Mezmurlar 109
Bu mezmurda konuşan kişi, kendisine yalanla, nefretle ve nankörlükle saldıran düşmanlarına karşı Tanrı'ya yakarır ve onların kötülüklerinin karşılıksız kalmamasını ister. Kendi yoksulluğunu, kırgınlığını ve toplum önündeki aşağılanmasını dile getirirken, kurtuluşunun Tanrı'nın sadakatiyle geleceğini vurgular. Bölüm, Tanrı'nın düşkün olanın yanında durduğu ve onu haksız yargılayanlardan kurtardığı güveniyle sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Övgümün Tanrısı, susma.
2 Çünkü kötünün ağzını, aldatıcının ağzını bana karşı açtılar; bana yalancı dille konuştular.
3 Beni nefret dolu sözlerle kuşattılar, yok yere benimle savaştılar.
4 Sevgime karşılık bana düşman oldular; oysa ben dua ediyorum.
5 İyiliğime kötülükle, sevgime nefretle karşılık verdiler.
6 Onun başına kötü bir adam dik; sağında bir suçlayıcı dursun.
7 Yargılanınca suçlu çıksın; duası bile günah sayılsın.
8 Günleri az olsun; görevini başkası alsın.
9 Çocukları öksüz, karısı dul kalsın.
10 Çocukları başıboş dolaşıp dilensin; yıkıntıları arasından yiyecek arasınlar.
11 Alacaklı, sahip olduğu her şeyi ele geçirsin; yabancılar emeğinin ürününü yağmalasın.
12 Ona vefalı davranacak kimse olmasın; öksüz çocuklarına acıyacak biri de bulunmasın.
13 Soyu kesilsin; sonraki kuşakta adları silinsin.
14 Atalarının suçları RAB'bin önünde anılsın; annesinin günahı silinmesin.
15 Bunlar sürekli RAB'bin önünde dursun; anıları yeryüzünden silinsin.
16 Çünkü vefalı davranmayı hatırlamadı; yoksulu, düşkünü, yüreği kırılmış olanı öldürmek için kovaladı.
17 Laneti sevdi, lanet başına geldi; bereketten hoşlanmadı, bereket ondan uzak kaldı.
18 Laneti giysi gibi üzerine geçirdi; lanet içine su gibi, kemiklerine yağ gibi işledi.
19 Bu, örttüğü giysi gibi olsun ona; sürekli beline bağladığı kuşak gibi olsun.
20 Canıma karşı kötü konuşanların, bana düşman olanların RAB'den aldığı karşılık bu olsun.
21 Ama sen, ey Egemen RAB, adın uğruna benim için davran; vefalı sevgin iyi olduğu için beni kurtar.
22 Çünkü ben yoksul ve düşkünüm; yüreğim içimde yaralı.
23 Akşam gölgesi gibi silinip gidiyorum; çekirge gibi silkip atılıyorum.
24 Oruçtan dizlerim güçsüz düştü; bedenim zayıfladı, eti eridi.
25 Onlar için alay konusu oldum; beni görünce başlarını sallıyorlar.
26 Yardım et bana, ey Tanrım RAB; vefalı sevgine göre beni kurtar.
27 Bilsinler ki bu senin elindir; bunu yapan sensin, ey RAB.
28 Onlar lanetlese de sen kutsarsın; ayağa kalktıklarında utansınlar, ama kulun sevinsin.
29 Bana düşman olanlar utançla giyinsin; ayıplarını bir kaftan gibi üzerlerine alsınlar.
30 Ağzımla RAB'be büyük şükürler sunacağım; kalabalığın ortasında onu öveceğim.
31 Çünkü yoksulun sağında durur; onu canını yargılayanlardan kurtarır.