1. Samuel 25

Samuel'in ölümünün ardından Davut, çölde sürüsünü koruduğu varlıklı Nabal'dan erzak ister; Nabal'ın aşağılayıcı reddi üzerine ona saldırmaya hazırlanır. Nabal'ın sağduyulu eşi Abigail armağanlarla Davut'u karşılayıp onu kan dökerek öç almaktan vazgeçirir; daha sonra Nabal ölür ve Abigail Davut'un karısı olur.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 Samuel öldü. Bütün İsrail halkı toplanıp onun için yas tuttu ve onu Rama'daki evine gömdü. Sonra Davut kalkıp Paran Çölü'ne indi.

2 Maon'da bir adam vardı; malları Karmel'deydi. Bu adam çok varlıklıydı. Üç bin koyunu, bin keçisi vardı. Karmel'de koyunlarını kırkıyordu.

3 Adamın adı Nabal, karısının adı Abigail'di. Kadın sağduyulu ve güzel yüzlüydü. Ama adam kaba ve davranışları kötüydü. Kalev soyundandı.

4 Davut çölde Nabal'ın koyunlarını kırktığını duydu.

5 Bunun üzerine Davut on genç adam gönderdi. Genç adamlara, “Karmel'e çıkın, Nabal'ın yanına gidin ve benim adımla ona selam verin” dedi.

6 “Ona şöyle deyin: ‘Ömrün uzun olsun! Sana, ev halkına ve sahip olduğun her şeye esenlik olsun.

7 Şimdi koyun kırkıcıların olduğunu duydum. Çobanların bizimle birlikteydi; onlara zarar vermedik. Karmel'de bulundukları sürece hiçbir kayıpları olmadı.

8 Genç adamlarına sor, sana anlatırlar. Bu yüzden bu gençler gözünde lütuf bulsun. Çünkü uygun bir günde geldik. Lütfen eline ne geçerse kullarına ve oğlun Davut'a ver.’”

9 Davut'un genç adamları gelip Davut'un adına bu sözlerin hepsini Nabal'a söylediler, sonra sustular.

10 Nabal, Davut'un kullarına şöyle karşılık verdi: “Davut da kimmiş? İşay'ın oğlu kimmiş? Bu günlerde efendilerinden kaçıp ayrılan birçok kul var.

11 Ekmeğimi, suyumu, kırkıcılarım için kestiğim eti alıp nereden geldiklerini bilmediğim adamlara mı vereyim?”

12 Bunun üzerine Davut'un genç adamları geri döndüler, geldiler ve bu sözlerin hepsini ona bildirdiler.

13 Davut adamlarına, “Herkes kılıcını kuşansın!” dedi. Herkes kılıcını kuşandı. Davut da kılıcını kuşandı. Yaklaşık dört yüz adam Davut'un ardından gitti, iki yüz adam da yüklerin yanında kaldı.

14 Ama genç adamlardan biri, Nabal'ın karısı Abigail'e, “Bak, Davut çölden efendimizi selamlamak için ulaklar gönderdi, ama efendimiz onlara bağırıp çağırdı” dedi.

15 “Oysa o adamlar bize çok iyi davrandılar. Tarlalarda onlarla birlikte olduğumuz sürece bize zarar gelmedi, hiçbir şeyimiz eksilmedi.

16 Koyunları güttüğümüz sürece, gece gündüz bize duvar gibi oldular.

17 Şimdi ne yapacağını düşünüp karar ver. Çünkü efendimize de bütün ev halkına da kötülük kararlaştırıldı. Üstelik efendimiz öyle değersiz biri ki onunla kimse konuşamıyor.”

18 Abigail hemen davranıp iki yüz ekmek, iki tulum şarap, hazırlanmış beş koyun, beş ölçek kavrulmuş tahıl, yüz salkım kuru üzüm ve iki yüz incir ezmesi aldı; bunları eşeklere yükledi.

19 Genç adamlarına, “Önümden gidin, ben arkanızdan geliyorum” dedi. Ama kocası Nabal'a hiçbir şey söylemedi.

20 Eşeğine binmiş, dağın kuytu yamacından inerken Davut'la adamları ona doğru geliyordu; Abigail onlarla karşılaştı.

21 Davut kendi kendine, “Demek çölde bu adamın sahip olduğu her şeyi boşuna korumuşum; ona ait hiçbir şey eksilmedi. O ise iyiliğime kötülükle karşılık verdi” demişti.

