2. Samuel 13
2. Samuel 13, Amnon'un üvey kız kardeşi Tamar'a duyduğu istek yüzünden onu kandırıp zorla birlikte olmasını ve ardından onu aşağılayarak evden kovmasını anlatır. Tamar'ın uğradığı bu kötülük Davut'u öfkelendirir, Avşalom ise iki yıl sonra Amnon'u öldürterek intikam alır. Bunun ardından Avşalom kaçıp Geşur'a sığınır; Davut hem oğullarının yaşadıkları hem de Amnon'un ölümü nedeniyle derin yas yaşar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bundan sonra Davut oğlu Avşalom'un Tamar adında güzel bir kız kardeşi vardı; Davut oğlu Amnon da onu seviyordu.
2 Amnon kız kardeşi Tamar yüzünden öyle sıkıntıya düştü ki hastalandı. Çünkü Tamar bakireydi ve Amnon ona bir şey yapmayı güç buluyordu.
3 Ama Amnon'un Davut'un kardeşi Şimea'nın oğlu Yonadab adında bir arkadaşı vardı. Yonadab çok kurnaz bir adamdı.
4 Ona, “Ey kral oğlu, neden günden güne böyle soluyup gidiyorsun? Bana söylemeyecek misin?” dedi. Amnon ona, “Kardeşim Avşalom'un kız kardeşi Tamar'ı seviyorum” dedi.
5 Yonadab ona, “Yatağına yat, hasta numarası yap. Baban seni görmeye geldiğinde ona de ki, ‘Lütfen kız kardeşim Tamar gelip bana yiyecek bir şey versin. Yemeği gözümün önünde hazırlasın ki göreyim ve elinden yiyeyim’” dedi.
6 Böylece Amnon yatıp hasta numarası yaptı. Kral onu görmeye gelince Amnon krala, “Lütfen kız kardeşim Tamar gelsin, gözümün önünde bana iki çörek yapsın da elinden yiyeyim” dedi.
7 Bunun üzerine Davut eve, Tamar'a haber gönderip, “Şimdi ağabeyin Amnon'un evine git, ona yiyecek hazırla” dedi.
8 Tamar ağabeyi Amnon'un evine gitti; Amnon yatağa uzanmıştı. Tamar hamur aldı, yoğurdu, gözünün önünde çörekler yapıp pişirdi.
9 Sonra tavayı alıp önüne boşalttı, ama Amnon yemek istemedi. Amnon, “Herkes yanımdan çıksın” dedi. Herkes yanından çıktı.
10 Amnon Tamar'a, “Yemeği iç odaya getir de elinden yiyeyim” dedi. Tamar yaptığı çörekleri alıp ağabeyi Amnon'un içerdeki odasına götürdü.
11 Yemesi için çörekleri ona uzattığında Amnon onu tuttu ve, “Gel, benimle yat, kız kardeşim” dedi.
12 Tamar ona, “Hayır, ağabeyim, beni zorlama! İsrail'de böyle şey yapılmamalı. Bu akılsızlığı yapma!
13 Ben utancımı nereye götüreyim? Sen de İsrail'deki akılsızlardan biri gibi olursun. Ne olur, kralla konuş; çünkü beni senden esirgemez” diye karşılık verdi.
14 Ama Amnon onun sözünü dinlemek istemedi. Ondan daha güçlü olduğu için onu zorladı ve onunla yattı.
15 Sonra Amnon ondan son derece büyük bir nefretle nefret etti. Ona duyduğu nefret, ona duyduğu sevgiden daha büyüktü. Amnon ona, “Kalk, git!” dedi.
16 Tamar ona, “Olmaz! Beni kovman, bana yaptığın öteki kötülükten daha büyük bir haksızlık” dedi. Ama Amnon onu dinlemek istemedi.
17 Sonra kendisine hizmet eden uşağını çağırıp, “Şu kadını hemen yanımdan çıkar, ardından kapıyı sürgüle” dedi.
18 Tamar'ın üzerinde alacalı bir kaftan vardı; çünkü kralın bakire kızları böyle giysiler giyerdi. Amnon'un uşağı onu dışarı çıkardı ve ardından kapıyı sürgüledi.
