2. Samuel 24
2. Samuel 24'te Davut, İsrail ve Yahuda halkını saydırır; sayım tamamlandıktan sonra yaptığı şeyin yanlışlığını fark eder ve bunun ardından ülkeye ilahi yargı olarak bir salgın gelir. Salgın Yeruşalim'e yaklaşırken Davut suçu üstlenir, Arauna'nın harman yerini bedelini ödeyerek satın alıp orada bir sunak kurar. Sunuların ardından salgın durur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB'bin İsrail'e karşı öfkesi yine alevlendi; Davut'u onlara karşı kışkırtıp, “Git, İsrail'i ve Yahuda'yı say,” dedi.
2 Kral, yanındaki ordunun komutanı Yoav'a, “Şimdi git, Dan'dan Beer-Şeva'ya kadar İsrail'in bütün oymaklarını dolaş ve halkı say ki halkın sayısını bileyim,” dedi.
3 Yoav krala, “Tanrın RAB halka, kaç kişi olurlarsa olsunlar, yüz kat daha fazlasını versin; efendim kral da bunu kendi gözleriyle görsün. Ama efendim kral neden bundan hoşlanıyor?” dedi.
4 Yine de kralın sözü Yoav'a ve ordu komutanlarına üstün geldi. Bunun üzerine Yoav'la ordu komutanları, İsrail halkını saymak için kralın huzurundan ayrıldılar.
5 Şeria'yı geçip Gad Vadisi'nin ortasındaki kentin sağ tarafında bulunan Aroer'de, Yazer yönünde konakladılar.
6 Sonra Gilat'a ve Tahtim Hodşi bölgesine geldiler; oradan Dan-Yaan'a, sonra da dolanıp Sayda'ya vardılar.
7 Sur kalesine, Hivliler'in ve Kenanlılar'ın bütün kentlerine geldiler; sonra Yahuda'nın güneyindeki Beer-Şeva'ya çıktılar.
8 Böylece bütün ülkeyi baştan başa dolaştıktan sonra dokuz ay yirmi günün sonunda Yeruşalim'e geldiler.
9 Yoav, halkın sayımının sonucunu krala verdi: İsrail'de kılıç çeken sekiz yüz bin yiğit adam vardı; Yahuda adamlarıysa beş yüz bindi.
10 Davut, halkı saydıktan sonra vicdan azabı çekti. RAB'be, “Yaptığım şeyle büyük günah işledim. Ama şimdi, ya RAB, kulunun suçunu bağışla, çünkü çok akılsızca davrandım,” dedi.
11 Davut sabah kalktığında, RAB'bin sözü Davut'un görücüsü olan peygamber Gad'a geldi:
12 “Git, Davut'a de ki, ‘RAB şöyle diyor: Önüne üç şey koyuyorum. Sana yapmam için bunlardan birini seç.’”
13 Gad Davut'a gelip bunu bildirdi. Ona, “Ülkene yedi yıl kıtlık mı gelsin? Yoksa düşmanların seni kovalarken üç ay onlardan mı kaçasın? Ya da ülkende üç gün salgın mı olsun? Şimdi düşün, beni gönderene ne cevap vereceğime karar ver,” dedi.
14 Davut Gad'a, “Büyük sıkıntı içindeyim. RAB'bin eline düşelim, çünkü onun merhameti büyüktür. İnsan eline düşmeyeyim,” dedi.
15 Böylece RAB o sabahtan belirlenen zamana kadar İsrail'in üzerine salgın gönderdi; Dan'dan Beer-Şeva'ya kadar halktan yetmiş bin kişi öldü.
16 Melek Yeruşalim'i yok etmek için elini uzattığında, RAB bu felaketten vazgeçti ve halkı yok eden meleğe, “Yeter! Şimdi elini çek,” dedi. RAB'bin meleği o sırada Yevuslu Arauna'nın harman yerinin yanındaydı.
17 Davut, halka vuran meleği görünce RAB'be, “İşte günah işleyen benim, kötülük yapan benim. Ama bu koyunlar ne yaptı? Ne olur, elin bana ve babamın evine karşı olsun,” dedi.
18 O gün Gad Davut'a gelip, “Çık, Yevuslu Arauna'nın harman yerinde RAB'be bir sunak kur,” dedi.
19 Davut, Gad'ın sözü uyarınca, RAB'bin buyurduğu gibi çıktı.
20 Arauna baktı, kralın ve kullarının kendisine doğru geldiğini gördü. Dışarı çıkıp yüzünü yere eğerek kralın önünde yere kapandı.
21 Arauna, “Efendim kral kulunun yanına neden geldi?” dedi. Davut, “Halkın üzerinden salgın dursun diye harman yerini senden satın alıp RAB'be bir sunak kurmaya geldim,” dedi.
22 Arauna Davut'a, “Efendim kral uygun gördüğünü alıp sunsun. İşte yakmalık sunu için sığırlar, odun için de harman döven araçlarla öküzlerin boyundurukları,” dedi.
23 “Ey kral, Arauna bütün bunları krala veriyor.” Sonra krala, “Tanrın RAB seni kabul etsin,” dedi.
24 Ama kral Arauna'ya, “Hayır; bunları senden mutlaka bir bedel karşılığında satın alacağım. Bana hiçbir şeye mal olmayan yakmalık sunuları Tanrım RAB'be sunmam,” dedi. Böylece Davut harman yerini ve öküzleri elli şekel gümüşe satın aldı.
25 Davut orada RAB'be bir sunak kurdu; yakmalık sunularla esenlik sunuları sundu. Böylece RAB ülke için yapılan yakarışı kabul etti ve salgın İsrail'in üzerinden kalktı.