1. Samuel 1
1. Samuel 1, çocuk sahibi olamayan Hanna'nın Şilo'da Tanrı'ya içtenlikle dua edip bir oğul verilirse onu yaşamı boyunca RAB'be adayacağına dair adakta bulunmasını anlatır. Hanna'nın duası kabul edilir, Samuel doğar; çocuk sütten kesildikten sonra Hanna adağını yerine getirerek onu Şilo'ya götürüp Eli'nin hizmetine teslim eder.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Efrayim'in dağlık bölgesindeki Ramatayim-Sofim'de yaşayan bir adam vardı. Adı Elkana'ydı. Yeroham oğlu, Elihu oğlu, Tohu oğlu, Suf oğlu bir Efrayimliydi.
2 İki karısı vardı. Birinin adı Hanna, ötekinin adı Peninna'ydı. Peninna'nın çocukları vardı, ama Hanna'nın çocuğu yoktu.
3 Bu adam yıldan yıla, Şilo'da Orduların RAB'bine tapınmak ve kurban sunmak için kentinden giderdi. Eli'nin iki oğlu Hofni ile Pinehas, RAB'bin kâhinleri olarak oradaydı.
4 Elkana'nın kurban sunduğu gün, karısı Peninna'ya, onun bütün oğullarına ve kızlarına pay verirdi.
5 Ama Hanna'ya çift pay verirdi, çünkü onu severdi. Yine de Hanna'nın rahmini kapatan RAB'di.
6 Rakibi, RAB Hanna'nın rahmini kapattığı için onu üzmek amacıyla sürekli kışkırtırdı.
7 Yıldan yıla böyle olurdu. Hanna ne zaman RAB'bin evine gitse, öteki kadın onu kışkırtırdı. Bu yüzden Hanna ağlar, yemek yemezdi.
8 Kocası Elkana ona, “Hanna, neden ağlıyorsun? Neden yemek yemiyorsun? Neden yüreğin kederli? Ben senin için on oğuldan daha değerli değil miyim?” derdi.
9 Şilo'da yiyip içtikten sonra Hanna kalktı. Kâhin Eli, RAB'bin tapınağının kapı sövesinin yanında, oturduğu yerdeydi.
10 Hanna içi acıyla dolu bir halde RAB'be dua etti ve hıçkıra hıçkıra ağladı.
11 Şöyle bir adak adadı: “Ey Orduların RAB'bi, kulunun sıkıntısına gerçekten bakar, beni anımsar, kulunu unutmaz ve kuluna bir erkek çocuk verirsen, onu ömrü boyunca RAB'be adayacağım; başına ustura değmeyecek.”
12 Hanna RAB'bin önünde dua etmeyi sürdürürken, Eli onun ağzına baktı.
13 Hanna içinden konuşuyordu. Yalnız dudakları kıpırdıyordu, ama sesi duyulmuyordu. Bu yüzden Eli onun sarhoş olduğunu sandı.
14 Eli ona, “Ne zamana kadar sarhoş kalacaksın? Şarabını üzerinden at artık” dedi.
15 Hanna şöyle karşılık verdi: “Hayır efendim, ben ruhu dertli bir kadınım. Ne şarap içtim ne de sert içki; ben yalnızca RAB'bin önünde içimi döktüm.
16 Kulunu kötü bir kadın sayma. Çünkü büyük yakınmamın ve kederimin içinden konuşuyordum.”
17 Bunun üzerine Eli, “Esenlikle git. İsrail'in Tanrısı, O'ndan dilediğin isteği sana versin” dedi.
18 Hanna, “Kulun gözünde lütuf bulsun” dedi. Sonra kadın yoluna gitti, yemek yedi, artık yüzü üzgün değildi.
19 Sabah erkenden kalkıp RAB'bin önünde tapındılar. Sonra geri dönüp Rama'daki evlerine vardılar. Elkana karısı Hanna'yla birlikte oldu ve RAB onu anımsadı.
20 Zamanı gelince Hanna gebe kaldı ve bir oğul doğurdu. “Onu RAB'den diledim” diyerek adını Samuel koydu.
21 Elkana bütün ev halkıyla birlikte yıllık kurbanı ve adağını RAB'be sunmak için gitti.
22 Ama Hanna gitmedi. Kocasına, “Çocuk sütten kesilinceye kadar değil. Sonra onu götürürüm; RAB'bin önüne çıksın ve sonsuza dek orada kalsın” dedi.
23 Kocası Elkana ona, “Sana iyi görüneni yap. Onu sütten kesinceye kadar bekle. Yeter ki RAB sözünü yerine getirsin” dedi. Böylece kadın, oğlunu sütten kesinceye kadar evde kaldı ve onu emzirdi.
24 Çocuğu sütten kestikten sonra onu yanına aldı; üç boğa, bir efa un ve bir tulum şarap da götürüp onu Şilo'daki RAB'bin evine getirdi. Çocuk daha küçüktü.
25 Boğayı kestiler, sonra çocuğu Eli'ye getirdiler.
26 Hanna, “Ah efendim, canın hakkı için efendim, burada yanında durup RAB'be dua eden kadın bendim.
27 Bu çocuk için dua etmiştim. RAB de O'ndan dilediğim isteği bana verdi.
28 Bu yüzden ben de onu RAB'be adadım. Yaşadığı sürece RAB'be adanmış olacak.” Sonra orada RAB'be tapındı.