19 Tamar başına kül serpti, üzerindeki alacalı kaftanı yırttı, elini başının üzerine koydu ve yüksek sesle ağlaya ağlaya gitti.
20 Ağabeyi Avşalom ona, “Ağabeyin Amnon seninle birlikte oldu mu? Ama şimdi sus, kız kardeşim. O senin ağabeyin. Bunu yüreğine koyma” dedi. Böylece Tamar, ağabeyi Avşalom'un evinde perişan halde kaldı.
21 Kral Davut bütün bunları duyunca çok öfkelendi.
22 Avşalom Amnon'la ne iyi ne kötü konuştu. Çünkü kız kardeşi Tamar'a zorbalık ettiği için Amnon'dan nefret ediyordu.
23 İki tam yıl sonra Avşalom'un, Efrayim'in yanındaki Baal-Hasor'da koyun kırkıcıları vardı. Avşalom kralın bütün oğullarını çağırdı.
24 Avşalom kralın yanına gelip, “Bak, kulunun koyun kırkıcıları var. Ne olur, kral ve kulları kulunla birlikte gelsin” dedi.
25 Kral Avşalom'a, “Hayır oğlum, hepimiz gitmeyelim, yoksa sana yük oluruz” dedi. Avşalom üstelediyse de kral gitmek istemedi, ama onu kutsadı.
26 O zaman Avşalom, “Öyleyse hiç değilse kardeşim Amnon bizimle gelsin” dedi. Kral ona, “Neden seninle gelsin?” dedi.
27 Ama Avşalom üsteledi; kral da Amnon'la bütün kral oğullarını onunla birlikte gönderdi.
28 Avşalom kullarına şöyle buyurdu: “Şimdi dikkat edin, Amnon'un yüreği şarapla neşelendiğinde ve ben size, ‘Amnon'u vurun’ dediğimde onu öldürün. Korkmayın. Size ben buyurmadım mı? Güçlü ve yiğit olun!”
29 Avşalom'un kulları Amnon'a, Avşalom'un buyurduğu gibi yaptılar. Bunun üzerine kralın bütün oğulları kalktı, her biri katırına binip kaçtı.
30 Onlar daha yoldayken Davut'a şu haber ulaştı: “Avşalom kralın bütün oğullarını öldürdü, onlardan bir kişi bile sağ kalmadı!”
31 Bunun üzerine kral kalktı, giysilerini yırttı ve yere uzandı. Bütün kulları da giysileri yırtılmış halde yanında duruyordu.
32 Davut'un kardeşi Şimea'nın oğlu Yonadab, “Efendim, bütün gençlerin, kralın oğullarının öldürüldüğünü sanmasın. Yalnız Amnon öldü. Çünkü Tamar'a zorbalık ettiği günden beri bu, Avşalom tarafından kararlaştırılmıştı” dedi.
33 “Şimdi efendim kral bunu yüreğine koyup da kralın bütün oğullarının öldüğünü sanmasın. Çünkü yalnız Amnon öldü.”
34 Ama Avşalom kaçtı. Nöbet tutan genç adam gözlerini kaldırıp baktı; arkasındaki yamaç yolundan birçok kişinin geldiğini gördü.
35 Yonadab krala, “Bak, kralın oğulları geliyor! Kulunun dediği gibi oldu” dedi.
36 O daha sözünü bitirir bitirmez kralın oğulları geldi; seslerini yükseltip ağladılar. Kral da bütün kulları da acı acı ağladı.
37 Ama Avşalom kaçıp Geşur Kralı Ammihur oğlu Talmay'ın yanına gitti. Davut oğlu için her gün yas tuttu.
38 Böylece Avşalom kaçıp Geşur'a gitti ve orada üç yıl kaldı.
39 Kral Davut Avşalom'a gitmeyi özlüyordu; çünkü Amnon için avunmuştu, çünkü Amnon ölmüştü.