1. Krallar 1
1. Krallar 1, yaşlanan Davut'un son günlerinde tahta geçiş meselesinin nasıl kriz yarattığını anlatır. Adoniya kendini kral ilan etmeye çalışırken Natan ile Bat-Şeva Davut'u harekete geçirir; Davut da Süleyman'ın resmen meshedilip tahta oturmasını sağlar. Bölüm, Adoniya'nın girişiminin dağılması ve Süleyman'ın onu şimdilik bağışlayarak evine göndermesiyle sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Kral Davut yaşlanmış, günleri ilerlemişti; üzerine örtüler örtüyorlardı, ama ısınamıyordu.
2 Bu yüzden görevlileri ona, “Efendimiz kral için genç bir bakire aransın. Kralın huzurunda dursun, onunla ilgilensin; koynunda yatsın da efendimiz kral ısınsın” dediler.
3 Böylece İsrail'in bütün sınırları boyunca güzel bir genç kız aradılar; Şunemli Avişag'ı bulup krala getirdiler.
4 Genç kız çok güzeldi; kralla ilgileniyor, ona hizmet ediyordu. Ama kral onunla yatmadı.
5 O sırada Haggit oğlu Adoniya kendini yükseltip, “Kral ben olacağım” dedi. Kendisi için savaş arabaları, atlılar ve önünde koşacak elli adam hazırladı.
6 Babası ona hiçbir zaman, “Bunu neden yaptın?” diyerek karşı çıkmamıştı. O da çok yakışıklı bir adamdı; Avşalom'dan sonra doğmuştu.
7 Seruya oğlu Yoav'la ve kâhin Aviyatar'la görüştü; onlar da Adoniya'nın ardınca gidip ona yardım ettiler.
8 Ama kâhin Sadok, Yehoyada oğlu Benaya, Peygamber Natan, Şimi, Rei ve Davut'a bağlı yiğit adamlar Adoniya'nın yanında değildi.
9 Adoniya, En-Rogel'in yanındaki Zohelet taşının yanında koyunlar, sığırlar ve besili hayvanlar kurban etti. Bütün kardeşlerini, kralın oğullarını ve kralın kulları olan bütün Yahuda adamlarını çağırdı.
10 Ama Peygamber Natan'ı, Benaya'yı, yiğit adamları ve kardeşi Süleyman'ı çağırmadı.
11 Bunun üzerine Natan, Süleyman'ın annesi Bat-Şeva'ya şöyle dedi: “Haggit oğlu Adoniya'nın krallık sürdüğünü, efendimiz Davut'un da bunu bilmediğini duymadın mı?
12 Şimdi gel, sana bir öğüt vereyim; kendi canını da oğlun Süleyman'ın canını da kurtar.
13 Kral Davut'un yanına girip ona şöyle de: ‘Ey efendim kral, kuluna, “Senden sonra kesinlikle oğlun Süleyman kral olacak, tahtıma o oturacak” diye ant içmedin mi? Öyleyse Adoniya neden kral oldu?’
14 Sen orada kral ile konuşurken ben de arkandan içeri girip sözlerini doğrulayacağım.”
15 Bat-Şeva iç odada kralın yanına girdi. Kral çok yaşlıydı; Şunemli Avişag da krala hizmet ediyordu.
16 Bat-Şeva eğilip krala saygı gösterdi. Kral, “Ne istiyorsun?” dedi.
17 Bat-Şeva ona, “Efendim, sen kuluna Tanrın RAB adına ant içip, ‘Senden sonra oğlun Süleyman kral olacak, tahtıma o oturacak’ dedin
18 Ama şimdi bak, Adoniya kral oldu; sen de ey efendim kral, bunu bilmiyorsun.
19 Bol bol sığır, besili hayvan ve koyun kurban etti; kralın bütün oğullarını, kâhin Aviyatar'ı ve ordunun komutanı Yoav'ı çağırdı. Ama kulun Süleyman'ı çağırmadı.
20 Ey efendim kral, bütün İsrail'in gözü senin üzerinde; senden sonra efendim kralın tahtına kimin oturacağını onlara bildirmeni bekliyorlar.
21 Yoksa efendim kral atalarıyla uyuduğunda, ben ve oğlum Süleyman suçlu sayılacağız.”
22 Bat-Şeva daha kralla konuşurken, Peygamber Natan içeri geldi.
23 Krala, “İşte, Peygamber Natan!” dediler. Natan kralın önüne gelince yüzüstü yere kapanıp krala saygı gösterdi.
24 Natan, “Ey efendim kral, ‘Benden sonra Adoniya kral olacak, tahtıma o oturacak’ diyen sen misin?” dedi.
25 “Çünkü bugün aşağı inip bol bol sığır, besili hayvan ve koyun kurban etti. Kralın bütün oğullarını, ordunun komutanlarını ve kâhin Aviyatar'ı çağırdı. Şimdi onun önünde yiyip içiyorlar ve, ‘Kral Adoniya çok yaşasın!’ diyorlar.
26 Ama beni, kulunu, kâhin Sadok'u, Yehoyada oğlu Benaya'yı ve kulun Süleyman'ı çağırmadı.
27 Bu iş gerçekten efendim kralın buyruğuyla mı oldu? Efendim kralın tahtına kendisinden sonra kimin oturacağını kullarına bildirmedin.”
