Eyüp 35
Elihu, Eyüp'ün Tanrı karşısındaki doğruluğunu öne çıkaran sözlerini eleştirir ve insanın günahının ya da doğruluğunun Tanrı'nın özünü değiştirmediğini, asıl etkisinin insanlar üzerinde görüldüğünü savunur. İnsanların baskı altında yardım istediklerini, ancak çoğu zaman Yaradan'a gerçekten yönelmediklerini söyler. Sonunda Eyüp'ün Tanrı'nın tutumunu yanlış yorumladığını ve bilgisizce konuştuğunu ileri sürer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bunun üzerine Elihu yine konuştu:
2 “Bunu hakkın mı sayıyorsun? ‘Benim doğruluğum Tanrı'nınkinden daha üstün’ mü diyorsun?
3 Çünkü şöyle diyorsun: ‘Bunun sana ne yararı var? Günah işlemiş olsaydım, bundan daha ne kazancım olurdu?’
4 Sana da, seninle birlikte olan arkadaşlarına da ben cevap vereceğim.
5 Göklere bak da gör; gökyüzüne bak, senden ne kadar yüksekte.
6 Günah işlersen, O'na ne yapmış olursun? Başkaldırıların çoğalırsa, O'na ne yapabilirsin?
7 Doğruysan, O'na ne verebilirsin? Elinden ne alır?
8 Kötülüğün ancak senin gibi bir insana zarar verir, doğruluğun da ancak insanoğluna yarar.
9 “Baskıların çokluğu yüzünden insanlar feryat eder; güçlülerin kolu yüzünden yardım isterler.
10 Ama hiç kimse, ‘Geceye ezgiler veren, Yaradanım Tanrı nerede?
11 Bize yeryüzünün hayvanlarından daha çok öğreten, bizi göğün kuşlarından daha bilge kılan O nerede?’ demez.
12 Orada feryat ederler, ama kötülerin gururu yüzünden kimse cevap vermez.
13 Elbette Tanrı boş bir feryadı işitmez, Her Şeye Gücü Yeten de ona kulak vermez.
14 Sen, ‘O'nu görmüyorum’ dediğinde, bu daha da böyledir! Davan O'nun önündedir; O'nu bekle.
15 Şimdiyse, öfkesinde hesaba çekmedi diye, kibri hiç önemsemiyor sanıyorsun.
16 Bu yüzden Eyüp ağzını boş sözlerle açıyor, bilgisizce söz üstüne söz yığıyor.”