Hâkimler 2
Bölüm, İsrail halkının Kenan halklarıyla uzlaşarak Tanrı'nın buyruğuna uymaması nedeniyle uyarılmasını ve bunun sonucunda bu halkların onlar için kalıcı bir tehdit haline geleceğinin bildirilmesini anlatır. Yeşu ve onun dönemini gören kuşak öldükten sonra İsrail'in yabancı ilahlara yöneldiği, baskı altına düştüğü, ardından kurtarıcı önderler aracılığıyla geçici olarak rahatlatıldığı; ancak her seferinde yeniden aynı döngüye döndüğü açıklanır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB’bin meleği Gilgal’dan Bokim’e çıktı. Şöyle dedi: “Sizi Mısır’dan çıkarıp atalarınıza ant içtiğim ülkeye getirdim. ‘Sizinle yaptığım antlaşmayı asla bozmayacağım’ dedim.
2 ‘Siz de bu ülkenin halkıyla antlaşma yapmayacaksınız; sunaklarını yıkacaksınız.’ Ama siz sözümü dinlemediniz. Bunu neden yaptınız?
3 Bu yüzden ben de dedim ki, onları önünüzden kovmayacağım. Onlar yanınıza saplanan dikenler gibi olacak, ilahları da size tuzak olacak.”
4 RAB’bin meleği bu sözleri bütün İsrail halkına söyleyince, halk yüksek sesle ağladı.
5 Bu yerin adını Bokim koydular ve orada RAB’be kurban sundular.
6 Yeşu halkı gönderdikten sonra, İsrailliler ülkeyi mülk edinmek için herkes kendi payına düşen toprağa gitti.
7 Halk, Yeşu’nun yaşadığı bütün günlerde ve Yeşu’dan sonra yaşayan, RAB’bin İsrail için yaptığı bütün büyük işleri görmüş olan ihtiyarların yaşadığı bütün günlerde RAB’be kulluk etti.
8 RAB’bin kulu, Nun oğlu Yeşu yüz on yaşındayken öldü.
9 Onu Efrayim’in dağlık bölgesinde, Gaaş Dağı’nın kuzeyindeki Timnat Heres’te, kendisine miras kalan bölgenin sınırları içinde gömdüler.
10 O kuşağın hepsi de atalarına kavuştu. Onlardan sonra, RAB’bi ve onun İsrail için yaptığı işleri bilmeyen başka bir kuşak yetişti.
11 İsrailliler RAB’bin gözünde kötü olanı yaptılar ve Baallara kulluk ettiler.
12 Atalarının Tanrısı olan, onları Mısır’dan çıkaran RAB’bi bıraktılar. Çevrelerindeki halkların ilahlarının ardından gittiler, onlara tapındılar ve RAB’bi öfkelendirdiler.
13 RAB’bi bırakıp Baal’a ve Aştarotlara kulluk ettiler.
14 RAB’bin İsrail’e karşı öfkesi alevlendi. Onları yağmacıların eline teslim etti, onlar da İsraillileri soyup yağmaladı. RAB onları çevrelerindeki düşmanların eline sattı; artık düşmanlarının karşısında duramaz oldular.
15 Nereye gittilerse, RAB’bin eli söylediği gibi, onlara ant içtiği gibi, kötülük için onlara karşı oldu. Büyük sıkıntı içine düştüler.
16 Bunun üzerine RAB, onları yağmalayanların elinden kurtaran hâkimler yetiştirdi.
17 Ama hâkimlerini de dinlemediler. Başka ilahların ardından fuhuş eder gibi gidip onlara tapındılar. Atalarının, RAB’bin buyruklarına uyarak yürüdüğü yoldan çabucak saptılar. Onlar ataları gibi yapmadılar.
18 RAB onlara hâkimler yetiştirdiğinde, o hâkim yaşadığı sürece RAB onunla birlikte olur, onları düşmanlarının elinden kurtarırdı. Çünkü RAB, kendilerine baskı yapanların ve onları ezenlerin yüzünden ettikleri inlemelerden dolayı acı duyuyordu.
19 Ama hâkim ölünce yine geri dönüyor, başka ilahların ardından gidip onlara kulluk ederek, onlara tapınarak atalarından daha çok bozuluyorlardı. Yaptıklarından da inatçı tutumlarından da vazgeçmiyorlardı.
20 Bu yüzden RAB’bin İsrail’e karşı öfkesi alevlendi. Şöyle dedi: “Bu ulus, atalarına buyurduğum antlaşmamı çiğnedi ve sözümü dinlemedi.
21 Ben de artık Yeşu öldüğünde geride bıraktığı uluslardan hiçbirini onların önünden kovmayacağım.
22 Böylece İsrail’i sınayacağım; bakalım ataları gibi RAB’bin yolunda yürüyüp ona bağlı kalacaklar mı, kalmayacaklar mı.”
23 Böylece RAB o ulusları hemen kovmadı, onları Yeşu’nun eline de teslim etmedi.