2. Samuel 14

Yoav, Tekoalı bir kadının anlattığı örnek olay aracılığıyla Davut'u etkileyip sürgündeki Avşalom'un Yeruşalim'e dönmesini sağlar. Ancak Avşalom iki yıl boyunca kralın huzuruna kabul edilmez; sonunda Yoav'ın dikkatini çekmek için onun tarlasını yaktırır ve kralın karşısına çıkar. Bölüm, Davut'un Avşalom'u yeniden kabul edip onu öpmesiyle sona erer.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 Seruya oğlu Yoav, kralın yüreğinin Avşalom'a yöneldiğini fark etti.

2 Bunun üzerine Yoav Tekoa'ya haber gönderip oradan bilge bir kadın getirtti ve ona, “Lütfen yas tutan biri gibi davran. Lütfen yas giysileri giy, üzerine yağ sürme; uzun zamandır ölü için yas tutan bir kadın gibi ol.” dedi.

3 “Kralın yanına git ve ona şöyle söyle.” Böylece Yoav sözleri kadının ağzına koydu.

4 Tekoalı kadın kralla konuşunca yüzüstü yere kapanıp saygısını gösterdi ve, “Yardım et, ey kral!” dedi.

5 Kral ona, “Derdin ne?” dedi. Kadın, “Gerçekten dul bir kadınım; kocam öldü.” diye karşılık verdi.

6 “Kulunun iki oğlu vardı. Kırda birbiriyle dövüştüler; onları ayıracak kimse yoktu. Biri ötekine vurup onu öldürdü.”

7 “Şimdi bütün aile kuluna karşı ayaklandı. ‘Kardeşini vurana teslim et de öldürdüğü kardeşinin canına karşılık onu öldürelim; mirasçıyı da yok edelim’ diyorlar. Böylece bende kalan son közü de söndürecekler; kocamın yeryüzünde ne adını ne de soyunu bırakacaklar.”

8 Kral kadına, “Evine git, seninle ilgili buyruk vereceğim.” dedi.

9 Tekoalı kadın krala, “Efendim kral, suç benimle babamın evinin üzerinde olsun; kral ile tahtı suçsuz kalsın.” dedi.

10 Kral, “Sana bir şey söyleyen olursa onu bana getir; sana bir daha dokunmayacaktır.” dedi.

11 Kadın, “Lütfen kral Tanrın RAB'bi ansın da kan öcünü alan daha fazla yıkım yapmasın, oğlumu yok etmesin.” dedi. Kral, “RAB'bin yaşamı hakkı için, oğlunun bir teli bile yere düşmeyecek.” dedi.

12 Bunun üzerine kadın, “Lütfen kulun efendim krala bir söz söylesin.” dedi. Kral, “Söyle.” dedi.

13 Kadın şöyle dedi: “Öyleyse neden Tanrı'nın halkına karşı böyle bir şey tasarladın? Kral bu sözü söylemekle suçlu biri gibi oluyor; çünkü kral sürgüne gönderdiği kişiyi geri getirmiyor.”

14 “Çünkü hepimiz mutlaka öleceğiz; yere dökülüp bir daha toplanamayan su gibiyiz. Tanrı yaşamı yok etmez; tersine, sürgüne gönderilmiş olan kendisinden büsbütün uzak kalmasın diye yollar düşünür.”

15 “Şimdi efendim krala bu sözü söylemeye gelmemin nedeni, halkın beni korkutmuş olmasıdır. Kulun kendi kendine, ‘Şimdi gidip krala konuşayım; belki kral kulunun dileğini yerine getirir’ dedi.”

16 “Çünkü kral dinleyip beni ve oğlumu birlikte Tanrı'nın mirasından silmek isteyen adamın elinden kulunu kurtaracaktır.”

17 “Kulun sonra, ‘Efendim kralın sözü bana rahatlık versin’ dedi. Çünkü efendim kral, iyiyle kötüyü ayırt etmekte Tanrı'nın bir meleği gibidir. Tanrın RAB seninle olsun.”

18 Bunun üzerine kral kadına, “Sana soracağım şeyi benden gizleme.” dedi. Kadın, “Efendim kral konuşsun.” dedi.

19 Kral, “Bütün bunlarda Yoav'ın eli seninle birlikte değil mi?” dedi. Kadın şu karşılığı verdi: “Canın hakkı için, efendim kral, efendim kralın söylediği hiçbir şeyin ne sağına ne soluna sapılabilir. Çünkü kulun Yoav bana buyurdu; bütün bu sözleri kulunun ağzına o koydu.”

20 “Kulun Yoav bu işi olayın gidişini değiştirmek için yaptı. Ama efendim, Tanrı'nın bir meleğinin bilgeliği kadar bilgesin; yeryüzünde olan her şeyi bilirsin.”

21 Kral Yoav'a, “Peki, bunu yapacağım. Git, genç adam Avşalom'u geri getir.” dedi.

22 Yoav yüzüstü yere kapanıp saygısını gösterdi ve kralı kutsadı. Sonra, “Efendim kral, bugün kulun gözünde lütuf bulduğumu anladı; çünkü kral kulunun isteğini yerine getirdi.” dedi.

23 Böylece Yoav kalkıp Geşur'a gitti ve Avşalom'u Yeruşalim'e getirdi.

24 Ama kral, “Kendi evine dönsün; yüzümü görmesin.” dedi. Böylece Avşalom kendi evine döndü, ama kralın yüzünü görmedi.

25 Bütün İsrail'de güzelliğiyle Avşalom kadar övülen başka kimse yoktu. Ayağının tabanından başının tepesine kadar onda hiç kusur yoktu.

26 Başının saçını her yılın sonunda kestirirdi; çünkü saç ona ağır gelirdi, bu yüzden kestirirdi. Başındaki saçın ağırlığı, kralın tartısına göre iki yüz şekeldi.

27 Avşalom'un üç oğlu ve Tamar adında bir kızı oldu. Tamar çok güzel bir kadındı.

28 Avşalom Yeruşalim'de iki tam yıl yaşadı, ama kralın yüzünü görmedi.

29 Sonra Avşalom, Yoav'ı krala göndermek için çağırttı, ama Yoav ona gelmek istemedi. İkinci kez haber gönderdi, yine gelmedi.

30 Bunun üzerine hizmetkârlarına, “Bakın, Yoav'ın tarlası benimkinin yanında; orada arpası var. Gidin, ateşe verin.” dedi. Avşalom'un hizmetkârları tarlayı ateşe verdi.

31 O zaman Yoav kalkıp Avşalom'un evine geldi ve ona, “Hizmetkârların neden tarlamı ateşe verdi?” dedi.

32 Avşalom Yoav'a şu karşılığı verdi: “Bak, sana haber gönderip, ‘Buraya gel de seni krala göndereyim, ona şunu söyle: Ben neden Geşur'dan geldim? Orada kalsaydım benim için daha iyi olurdu. Şimdi bırak da kralın yüzünü göreyim; eğer bende bir suç varsa, varsın beni öldürsün’ dedim.”

33 Bunun üzerine Yoav krala gidip olanı anlattı. Kral Avşalom'u çağırttı. Avşalom kralın yanına gelip onun önünde yüzüstü yere kapandı. Kral da Avşalom'u öptü.