2. Krallar 2
Bu bölümde İlyas, Elişa'yla birlikte son yolculuğunu yapar; Şeria'nın suları yarılır ve ardından İlyas kasırgayla göğe alınırken peygamberlik görevinin yetkisi Elişa'ya geçer. Elişa dönüşte aynı işareti göstererek Şeria'yı geçer, Eriha'nın sularını iyileştirir ve Beytel yolunda kendisiyle alay eden gençlerin cezalandırılmasıyla otoritesi bir kez daha görünür hale gelir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB İlyas'ı kasırgayla göğe alacak olduğu zaman, İlyas'la Elişa Gilgal'dan ayrıldı.
2 İlyas Elişa'ya, “Lütfen burada kal, çünkü RAB beni Beytel'e gönderdi” dedi. Elişa ise, “RAB'bin yaşamı hakkı için, senin canının yaşamı hakkı için, senden ayrılmam” dedi. Böylece Beytel'e indiler.
3 Beytel'deki peygamber toplulukları Elişa'nın yanına çıkıp ona, “RAB'bin bugün efendini başından alacağını biliyor musun?” dediler. O da, “Evet, biliyorum; susun” dedi.
4 İlyas ona, “Elişa, lütfen burada kal, çünkü RAB beni Eriha'ya gönderdi” dedi. O ise, “RAB'bin yaşamı hakkı için, senin canının yaşamı hakkı için, senden ayrılmam” dedi. Böylece Eriha'ya geldiler.
5 Eriha'daki peygamber toplulukları Elişa'ya yaklaşıp, “RAB'bin bugün efendini başından alacağını biliyor musun?” dediler. O da, “Evet, biliyorum. Susun” diye karşılık verdi.
6 İlyas ona, “Lütfen burada kal, çünkü RAB beni Şeria'ya gönderdi” dedi. O ise, “RAB'bin yaşamı hakkı için, senin canının yaşamı hakkı için, senden ayrılmam” dedi. Böylece ikisi birlikte yola devam etti.
7 Peygamber topluluklarından elli kişi gidip uzakta, onların karşısında durdu; o iki kişi de Şeria'nın kıyısında duruyordu.
8 İlyas abasını alıp dürdü ve sulara vurdu. Sular iki yana ayrıldı; böylece ikisi kuru yerden karşıya geçti.
9 Karşıya geçtiklerinde İlyas Elişa'ya, “Benden alınmadan önce, senin için ne yapmamı istediğini söyle” dedi. Elişa, “Ne olur, ruhundan iki pay üzerimde olsun” dedi.
10 İlyas, “Zor bir şey istedin” dedi. “Eğer benden alınırken beni görürsen, bu sana verilecek; ama görmezsen verilmeyecek.”
11 Onlar yürüyüp konuşmaya devam ederken, birden ateşten bir savaş arabasıyla ateşten atlar göründü ve ikisinin arasını ayırdı; İlyas da kasırgayla göğe yükseldi.
12 Elişa bunu görünce, “Babam, babam! İsrail'in savaş arabası da atlıları da!” diye bağırdı. Sonra onu bir daha görmedi. Kendi giysilerini tuttu ve iki parçaya yırttı.
13 İlyas'ın üzerinden düşen abasını da alıp geri döndü ve Şeria kıyısında durdu.
14 İlyas'ın üzerinden düşen abasını aldı, sulara vurdu ve, “İlyas'ın Tanrısı RAB nerede?” dedi. Sulara vurunca, sular iki yana ayrıldı ve Elişa karşıya geçti.
15 Eriha'daki peygamber toplulukları onu karşıdan görünce, “İlyas'ın ruhu Elişa'nın üzerinde duruyor” dediler. Onu karşılamaya gelip önünde yere kapanarak saygı gösterdiler.
16 Ona, “Bak, kullarının yanında elli güçlü adam var. Lütfen gidip efendini arasınlar. Belki RAB'bin Ruhu onu alıp bir dağın ya da bir vadinin bir yerine bırakmıştır” dediler. O ise, “Göndermeyin” dedi.
17 Ama onu utandırıncaya kadar direttiler. Bunun üzerine, “Gönderin” dedi. Böylece elli adam gönderdiler; üç gün aradılar ama onu bulamadılar.
18 Elişa Eriha'da kalıyordu. Onlar yanına dönünce kendilerine, “Size, ‘Gitmeyin’ demedim mi?” dedi.
19 Kent halkı Elişa'ya, “Efendimizin de gördüğü gibi, bu kentin konumu güzel; ama su kötü, toprak da düşük yaptırıyor” dedi.
20 O da, “Bana yeni bir çanak getirin ve içine tuz koyun” dedi. Getirdiler.
21 Suların kaynağına gidip içine tuz attı ve şöyle dedi: “RAB şöyle diyor: ‘Bu suları iyileştirdim. Artık buradan ne ölüm ne de düşük olacak.’”
22 Böylece sular, Elişa'nın söylediği söz uyarınca bugün de iyileşmiş durumdadır.
23 Oradan Beytel'e çıktı. Yolda giderken kentten bazı delikanlılar çıkıp onunla alay ederek, “Çık yukarı, kel kafa! Çık yukarı, kel kafa!” dediler.
24 O da arkasına dönüp onları gördü ve RAB'bin adıyla onları lanetledi. Bunun üzerine ormandan iki dişi ayı çıktı ve o delikanlılardan kırk ikisini parçaladı.
25 Oradan Karmel Dağı'na gitti, sonra da Samiriye'ye döndü.