Elçilerin İşleri 14
Pavlus ile Barnaba, İkonyum'da ve ardından Listra ile Derbe'de Müjde'yi duyururken hem çok sayıda kişinin iman etmesine hem de yoğun muhalefet ve saldırılara tanık olur. Listra'da Pavlus'un doğuştan kötürüm bir adamı iyileştirmesi halkın onları tanrı sanmasına yol açar, ancak elçiler bunu reddedip insanları diri Tanrı'ya yöneltir. Bölüm, Pavlus'un taşlanmasına rağmen hizmetini sürdürmesi, inanlıları güçlendirmesi, yerel topluluklara önderler ataması ve uluslara iman kapısının açıldığını Antakya'daki topluluğa bildirmesiyle sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İkonyum'da birlikte Yahudilerin havrasına girdiler; öyle konuştular ki hem Yahudilerden hem Greklerden büyük bir kalabalık iman etti.
2 Ama iman etmeyen Yahudiler, ulusların yüreklerini kardeşlere karşı kışkırtıp öfkeyle doldurdular.
3 Bu nedenle orada uzun süre kaldılar; Rab'de cesaretle konuşuyorlardı. Rab de lütfunun sözüne tanıklık ederek onların elleriyle belirtilerle harikaların yapılmasına izin verdi.
4 Ama kent halkı ikiye bölündü; bir kısmı Yahudilerden, bir kısmı da elçilerden yana oldu.
5 Uluslardan ve Yahudilerden bazıları, önderleriyle birlikte, onlara kötü davranıp onları taşlamak için şiddetle saldırmaya kalkıştı.
6 Bunu öğrenince Likaonya'nın Listra ve Derbe kentlerine, ayrıca çevredeki bölgeye kaçtılar.
7 Orada Müjde'yi duyurdular.
8 Listra'da ayakları tutmayan bir adam oturuyordu; anadan doğma kötürümdü, hiç yürümemişti.
9 Bu adam Pavlus'un konuşmasını dinliyordu. Pavlus gözlerini ona dikip, iyileşecek kadar imanı olduğunu görünce,
10 yüksek sesle, “Ayaklarının üstünde dimdik dur!” dedi. Adam sıçrayıp yürümeye başladı.
11 Kalabalık Pavlus'un ne yaptığını görünce Likaonya dilinde yüksek sesle, “Tanrılar insan kılığına bürünüp yanımıza indi!” diye bağırdılar.
12 Barnaba'ya Zeus, Pavlus'a da Hermes diyorlardı; çünkü başlıca konuşan oydu.
13 Tapınağı kentlerinin önünde bulunan Zeus'un kâhini, kapılara öküzler ve çelenkler getirdi; kalabalıklarla birlikte kurban sunmak istiyordu.
14 Ama elçiler Barnaba ile Pavlus bunu duyunca giysilerini yırtıp kalabalığın içine daldılar ve haykırdılar:
15 “Ey adamlar, neden bunları yapıyorsunuz? Biz de sizinle aynı yaradılıştan insanlarız. Size Müjde'yi getiriyoruz ki bu boş şeylerden diri Tanrı'ya dönesiniz. O, göğü, yeri, denizi ve bunların içindeki her şeyi yarattı.
16 Geçmiş kuşaklarda bütün ulusların kendi yollarında yürümesine izin verdi.
17 Yine de kendini tanıksız bırakmadı; iyilik etti, size gökten yağmurlar ve verimli mevsimler verdi, yüreklerimizi yiyecekle ve sevinçle doldurdu.”
18 Bunları söylemelerine rağmen kalabalıkların kendilerine kurban sunmasını güçlükle engellediler.
19 Ama Antakya ve İkonyum'dan bazı Yahudiler geldi. Kalabalıkları ikna ettikten sonra Pavlus'u taşladılar ve öldüğünü sanarak onu kentin dışına sürüklediler.
20 Ama öğrenciler onun çevresinde dururken o ayağa kalkıp kente girdi. Ertesi gün Barnaba'yla birlikte Derbe'ye gitti.
21 O kentte Müjde'yi duyurup birçok öğrenci yetiştirdikten sonra Listra'ya, İkonyum'a ve Antakya'ya döndüler.
22 Öğrencilerin yüreklerini güçlendiriyor, imanda kalmaları için onları yüreklendiriyor ve “Tanrı'nın Egemenliği'ne birçok sıkıntıdan geçerek girmemiz gerekir” diyorlardı.
23 Her kilisede onlar için ihtiyarlar atadılar; oruçla dua ettikten sonra, iman etmiş oldukları Rab'be onları emanet ettiler.
24 Pisidya'dan geçip Pamfilya'ya vardılar.
25 Perge'de sözü bildirdikten sonra Attalya'ya indiler.
26 Oradan gemiyle Antakya'ya gittiler. Tamamladıkları iş için daha önce Tanrı'nın lütfuna orada emanet edilmişlerdi.
27 Oraya varınca kiliseyi bir araya toplayıp Tanrı'nın kendileriyle birlikte yaptığı her şeyi ve uluslara iman kapısını açtığını anlattılar.
28 Orada öğrencilerle birlikte uzun süre kaldılar.