22 “Sabah aydınlanıncaya kadar ona ait olan erkeklerden tek birini bile sağ bırakırsam, Tanrı Davut'un düşmanlarına şunu yapsın, hatta daha kötüsünü de yapsın.”

23 Abigail Davut'u görünce hemen eşekten indi, yüzüstü Davut'un önüne kapanıp yere eğildi.

24 Ayaklarına kapanıp şöyle dedi: “Efendim, suç benim üzerime olsun. Lütfen bu kulun seninle konuşsun. Kulunun sözlerini dinle.

25 Efendim, ne olur bu değersiz adamı, Nabal'ı dikkate alma. Çünkü adı neyse kendisi de odur. Adı Nabal, budalalık da onunladır. Ama ben, kulun, efendimin gönderdiği genç adamları görmedim.

26 Şimdi efendim, RAB'bin yaşamı ve senin canın hakkı için söylüyorum: Seni kan dökme suçundan ve kendi elinle öç almaktan alıkoyan RAB olduğuna göre, şimdi düşmanların ve efendime kötülük arayanlar Nabal gibi olsun.

27 Kulunun efendime getirdiği bu armağan, efendimin ardından yürüyen genç adamlara verilsin.

28 Lütfen kulunun suçunu bağışla. Çünkü RAB efendime kesinlikle kalıcı bir soy verecek. Çünkü efendim RAB'bin savaşlarını veriyor. Yaşamın boyunca sende kötülük bulunmasın.

29 Biri kalkıp seni kovalamaya, canına kıymaya kalksa bile, efendimin canı Tanrın RAB'bin yanında yaşam bağının içine sarılmış olacaktır. Ama düşmanlarının canlarını sapanın yuvasından taş atar gibi fırlatıp atacaktır.

30 RAB efendim için söylediği bütün iyilikleri yerine getirip seni İsrail'e önder atadığında,

31 nedensiz yere kan dökmüş olman ya da efendimin kendi eliyle öç almış olması, sana keder ve yürek acısı olmayacak. RAB efendime iyilik ettiğinde kulunu anımsa.”

32 Davut Abigail'e, “Bugün seni beni karşılamaya gönderen İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun!

33 Sağduyun kutsansın, sen de kutsanmış ol. Çünkü bugün beni kan dökme suçundan ve kendi elimle öç almaktan alıkoydun.

34 Çünkü gerçekten, sana zarar vermekten beni alıkoyan İsrail'in Tanrısı RAB'bin yaşamı hakkı için söylüyorum, eğer çabuk davranıp beni karşılamaya gelmeseydin, sabah aydınlanıncaya kadar Nabal'a ait erkeklerden tek biri bile sağ kalmayacaktı.”

35 Böylece Davut onun getirdiklerini elinden aldı ve ona, “Esenlikle evine çık. Bak, sözünü dinledim ve dileğini kabul ettim” dedi.

36 Abigail Nabal'ın yanına geldiğinde, Nabal evinde bir kral şöleni gibi şölen veriyordu. Nabal'ın yüreği keyifliydi, çünkü çok sarhoştu. Bu yüzden sabah aydınlanıncaya kadar ona az ya da çok hiçbir şey söylemedi.

37 Sabah olunca, şarabın etkisi Nabal'ın üzerinden geçince, karısı ona bunları anlattı. Bunun üzerine yüreği içinde öldü, kendisi de taş kesildi.

38 Yaklaşık on gün sonra RAB Nabal'a vurdu ve Nabal öldü.

39 Davut, Nabal'ın öldüğünü duyunca, “Nabal'ın elinden gördüğüm aşağılanmanın davasını güden ve kulunu kötülükten alıkoyan RAB'be övgüler olsun. RAB, Nabal'ın kötülüğünü kendi başına geri çevirdi” dedi. Sonra Davut, Abigail'i kendisine eş olarak almak için haber gönderdi.

40 Davut'un kulları Karmel'de Abigail'in yanına gelip ona, “Davut, seni kendisine eş olarak almak için bizi sana gönderdi” dediler.

41 Abigail kalktı, yüzünü yere eğerek saygıyla kapandı ve, “İşte, kulun efendimin kullarının ayaklarını yıkamak için bir hizmetkârdır” dedi.

42 Abigail hemen kalktı, eşeğine bindi. Ona eşlik eden beş genç kadınla birlikte Davut'un ulaklarının ardından gitti ve onun karısı oldu.

43 Davut ayrıca Yizreel'den Ahinoam'ı da aldı; ikisi de onun karısı oldu.

44 Saul ise kızı, Davut'un karısı Mikal'ı Gallimli Layiş'in oğlu Palti'ye vermişti.