Elçilerin İşleri 13
Elçilerin İşleri 13, Barnaba ile Saul'un Antakya topluluğundan Kutsal Ruh'un yönlendirmesiyle göreve gönderilmesini ve Kıbrıs'ta vali Sergius Paulus'un önünde büyücü Elimas'la yaşanan karşılaşmayı anlatır; bu olayın ardından vali iman eder. Bölümün devamında Pavlus Pisidya Antakyası'nda İsrail tarihini ve İsa'nın ölümle dirilişini merkeze alan bir konuşma yapar; bazıları bu mesajı benimserken, artan karşıtlık üzerine Pavlus ile Barnaba öteki uluslara yönelip İkonyum'a geçer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Antakya'daki toplulukta bazı peygamberler ve öğretmenler vardı: Barnaba, Niger diye anılan Simeon, Kireneli Lucius, tetrark Hirodes'in sütkardeşi Manaen ve Saul.
2 Onlar Rab'be hizmet edip oruç tutarlarken Kutsal Ruh şöyle dedi: “Barnaba'yla Saul'u, kendilerini çağırdığım görev için bana ayırın.”
3 Böylece oruç tutup dua ettikten ve ellerini üzerlerine koyduktan sonra onları yolcu ettiler.
4 Kutsal Ruh tarafından gönderilen Barnaba'yla Saul, Selevkiya'ya indiler; oradan da gemiyle Kıbrıs'a gittiler.
5 Salamis'e vardıklarında Tanrı sözünü Yahudi havralarında duyurdular. Yanlarında yardımcı olarak Yuhanna da vardı.
6 Adayı baştan başa geçip Baf'a vardıklarında, adı Bar-İsa olan bir büyücüyle karşılaştılar; bu adam hem sahte bir peygamber hem de bir Yahudi'ydi.
7 Bu adam, anlayışlı bir kişi olan vali Sergius Paulus'un yanındaydı. Vali, Barnaba'yla Saul'u yanına çağırtıp Tanrı sözünü dinlemek istedi.
8 Ama büyücü Elimas (adının anlamı budur) onlara karşı çıktı; valiyi imandan uzaklaştırmaya çalışıyordu.
9 Ama Pavlus diye de anılan Saul, Kutsal Ruh'la dolup gözlerini ona dikti,
10 şöyle dedi: “Ey her türlü hile ve kurnazlıkla dolu adam, ey İblis'in oğlu, ey bütün doğruluğun düşmanı! Rab'bin doğru yollarını çarpıtmaktan vazgeçmeyecek misin?
11 İşte şimdi Rab'bin eli senin üzerinde; bir süre kör olacaksın, güneşi görmeyeceksin!” Birden üzerine bir sis ve karanlık çöktü; o da elinden tutup kendisine yol gösterecek birini arayarak dolaşmaya başladı.
12 Olanları gören vali, Rab'bin öğretisi karşısında hayrete düşerek iman etti.
13 Pavlus'la yanındakiler Baf'tan gemiyle yola çıkıp Pamfilya'nın Perge kentine geldiler. Yuhanna ise onlardan ayrılıp Yeruşalim'e döndü.
14 Onlar da Perge'den yollarına devam edip Pisidya Antakyası'na geldiler. Şabat Günü havraya girip oturdular.
15 Kutsal Yasa ile peygamberlerin yazılarından okunduktan sonra, havra yöneticileri onlara haber gönderip dediler: “Kardeşler, halka bir öğüt sözünüz varsa, buyurun söyleyin.”
16 Pavlus ayağa kalkıp eliyle işaret ederek şöyle dedi: “Ey İsrailliler ve Tanrı'dan korkan sizler, dinleyin.
17 Bu halkın Tanrısı atalarımızı seçti ve Mısır'da gurbette yaşadıkları sırada halkı yüceltti; kudretli koluyla onları oradan çıkardı.
18 Çölde yaklaşık kırk yıl boyunca onlara katlandı.
19 Kenan ülkesinde yedi ulusu yok ettikten sonra, onların ülkesini kendilerine miras olarak verdi. Bütün bunlar yaklaşık dört yüz elli yıl sürdü.
20 Bundan sonra, Peygamber Samuel'in dönemine kadar onlara hakimler verdi.
21 Sonra bir kral istediler; Tanrı da onlara Benyamin oymağından Kiş oğlu Saul'u kırk yıl süreyle kral olarak verdi.
22 Sonra onu tahttan indirip yerine Davut'u kral olarak yükseltti. Onun hakkında da şöyle tanıklık etti: ‘İşay oğlu Davut'u buldum; o, yüreğime uygun bir adamdır, bütün isteklerimi yerine getirecektir.’
