2. Samuel 16
2. Samuel 16'da Davut, Avşalom'dan kaçarken Siva'nın getirdiği erzakı kabul eder ve Mefiboşet hakkında verilen haber üzerine onun mallarını Siva'ya verir. Bahurim'de Şimi Davut'a lanet edip taş atarken Davut buna karşılık verilmesini engeller ve yaşananları Tanrı'nın önünde alçakgönüllülükle karşılar. Bu arada Avşalom Yeruşalim'e girer, Huşay onun çevresine sızar ve Ahitofel'in öğüdüyle Avşalom babasının cariyeleriyle herkesin gözü önünde birlikte olarak babasına karşı isyanını açıkça ortaya koyar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Davut tepenin doruğunu biraz geçmişti ki, Mefiboşet'in hizmetkârı Siva, eyerlenmiş bir çift eşekle onu karşıladı. Eşeklerin üzerinde iki yüz ekmek, yüz salkım kuru üzüm, yüz yaz meyvesi ve bir tulum şarap vardı.
2 Kral Siva'ya, “Bunlar ne için?” dedi. Siva, “Eşekler kralın ev halkı binsin diye, ekmekle yaz meyveleri genç adamlar yesin diye, şarap da kırda bitkin düşenler içsin diye” dedi.
3 Kral, “Efendinin oğlu nerede?” dedi. Siva krala, “İşte, Yeruşalim'de kaldı. Çünkü, ‘Bugün İsrail halkı babamın krallığını bana geri verecek’ dedi” diye karşılık verdi.
4 Bunun üzerine kral Siva'ya, “Bak, Mefiboşet'e ait olan her şey senindir” dedi. Siva, “Eğilip önünde yere kapanıyorum. Efendim kralım, gözünde lütuf bulayım” dedi.
5 Kral Davut Bahurim'e geldiğinde, Saul'un soyundan, Gera oğlu Şimi adında bir adam oradan çıktı. Geldikçe lanet okuyordu.
6 Davut'a ve Kral Davut'un bütün kullarına taş atıyordu. Bütün halk ve bütün yiğitler kralın sağında ve solundaydı.
7 Şimi lanet okurken şöyle diyordu: “Defol, defol, ey kan dökücü adam, ey alçak adam!
8 Saul'un hanesinin bütün kanını RAB başına geri getirdi; onun yerine sen krallık ettin! RAB krallığı oğlun Avşalom'un eline verdi! İşte, kötülüğün başına geldi, çünkü sen kan dökücü bir adamsın!”
9 Bunun üzerine Seruya oğlu Avişay krala, “Bu ölü köpek efendim krala neden lanet ediyor? Lütfen izin ver de gidip başını keseyim” dedi.
10 Ama kral, “Sizinle ne işim var, ey Seruya oğulları? Bırakın lanet etsin. Madem RAB ona, ‘Davut'a lanet et’ dedi, o zaman kim, ‘Bunu neden yaptın?’ diyebilir?” dedi.
11 Davut Avişay'a ve bütün kullarına, “Bakın, öz oğlum bile canımı almak istiyor. Benyaminli bu adamın yapması daha da olağan değil mi? Bırakın onu, lanet etsin. Çünkü RAB ona bunu buyurdu.
12 Belki RAB uğradığım haksızlığı görür de, bugün bana edilen bu lanetin yerine bana iyilikle karşılık verir” dedi.
13 Böylece Davut ve adamları yollarına devam etti. Şimi de karşı yamacın üzerinden onunla birlikte gidiyor, giderken lanet ediyor, ona taş atıyor ve toz savuruyordu.
14 Kral ve yanındaki bütün halk yorgun argın oraya vardı; orada soluklandılar.
15 Avşalom, bütün halk ve İsrail adamları Yeruşalim'e geldi. Ahitofel de onunlaydı.
16 Davut'un dostu Arki'li Huşay Avşalom'un yanına gelince, Huşay Avşalom'a, “Kral çok yaşa! Kral çok yaşa!” dedi.
17 Avşalom Huşay'a, “Dostuna gösterdiğin vefalı sevgi bu mu? Neden dostunla gitmedin?” dedi.
18 Huşay Avşalom'a, “Hayır; RAB'bin, bu halkın ve bütün İsrail adamlarının seçtiği kişinin yanında olacağım, onunla kalacağım.
19 Hem ben kime hizmet etmeliyim? Oğlunun önünde değil mi? Babanın önünde nasıl hizmet ettiysem, senin önünde de öyle hizmet edeceğim” dedi.
20 Sonra Avşalom Ahitofel'e, “Ne yapmamız gerektiği konusunda öğüdünü ver” dedi.
21 Ahitofel Avşalom'a, “Babanın evi korumak için bıraktığı cariyelerinin yanına gir. O zaman bütün İsrail, babanın senden tiksindiğini işitecek. Senin yanında olan herkesin eli güçlenecek” dedi.
22 Böylece Avşalom için damın üzerinde bir çadır kurdular. Avşalom da bütün İsrail'in gözü önünde babasının cariyelerinin yanına girdi.
23 O günlerde Ahitofel'in verdiği öğüt, sanki insan Tanrı'nın sözüne danışmış gibi sayılırdı. Ahitofel'in bütün öğütleri hem Davut hem de Avşalom için böyleydi.