Mezmurlar 108
Mezmur 108, Tanrı'ya yönelik kararlı övgü ve şükranla başlayarak O'nun sevgisi ve sadakatinin bütün yeryüzüne yayılan yüceliğini dile getirir. Bölümün devamında Tanrı'nın halkı ve çevre uluslar üzerindeki egemenliği vurgulanır; düşmanlara karşı insan gücünün yetersiz olduğu belirtilerek yardım ve zaferin yalnızca Tanrı'dan geldiği ifade edilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Yüreğim kararlı, ey Tanrı. Ezgi söyleyeceğim, ilahi okuyacağım bütün varlığımla.
2 Uyan, ey arp ve lir! Şafağı ben uyandıracağım.
3 Sana şükredeceğim, ey RAB, uluslar arasında. Halkların arasında sana ezgiler söyleyeceğim.
4 Çünkü vefalı sevgin göklerin üstüne erişir. Sadakatin göklere ulaşır.
5 Yücel, ey Tanrı, göklerin üstünde! Yüceliğin bütün yeryüzünün üzerinde olsun.
6 Sevdiklerin kurtulsun diye sağ elinle kurtar, bize yanıt ver.
7 Tanrı kutsal yerinden konuştu: “Zaferle Şekem'i böleceğim, Sukkot Vadisi'ni ölçeceğim.
8 Gilat benimdir. Manaşşe benimdir. Efrayim de miğferimdir. Yahuda da asamdır.
9 Moav yıkanma leğenimdir. Edom'un üzerine sandalımı fırlatacağım. Filistiya üzerine zafer narası atacağım.”
10 Beni surlarla çevrili kente kim götürecek? Beni Edom'a kim ulaştırdı?
11 Ey Tanrı, bizi sen reddetmedin mi? Ordularımızla birlikte savaşa çıkmıyorsun, ey Tanrı.
12 Düşmana karşı bize yardım et, çünkü insan yardımı boştur.
13 Tanrı sayesinde yiğitçe davranacağız, çünkü düşmanlarımızı ayak altına alacak olan O'dur.