Eyüp 19
Eyüp, dostlarının suçlayıcı sözlerine karşılık vererek uğradığı yıkımın Tanrı’nın elinden geldiğini, bu yüzden adalet arayışında sesini duyuramadığını söyler. Yakınlarının ve hizmetkârlarının bile kendisinden uzaklaştığını anlatarak derin yalnızlığını betimler; buna rağmen sonunda kurtarıcısının yaşadığına ve nihayet Tanrı’yı göreceğine dair umudunu dile getirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Eyüp karşılık verip dedi:
2 “Beni daha ne kadar bunaltacaksınız, sözlerle ezip duracaksınız?
3 On kez beni aşağıladınız. Bana böyle saldırmaktan utanmıyorsunuz.
4 Diyelim ki gerçekten yanıldım, yanılgım kendimde kalır.
5 Gerçekten bana karşı büyüklük taslayacaksanız, utancımı bana karşı kanıt diye öne sürecekseniz,
6 şunu bilin ki beni altüst eden Tanrı'dır, beni ağıyla kuşatan O'dur.
7 “İşte, ‘Haksızlık!’ diye haykırıyorum, ama sesimi duyan yok. Yardım diye bağırıyorum, ama adalet yok.
8 Yolumu geçemeyeyim diye kapattı, yollarımın üstüne karanlık koydu.
9 Yüceliğimi üzerimden sıyırdı, başımdaki tacı aldı.
10 Her yandan beni yıktı, ben de yok olup gidiyorum. Umudumu ağaç söker gibi söküp attı.
11 Öfkesini bana karşı alevlendirdi, beni düşmanları arasında sayıyor.
12 Birlikleri hep birlikte geliyor, bana karşı kuşatma rampası kuruyor, çadırımın çevresine ordugah kuruyorlar.
13 “Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı. Beni tanıyanlar büsbütün yabancılaştı.
14 Yakınlarım çekip gitti, en yakın dostlarım beni unuttu.
15 Evimde kalanlar da hizmetçi kızlarım da beni yabancı sayıyor. Onların gözünde el oldum.
16 Kölemi çağırıyorum, ama cevap vermiyor. Ağzımla ona yalvarıyorum.
17 Nefesim karıma iğrenç geliyor, öz annemin çocuklarına tiksindirici oldum.
18 Küçük çocuklar bile beni hor görüyor. Ayağa kalkınca bana karşı konuşuyorlar.
19 Bütün yakın dostlarım benden tiksiniyor. Sevdiklerim bana karşı döndü.
20 Kemiklerim derime ve etime yapıştı, Canımı ucu ucuna kurtardım.
21 “Bana acıyın, bana acıyın, ey dostlarım, çünkü Tanrı'nın eli bana dokundu.
22 Tanrı gibi neden bana zulmediyorsunuz, neden etimi kemirmekle doymuyorsunuz?
23 “Keşke şimdi sözlerim yazılsa! Keşke bir kitaba geçirilse!
24 Keşke demir kalemle ve kurşunla, kayaya sonsuza dek kazınsa!
25 Ama ben bilirim ki kurtarıcım yaşıyor. Sonunda yeryüzünün üzerinde duracak.
26 Derim böyle yok edildikten sonra bile, kendi bedenimde Tanrı'yı göreceğim,
27 O'nu ben, evet ben, kendimden yana göreceğim. Gözlerim O'nu görecek, yabancı biri gibi değil. “İçim içimde tükeniyor.
28 Eğer, ‘Ona nasıl zulmedelim!’ derseniz, çünkü işin kökü bende bulunuyor diye düşünürseniz,
29 kılıçtan korkun, çünkü öfke kılıcın cezalarını getirir; öyle ki yargı olduğunu bilesiniz.”