23 Tanrı, verdiği söz uyarınca bu adamın soyundan İsrail'e kurtuluş getirdi,
24 Onun gelişinden önce Yuhanna, İsrail halkına tövbe vaftizini duyurmuştu.
25 Yuhanna görevini tamamlarken şöyle diyordu: ‘Beni kim sanıyorsunuz? Ben o değilim. Ama işte, benden sonra biri geliyor; ben onun ayağındaki çarığın bağını çözmeye bile layık değilim.’
26 Kardeşler, İbrahim'in soyundan gelenler ve aranızda Tanrı'dan korkanlar, bu kurtuluş sözü size gönderildi.
27 Çünkü Yeruşalim'de yaşayanlar ve onların yöneticileri, onu ve her Şabat Günü okunan peygamberlerin sözlerini tanımadıkları için, onu mahkûm etmekle bu sözleri yerine getirmiş oldular.
28 O'nda ölüm cezasını gerektirecek hiçbir suç bulamadıkları halde, yine de Pilatus'tan onun öldürülmesini istediler.
29 Onun hakkında yazılmış olan her şeyi yerine getirdikten sonra, onu ağaçtan indirip bir mezara koydular.
30 Ama Tanrı onu ölümden diriltti;
31 O da, kendisiyle birlikte Celile'den Yeruşalim'e gelenlere günlerce göründü; bunlar halka onun tanıklarıdır.
32 Bizler de size, atalarımıza verilen vaatle ilgili Müjde'yi getiriyoruz;
33 Tanrı bu vaadi, onların çocukları olan bizler için İsa'yı ortaya çıkararak yerine getirdi. Nitekim ikinci mezmurda da şöyle yazılıdır: ‘Sen benim Oğlum'sun, bugün ben sana Baba oldum.’
34 Onu ölümden diriltip bir daha çürümeye dönmeyecek kılmasına gelince, Tanrı şöyle demişti: ‘Davut'a verdiğim kutsal ve güvenilir bereketleri size vereceğim.’
35 Bu nedenle başka bir mezmurda da şöyle der: ‘Kutsalının çürümesine izin vermeyeceksin.’
36 Çünkü Davut, kendi kuşağında Tanrı'nın isteğine hizmet ettikten sonra öldü, atalarının yanına gömüldü ve bedeni çürüdü.
37 Ama Tanrı'nın dirilttiği kişi çürümedi.
38 Bunun için kardeşler, şunu bilin: Bu adam aracılığıyla size günahların bağışlanması duyuruluyor;
39 Musa'nın Yasası'nın sizi aklayamadığı her şeyden, ona iman eden herkes onun aracılığıyla aklanır.
40 Bunun için dikkat edin, peygamberlerin sözünde belirtilen şu durum başınıza gelmesin:
41 ‘Bakın, ey alaycılar, şaşın ve yok olun! Çünkü ben sizin günlerinizde öyle bir iş yapacağım ki, biri size anlatsa bile hiç mi hiç inanmayacaksınız.’”
42 Yahudiler havradan çıkarken, öteki uluslardan olanlar bir sonraki Şabat Günü de bu sözlerin kendilerine anlatılmasını rica ettiler.
43 Havra topluluğu dağılınca, Yahudilerin birçoğu ve Yahudiliğe dönmüş dindar kişiler Pavlus'la Barnaba'nın peşinden gittiler. Pavlus'la Barnaba da onlarla konuşup Tanrı'nın lütfunda kalmaya devam etmeleri için onları teşvik ettiler.
44 Bir sonraki Şabat Günü kentin hemen hemen tamamı Tanrı sözünü dinlemek için toplandı.
45 Ama Yahudiler kalabalıkları görünce kıskançlıkla doldular; Pavlus'un söylediklerine karşı çıkıp küfretmeye başladılar.
46 Pavlus'la Barnaba ise cesaretle konuşup şöyle dediler: “Tanrı sözünün önce size duyurulması gerekiyordu. Ama siz onu reddedip kendinizi sonsuz yaşama layık görmediğinize göre, işte biz şimdi öteki uluslara dönüyoruz.
47 Çünkü Rab bize şöyle buyurmuştur: ‘Seni uluslara ışık olarak koydum; öyle ki, kurtuluşu dünyanın en uzak yerlerine kadar götüresin.’”
48 Öteki uluslardan olanlar bunu duyunca sevindiler ve Tanrı sözünü yücelttiler. Sonsuz yaşam için belirlenmiş olanların hepsi iman etti.
49 Rab'bin sözü bütün bölgeye yayıldı.
50 Ama Yahudiler, dindar ve saygın kadınlarla kentin ileri gelenlerini kışkırttılar; Pavlus'la Barnaba'ya karşı bir zulüm başlattılar ve onları kendi sınırlarının dışına attılar.
51 Bunun üzerine Pavlus'la Barnaba, onlara karşı ayaklarının tozunu silkerek İkonyum'a gittiler.
52 Öğrenciler ise sevinçle ve Kutsal Ruh'la doluydu.