1. Petrus 2
Bölüm, imanlıları kötülük, hile ve ikiyüzlülüğü bırakıp Tanrı'nın sözüyle ruhsal olarak büyümeye çağırır; onları Mesih'e bağlı olarak kurulan ruhsal yapının ve Tanrı'ya ait halkın üyeleri olarak tanımlar. Ayrıca yabancılar ve geçici konuklar gibi yaşayarak iyi davranışlarını sürdürmeleri, yönetime ve efendilere saygı göstermeleri, haksız acıya sabırla katlanmaları istenir; bu tutum Mesih'in çektiği acı ve bıraktığı örnekle temellendirilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bu yüzden bütün kötülüğü, bütün hileyi, ikiyüzlülükleri, kıskançlıkları ve her türlü kötü sözü bir yana bırakın,
2 yeni doğmuş bebekler gibi, Söz'ün katıksız sütünü özleyin ki onunla büyüyesiniz.
3 Madem Rab'bin lütufkâr olduğunu tattınız.
4 İnsanlarca reddedilmiş, ama Tanrı'nın seçtiği, değerli diri taş olan O'na gelin.
5 Siz de diri taşlar gibi, ruhsal bir ev olarak inşa ediliyorsunuz; İsa Mesih aracılığıyla Tanrı'nın kabul edeceği ruhsal kurbanlar sunmak üzere kutsal bir kâhinlik olasınız diye.
6 Çünkü Kutsal Yazı'da şöyle yer alır: “İşte, Siyon'a seçilmiş, değerli bir köşetaşı koyuyorum. O'na iman eden hayal kırıklığına uğramayacak.”
7 Böylece iman eden sizler için onur vardır. Ama itaatsiz olanlar için, “Yapıcıların reddettiği taş, köşenin baş taşı oldu,”
8 ve, “tökezleme taşı ve sürçme kayası”dır. Onlar söze itaatsizlik ettikleri için tökezliyorlar; zaten buna da atanmışlardı.
9 Ama siz seçilmiş bir soy, krala yaraşır bir kâhinlik, kutsal bir ulus, Tanrı'nın öz halkısınız. Öyle ki sizi karanlıktan kendi olağanüstü ışığına çağıranın üstünlüklerini duyurasınız.
10 Bir zamanlar halk değildiniz, ama şimdi Tanrı'nın halkısınız. Merhamet bulmamıştınız, ama şimdi merhamet buldunuz.
11 Sevgili kardeşlerim, size yabancılar ve geçici konuklar olarak yalvarıyorum: cana karşı savaşan bedensel tutkularınızdan uzak durun.
12 Uluslar arasında yaşayışınız iyi olsun. Öyle ki sizi kötülük yapanlar diye suçladıkları şeylerde, gördükleri iyi işlerinizden ötürü yoklama gününde Tanrı'yı yüceltsinler.
13 Rab uğruna insanlar arasındaki her kurulu düzene boyun eğin: ister en üstün yönetici olarak krala,
14 ister kötülük yapanların cezalandırılması ve iyilik yapanların övülmesi için onun tarafından gönderilen valilere.
15 Çünkü Tanrı'nın isteği şudur: iyilik yaparak akılsız insanların bilgisizliğini susturmanız.
16 Özgür kişiler gibi yaşayın, ama özgürlüğünüzü kötülüğe kılıf etmek için kullanmayın; Tanrı'nın kulları gibi yaşayın.
17 Herkese saygı gösterin. Kardeşler topluluğunu sevin. Tanrı'dan korkun. Krala saygı gösterin.
18 Ey köleler, efendilerinize tam bir saygıyla boyun eğin; yalnız iyi ve yumuşak huylu olanlara değil, ters olanlara da.
19 Çünkü biri Tanrı bilinciyle, haksız yere acı çekerek sıkıntılara katlanırsa, bu Tanrı'nın beğenisini kazanır.
20 Çünkü günah işlediğinizde dövülüp buna katlanırsanız, bunun ne övüncü vardır? Ama iyilik yaptığınızda acı çekip buna katlanırsanız, bu Tanrı'nın beğenisini kazanır.
21 Çünkü siz bunun için çağrıldınız. Mesih de bizim uğrumuza acı çekti ve size bir örnek bıraktı ki O'nun izlerinden gidesiniz.
22 O günah işlemedi, “Ağzında hile bulunmadı.”
23 Kendisine hakaret edildiğinde karşılık olarak hakaret etmedi. Acı çektiğinde kimseyi tehdit etmedi; kendini adaletle yargılayana teslim etti.
24 O, günahlarımızı kendi bedeninde ağaç üzerinde taşıdı ki biz günahlara ölüp doğruluk için yaşayalım. O'nun yaralarıyla şifa buldunuz.
25 Çünkü koyunlar gibi yoldan sapmıştınız, ama şimdi canlarınızın Çobanı'na ve Gözetmeni'ne döndünüz.