1. Timoteos 5
Bölüm, topluluk içinde farklı yaş ve konumdaki kişilere nasıl davranılması gerektiğini, özellikle de gerçekten muhtaç dul kadınların kimler sayılacağını ve ailelerin kendi sorumluluklarını üstlenmesini ele alır. Ayrıca ihtiyarların onurlandırılması, suçlamaların tanıklarla değerlendirilmesi, günah işleyenlerin açıkça uyarılması ve önderlikte aceleci davranılmaması gibi topluluk düzenine ilişkin ilkeler verir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Yaşlı bir adamı azarlama; ona bir baba gibi öğüt ver. Genç erkeklere de kardeş gibi davran;
2 yaşlı kadınlara anne gibi, genç kadınlara da tam bir saflık içinde kızkardeş gibi davran.
3 Gerçekten dul olan dulları onurlandır.
4 Ama bir dulun çocukları ya da torunları varsa, bunlar önce kendi ailelerine karşı Tanrı saygısını göstermeyi ve ana babalarının emeğinin karşılığını ödemeyi öğrensinler; çünkü bu, Tanrı'nın gözünde kabul edilir.
5 Gerçekten dul ve kimsesiz kalmış olan kadınsa umudunu Tanrı'ya bağlamıştır; gece gündüz yakarışlarını ve dualarını sürdürür.
6 Ama zevkine düşkün olan kadın, yaşarken ölmüştür.
7 Bunları da buyur ki kusursuz olsunlar.
8 Ama kendi yakınlarına, özellikle de kendi ev halkına bakmayan biri, imanı inkâr etmiş olur ve imansız birinden bile daha kötüdür.
9 Altmış yaşından küçük hiç kimse dul olarak kaydedilmesin; bir tek erkeğin karısı olmuş,
10 iyi işleriyle tanınmış biri olsun: çocuk yetiştirmiş, yabancılara konukseverlik göstermiş, kutsalların ayaklarını yıkamış, sıkıntı çekenlere yardım etmiş ve her iyi işin ardından gayretle gitmiş olmalı.
11 Genç dulları ise reddet; çünkü Mesih'e karşı arzuları kabarınca evlenmek isterler.
12 Böylece ilk bağlılıklarını bir yana bıraktıkları için yargı altına girerler.
13 Üstelik evden eve dolaşarak tembelliğe alışırlar; yalnız tembel değil, aynı zamanda dedikoducu ve başkalarının işine karışan kişiler olup söylememeleri gereken şeyleri söylerler.
14 Bu yüzden genç dulların evlenmelerini, çocuk sahibi olmalarını, evi yönetmelerini ve karşıt olana kötü konuşmak için hiçbir fırsat vermemelerini istiyorum.
15 Çünkü bazıları şimdiden yoldan sapıp Şeytan'ın ardına düştü.
16 İman eden bir erkek ya da kadının bakımında dullar varsa, onlara kendisi yardım etsin; kilise yük altına girmesin. Böylece kilise, gerçekten dul olanlara yardım edebilsin.
17 İyi yöneten ihtiyarlar, özellikle sözde ve öğretide emek verenler, iki kat onura layık sayılsın.
18 Çünkü Kutsal Yazı şöyle der: “Harman döven öküzün ağzını bağlama.” Ve yine, “İşçi ücretini hak eder.”
19 Bir ihtiyara yönelik bir suçlamayı, iki ya da üç tanığın sözü olmadıkça kabul etme.
20 Günah işleyenleri herkesin önünde azarla ki ötekiler de korksun.
21 Tanrı'nın, Mesih İsa'nın ve seçilmiş meleklerin önünde sana buyuruyorum: bu ilkelere peşin hüküm olmadan uy, hiçbir şeyi kayırarak yapma.
22 Kimsenin üzerine ellerini aceleyle koyma; başkalarının günahlarına ortak olma. Kendini temiz tut.
23 Artık yalnızca su içme; miden ve sık sık baş gösteren rahatsızlıkların için biraz şarap kullan.
24 Bazı insanların günahları açıktır, yargıya onlardan önce gider; bazılarının günahlarıysa onları sonradan izler.
25 Aynı şekilde iyi işler de apaçık ortadadır; öyle olmayanlar bile gizli kalamaz.