Eyüp 3

Eyüp bu bölümde doğduğu günü ve gebe kaldığı geceyi lanetleyerek yaşamının başlamamış olmasını diler. Ölümü ve mezarı, acıdan ve toplumsal ayrımlardan uzak bir dinleniş yeri gibi tasvir eder; ardından neden acı çeken insana yaşam verildiğini sorgulayarak korkularının gerçekleştiğini ve huzur bulamadığını söyler.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 Bundan sonra Eyüp ağzını açtı ve doğduğu günü lanetledi.

2 Eyüp şöyle karşılık verdi:

3 “Yok olsun doğduğum gün, ‘Bir oğlan çocuğuna gebe kalındı’ denilen gece.

4 O gün karanlığa dönsün. Yukarıdaki Tanrı onu aramasın, üstüne ışık parlamasın.

5 Karanlık ve ölüm gölgesi onu sahiplensin. Üzerine bulut çöksün. Günü karartan her şey ona dehşet versin.

6 O geceyi koyu karanlık ele geçirsin. Yılın günleri arasında sevinmesin, ayların sayısına girmesin.

7 İşte, o gece kısır kalsın. İçinden hiçbir sevinç sesi yükselmesin.

8 Günü lanetleyenler, Leviatan'ı uyandırmaya hazır olanlar, onu da lanetlesin.

9 Tan alacasındaki yıldızları kararsın. Işığı beklesin ama bulamasın, şafağın gözkapaklarını görmesin.

10 Çünkü annemin rahminin kapılarını kapatmadı, sıkıntıyı gözlerimden gizlemedi.

11 “Neden rahimden çıkar çıkmaz ölmedim? Neden annem beni doğururken son nefesimi vermedim?

12 Neden dizler beni karşıladı? Neden emeyim diye göğüsler vardı?

13 Çünkü şimdi uzanmış, sessizliğe kavuşmuş olurdum. Uyumuş olurdum; o zaman rahat bulurdum.

14 Yeryüzünün krallarıyla, danışmanlarıyla birlikte olurdum; kendilerine yıkıntılar kuranlarla.

15 Ya da altın sahibi önderlerle, evlerini gümüşle dolduranlarla.

16 Ya da gizlice gömülmüş bir düşük gibi hiç var olmamış olurdum; ışığı hiç görmemiş bebekler gibi.

17 Orada kötüler huzursuzluk vermeyi bırakır. Orada yorgunlar rahat eder.

18 Orada tutsaklar hep birlikte esenlik içindedir. Angaryacının sesini duymazlar.

19 Küçük de büyük de oradadır. Köle efendisinden özgürdür.

20 “Neden sıkıntı içindeki insana ışık, canı acı dolu olana yaşam verilir?

21 Ölümü özlerler ama gelmez. Onu gizli hazinelerden daha çok ararlar.

22 Mezarı bulabildiklerinde fazlasıyla sevinir, coşkuyla coşarlar.

23 Neden yolu gizlenmiş, Tanrı'nın çevresini kapattığı insana ışık verilir?

24 Çünkü yiyeceğimden önce iç çekişim geliyor; inlemelerim su gibi dökülüyor.

25 Çünkü korktuğum şey başıma geliyor, çekindiğim şey beni buluyor.

26 Huzurum yok, sükûnetim yok, rahatım yok; yalnız sıkıntı geliyor.”