Eyüp 7
Eyüp, insan yaşamını ağır ve geçici bir emek olarak tasvir ederek kendi çektiği bedensel acıları, uykusuz geceleri ve umutsuzluğunu dile getirir. Ölümün geri dönüşsüzlüğünü vurgular, sıkıntısı yüzünden susmayacağını söyler ve Tanrı'ya neden sürekli sınandığını ve suçunun neden bağışlanmadığını sorar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 “İnsan yeryüzünde zorlu bir hizmet görmek zorunda değil mi? Günleri bir ücretlinin günleri gibi değil mi?
2 Gölgeyi özlemle bekleyen köle gibi, ücretini gözleyen işçi gibi,
3 ben de sefalet aylarını miras aldım; yorucu geceler bana pay edildi.
4 Yatağa uzanınca, ‘Ne zaman kalkacağım, gece ne zaman bitecek?’ diyorum. Şafak sökünceye dek dönüp duruyorum.
5 Bedenim kurtlarla ve toprak kabuklarıyla kaplandı. Derim bağlayıp kapanıyor, sonra yeniden yarılıyor.
6 Günlerim dokumacının mekiğinden daha çabuk geçiyor; umutsuzca tükenip gidiyor.
7 Ne olur, yaşamımın bir soluk olduğunu anımsa. Gözüm bir daha iyilik görmeyecek.
8 Beni görenin gözü artık beni görmeyecek. Gözlerin üzerimde olacak, ama ben olmayacağım.
9 Bulut nasıl dağılıp yok olursa, ölüler diyarına inen de bir daha çıkmaz.
10 Evine bir daha dönmez; yaşadığı yer de onu artık tanımaz.
11 “Bu yüzden susmayacağım. Ruhumun sıkıntısıyla konuşacağım. Canımın acısıyla yakınacağım.
12 Ben deniz miyim, ya da bir deniz canavarı mıyım da başıma nöbetçi dikiyorsun?
13 ‘Yatağım beni avutacak, döşeğim yakınmamı hafifletecek’ dediğimde,
14 beni düşlerle korkutuyor, görülerle dehşete düşürüyorsun.
15 Bu yüzden canım boğulmayı seçiyor; şu kemiklerimle yaşamaktansa ölümü yeğliyor.
16 Yaşamımdan tiksindim. Sonsuza dek yaşamak istemiyorum. Beni rahat bırak, çünkü günlerim bir soluktan ibaret.
17 İnsan nedir ki onu böylesine önemsiyorsun, ona gönül bağlıyorsun,
18 her sabah onu yokluyor, her an sınayıp duruyorsun?
19 Ne zamana dek gözlerini benden ayırmayacaksın, tükürüğümü yutacak kadar olsun beni rahat bırakmayacaksın?
20 Günah işlediysem sana ne yaptım, ey insanı gözetleyen? Neden beni kendine hedef yaptın da kendime yük oldum?
21 Neden isyanımı bağışlamıyor, suçumu ortadan kaldırmıyorsun? Çünkü yakında toprağa uzanacağım. Beni özenle arayacaksın, ama ben olmayacağım.”