Mezmurlar 143
Mezmur yazarı, düşmanlarının baskısı altında tükenmiş durumdayken Tanrı'ya merhametle yanıt vermesi için yakarır ve kendi doğruluğuna değil Tanrı'nın sadakatine dayanır. Geçmişte Tanrı'nın yaptıklarını anımsayarak O'na yönelir, doğru yolu öğrenmek, korunmak ve sıkıntıdan kurtulmak için rehberlik ister. Sonunda Tanrı'ya ait bir kul olarak, düşmanlarına karşı kurtarılmayı ve yeniden yaşatılmayı talep eder.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Duamı işit, RAB. Yalvarışlarıma kulak ver. Sadakatin ve doğruluğunla beni feraha çıkar.
2 Kulunla yargıya girme, çünkü yaşayan hiç kimse senin önünde doğru değildir.
3 Çünkü düşman canımı kovalıyor. Hayatımı yere serdi. Beni karanlık yerlerde oturtuyor, çoktan ölmüş olanlar gibi.
4 Bu yüzden içimde ruhum tükeniyor. Yüreğim içimde ıssız kaldı.
5 Eski günleri anıyorum. Bütün yaptıklarını derin derin düşünüyorum. Ellerinin işini düşünüp duruyorum.
6 Ellerimi sana açıyorum. Canım kurak toprak gibi sana susuyor. Sela.
7 Çabuk yanıt ver bana, RAB. Ruhum tükeniyor. Yüzünü benden gizleme, yoksa çukura inenlere benzerim.
8 Sabah bana vefalı sevgini duyur, çünkü sana güveniyorum. Yürümem gereken yolu bana bildir, çünkü canımı sana yöneltiyorum.
9 Beni düşmanlarımdan kurtar, RAB. Sığınmak için sana geliyorum.
10 Bana isteğini yapmayı öğret, çünkü Tanrım sensin. İyi olan Ruhun beni doğruluk ülkesinde yönlendirsin.
11 RAB, adın uğruna beni yaşat. Doğruluğunla canımı sıkıntıdan çıkar.
12 Vefalı sevginle düşmanlarımı yok et, canımı ezenlerin hepsini ortadan kaldır, çünkü ben senin kulunum.