2. Samuel 22
2. Samuel 22, Davut'un tüm düşmanlarından ve Saul'dan kurtuluşunun ardından söylediği şükran ezgisini içerir. Davut bu şiirde Tanrı'yı sığınağı ve kurtarıcısı olarak över, geçmiş sıkıntılarında kendisini nasıl kurtardığını anlatır ve savaşlardaki zaferlerini Tanrı'nın desteğine bağlar. Bölüm, Tanrı'nın Davut'a ve soyuna süren sadık sevgisini vurgulayarak sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Davut, RAB bütün düşmanlarının elinden ve Saul'un elinden kendisini kurtardığı gün, bu ezginin sözlerini RAB'be söyledi:
2 ve dedi ki, “RAB benim kayam, sığınağım ve kurtarıcımdır, evet, benim kurtarıcımdır;
3 Tanrı benim kayamdır, ona sığınırım; kalkanım, kurtuluşumun boynuzu, yüksek kulem, sığınağım. Kurtarıcım sensin; beni zorbalıktan sen kurtarırsın.
4 Övgüye layık olan RAB'be yakarırım, düşmanlarımdan da kurtulurum.
5 Çünkü ölümün dalgaları çevremi sardı. Tanrısızlığın selleri beni korkuttu.
6 Ölüler diyarının bağları çevremi sardı. Ölümün tuzakları önüme çıktı.
7 Sıkıntımda RAB'be yakardım. Evet, Tanrıma seslendim. O tapınağından sesimi duydu; feryadım kulaklarına ulaştı.
8 O zaman yeryüzü sarsıldı, titredi. Göklerin temelleri zangırdadı, sarsıldı, çünkü o öfkelenmişti.
9 Burnundan duman yükseldi. Ağzından çıkan ateş yiyip bitirdi. Ondan közler tutuştu.
10 Gökleri eğip indi. Ayaklarının altında koyu karanlık vardı.
11 Bir keruvun üstüne binip uçtu. Evet, rüzgârın kanatları üzerinde göründü.
12 Çevresini karanlıkla örtü yaptı: toplanmış sularla, göklerin kalın bulutlarıyla.
13 Önündeki parlaklıktan ateş közleri alevlendi.
14 RAB göklerden gürledi. Yüceler Yücesi sesini duyurdu.
15 Oklar gönderip onları dağıttı; şimşekler çaktırıp onları şaşkına çevirdi.
16 Denizin yatakları göründü. Dünyanın temelleri açığa çıktı RAB'bin azarıyla, burnunun soluğunun üfleyişiyle.
17 Yukarıdan el uzatıp beni aldı. Beni engin sulardan çekip çıkardı.
18 Güçlü düşmanımdan, benden nefret edenlerden beni kurtardı, çünkü onlar benden daha güçlüydü.
19 Felaket günümde üzerime geldiler, ama RAB bana dayanak oldu.
20 Beni geniş bir yere çıkardı. Benden hoşnut olduğu için beni kurtardı.
21 RAB bana doğruluğuma göre karşılık verdi. Ellerimin temizliğine göre beni ödüllendirdi.
22 Çünkü RAB'bin yollarını tuttum, Tanrımdan kötülükle ayrılmadım.
23 Bütün hükümleri önümdeydi. Kurallarından sapmadım.
24 Onun önünde kusursuzdum. Kendimi suçumdan sakındım.
25 Bu yüzden RAB bana doğruluğuma göre, gözlerinin önündeki temizliğime göre karşılık verdi.
26 Merhametli olana merhametli davranırsın. Kusursuz adamla kusursuz davranırsın.
27 Temiz olana temiz davranırsın. Eğri olana kurnaz davranırsın.
28 Mazlum halkı kurtarırsın, ama kibirlilerin üzerine gözlerini diker, onları alçaltırsın.
29 Çünkü lambam sensin, ey RAB. RAB karanlığımı aydınlatır.
30 Çünkü seninle bir birliğe saldırırım. Tanrımla surun üzerinden atlarım.
31 Tanrı'nın yolu kusursuzdur. RAB'bin sözü denenmiştir. O, kendisine sığınan herkes için kalkandır.
32 Çünkü RAB'den başka Tanrı kim? Tanrımızdan başka kaya kim?
33 Tanrı benim güçlü kalemdir. Yolumu kusursuz kılar.
34 Ayaklarımı dişi geyiklerin ayakları gibi yapar, beni yüksekliklerim üzerine diker.
35 Ellerime savaşmayı öğretir; kollarım tunç yayı büker.
36 Bana kurtuluşunun kalkanını verdin. Yumuşaklığın beni büyük kıldı.
37 Altımda adımlarımı genişlettin. Ayaklarım kaymadı.
38 Düşmanlarımı kovaladım, yok ettim. Tükenene kadar geri dönmedim.
39 Onları tüketip delip geçtim, bir daha ayağa kalkamadılar. Evet, ayaklarımın altına düştüler.
40 Çünkü beni savaş için güçle kuşattın. Bana karşı ayaklananları önümde dize getirdin.
41 Düşmanlarımı önümden kaçırdın; benden nefret edenleri kökünden kestim.
42 Baktılar, ama kurtaran olmadı; RAB'be bile yakardılar, ama onlara yanıt vermedi.
43 Onları yeryüzünün tozu gibi ezdim. Sokakların çamuru gibi çiğnedim, dağıttım.
44 Beni halkımın çekişmelerinden de kurtardın. Beni ulusların başı olarak korudun. Tanımadığım bir halk bana kulluk edecek.
45 Yabancılar önümde boyun eğecek. Haberimi duyar duymaz bana itaat edecekler.
46 Yabancılar solup gidecek, sığındıkları yerlerden titreyerek çıkacaklar.
47 RAB yaşıyor! Kayam kutsansın! Kurtuluşumun kayası olan Tanrı yüceltilsin!
48 Benim için öç alan Tanrı odur, halkları ayağımın altına seren odur.
49 Beni düşmanlarımdan çıkarıp kurtaran odur. Evet, beni bana karşı ayaklananların üstüne yükseltirsin. Beni zorba adamdan kurtarırsın.
50 Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ey RAB, adına ezgiler söyleyeceğim.
51 O, kralına büyük kurtuluş verir, mesh ettiğine, Davut'a ve soyuna sonsuza dek vefalı sevgi gösterir.”