Mezmurlar 104
Bu bölüm, Tanrı'nın yaratılış üzerindeki egemenliğini ve düzen kurucu işleyişini betimleyerek gökleri, yeryüzünü, suları, bitkileri, hayvanları ve insan yaşamını O'nun sürdürdüğünü anlatır. Gece ve gündüzün dönüşümü, mevsimlerin belirlenişi ve denizdeki canlılar dahil bütün varlıkların yaşamını Tanrı'nın sağladığı vurgulanır; bölüm, bu görkem karşısında yükselen övgüyle sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Canım, RAB'be övgüler sun! Ey RAB Tanrım, sen çok büyüksün. Onur ve görkemle kuşanmışsın.
2 Işığı bir giysi gibi üstüne giyiyorsun. Gökleri bir perde gibi geriyorsun.
3 Odalarının kirişlerini suların üzerine kuruyorsun. Bulutları kendine savaş arabası yapıyorsun. Rüzgârın kanatları üzerinde yürüyorsun.
4 Ulaklarını rüzgârlar, hizmetkârlarını ateş alevleri yaparsın.
5 Yeryüzünün temellerini attın, sonsuza dek sarsılmasın diye.
6 Onu engin sularla bir giysi gibi örttün. Sular dağların üstünde durmuştu.
7 Sen azarlayınca kaçtılar. Gök gürültünün sesiyle çekilip gittiler.
8 Dağlar yükseldi, vadiler alçaldı; senin onlar için belirlediğin yere vardılar.
9 Aşamasınlar diye onlara bir sınır koydun; dönüp yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.
10 Vadilere pınarlar salarsın. Dağların arasından akarlar.
11 Kırdaki bütün hayvanlara su verirler. Yaban eşekleri susuzluğunu onlarla giderir.
12 Göğün kuşları onların yanında yuva kurar. Dalların arasından ezgi söyler.
13 Dağları odalarından sularsın. Yeryüzü işlerinin meyvesiyle doyar.
14 Hayvanlar için otu, insanın işlemesi için bitkileri yetiştirirsin; topraktan yiyecek çıkarması için.
15 İnsanın yüreğini sevindiren şarabı, yüzünü parlatan zeytinyağını, yüreğini güçlendiren ekmeği verirsin.
16 RAB'bin ağaçları suya kanar, diktiği Lübnan sedirleri.
17 Kuşlar oralarda yuva yapar. Leylek evini köknar ağaçlarında kurar.
18 Yüksek dağlar yaban keçileri içindir. Kayalar da kaya tavşanlarına sığınaktır.
19 Mevsimler için ayı var ettin. Güneş ne zaman batacağını bilir.
20 Karanlık yaparsın, gece olur; ormandaki bütün hayvanlar o zaman dolaşır.
21 Genç aslanlar avları için kükreyip Tanrı'dan yiyecek ister.
22 Güneş doğunca çekilip gider, inlerine uzanırlar.
23 İnsan işine çıkar, akşama kadar emeğini sürdürür.
24 Ya RAB, işlerin ne çok! Hepsini bilgelikle yaptın. Yeryüzü zenginliklerinle dolu.
25 İşte deniz, büyük ve engin; içinde sayısız canlı var, küçüğü de büyüğü de.
26 Gemiler orada gider gelir; orada oynasın diye yarattığın livyatan da oradadır.
27 Bunların hepsi, yiyeceklerini zamanında veresin diye sana umut bağlar.
28 Sen verirsin, onlar toplar. Elini açarsın, iyilikle doyarlar.
29 Yüzünü gizlersin, dehşete kapılırlar. Soluklarını alırsın, ölürler ve toprağa dönerler.
30 Ruhunu gönderirsin, yaratılırlar. Toprağın yüzünü yenilersin.
31 RAB'bin yüceliği sonsuza dek sürsün. RAB yaptıklarıyla sevinsin.
32 Yeryüzüne bakar, o da titrer. Dağlara dokunur, onlar da tüter.
33 Yaşadığım sürece RAB'be ezgi söyleyeceğim. Var oldukça Tanrım'a ilahi söyleyeceğim.
34 Düşüncem ona hoş gelsin. Ben RAB'de sevinç bulacağım.
35 Günahkârlar yeryüzünden silinip gitsin, kötüler artık olmasın. Canım, RAB'be övgüler sun! RAB'be övgüler olsun!