28 O zaman Kral Davut, “Bat-Şeva'yı çağırın” dedi. Bat-Şeva kralın huzuruna gelip önünde durdu.
29 Kral ant içip şöyle dedi: “Canımı her sıkıntıdan kurtaran RAB'bin yaşamı hakkı için,
30 İsrail'in Tanrısı RAB adına sana ant içip, ‘Senden sonra oğlun Süleyman kral olacak, benim yerime tahtıma o oturacak’ dediğim gibi, bugün bunu kesinlikle yapacağım.”
31 Bunun üzerine Bat-Şeva yüzüstü yere kapanıp krala saygı gösterdi ve, “Efendim Kral Davut sonsuza dek yaşasın!” dedi.
32 Kral Davut, “Kâhin Sadok'u, Peygamber Natan'ı ve Yehoyada oğlu Benaya'yı çağırın” dedi. Onlar kralın huzuruna geldiler.
33 Kral onlara, “Efendinizin kullarını yanınıza alın; oğlum Süleyman'ı benim kendi katırıma bindirin ve onu Gihon'a götürün.
34 Orada kâhin Sadok ile Peygamber Natan onu İsrail'e kral olarak meshetsin. Boru çalın ve, ‘Kral Süleyman çok yaşasın!’ deyin.
35 Sonra onun ardından yukarı çıkın; gelip tahtıma otursun. Benim yerime kral olacak. İsrail'in ve Yahuda'nın önderi olması için onu ben görevlendirdim.”
36 Yehoyada oğlu Benaya krala şöyle karşılık verdi: “Amin! Efendim kralın Tanrısı RAB de böyle desin.
37 RAB efendim kralla nasıl birlikte olduysa, Süleyman'la da öyle birlikte olsun; onun tahtını efendim Kral Davut'un tahtından daha büyük kılsın.”
38 Bunun üzerine kâhin Sadok, Peygamber Natan, Yehoyada oğlu Benaya, Keretliler ve Peletliler aşağı indiler; Süleyman'ı Kral Davut'un katırına bindirip Gihon'a götürdüler.
39 Kâhin Sadok Buluşma Çadırı'ndan yağ boynuzunu aldı ve Süleyman'ı meshetti. Sonra boru çaldılar; bütün halk, “Kral Süleyman çok yaşasın!” dedi.
40 Bütün halk onun ardından yukarı çıktı. Halk kaval çalıp büyük sevinçle coşuyordu; öyle ki çıkardıkları sesle yer sarsılıyordu.
41 Adoniya ile yanındaki bütün davetliler bunu, yemeyi bitirdikleri sırada duydular. Yoav boru sesini duyunca, “Kentten gelen bu kargaşa gürültüsü de ne?” dedi.
42 O daha konuşurken, işte, kâhin Aviyatar'ın oğlu Yonatan geldi. Adoniya, “İçeri gel, çünkü sen değerli bir adamsın; herhalde iyi haber getiriyorsun” dedi.
43 Yonatan Adoniya'ya, “Kesinlikle, efendimiz Kral Davut Süleyman'ı kral yaptı” diye karşılık verdi.
44 “Kral onunla birlikte kâhin Sadok'u, Peygamber Natan'ı, Yehoyada oğlu Benaya'yı, Keretlileri ve Peletlileri gönderdi; onlar da onu kralın katırına bindirdiler.
45 Kâhin Sadok ile Peygamber Natan onu Gihon'da kral olarak meshettiler. Oradan sevinç içinde yukarı çıktılar; öyle ki kent çınladı. Duyduğunuz gürültü işte budur.
46 Üstelik Süleyman şimdi krallığın tahtında oturuyor.
47 Bunun da ötesinde, kralın görevlileri efendimiz Kral Davut'u kutsamak için gelip, ‘Tanrın Süleyman'ın adını seninkinden daha büyük etsin, tahtını da senin tahtından daha büyük kılsın’ dediler. Kral da yatağında eğildi.
48 Kral ayrıca şöyle dedi: ‘Bugün gözlerim bunu görürken, tahtıma oturacak birini bana veren İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun.’”
49 Bunun üzerine Adoniya'nın bütün davetlileri korkuya kapıldı; kalkıp herkes kendi yoluna gitti.
50 Adoniya ise Süleyman'dan korktuğu için kalkıp gitti ve sunağın boynuzlarına sarıldı.
51 Süleyman'a, “Bak, Adoniya Kral Süleyman'dan korkuyor; sunağın boynuzlarına sarıldı ve, ‘Kral Süleyman önce bana ant içsin, kulunu kılıçla öldürmeyecek’ diyor” diye haber verildi.
52 Süleyman, “Eğer kendini değerli bir adam olarak gösterirse saçının bir teli bile yere düşmeyecek; ama içinde kötülük bulunursa ölecek” dedi.
53 Bunun üzerine Kral Süleyman adam gönderdi; onu sunaktan indirdiler. O da gelip Kral Süleyman'ın önünde yere kapandı. Süleyman ona, “Evine git” dedi.