1. Krallar 2
1. Krallar 2'de Davut, ölümü yaklaşırken Süleyman'a Tanrı'nın yasasına bağlı kalmasını öğütler ve Yoav, Barzillay'ın ailesi ile Şimi hakkında nasıl davranması gerektiğine ilişkin son talimatlarını verir. Davut'un ölümünden sonra Süleyman tahta sağlam biçimde yerleşir; Adoniya'nın Avişag'ı istemesini yeni bir taht girişimi sayarak onu öldürtür, Aviyatar'ı görevden uzaklaştırır, Yoav'ı idam ettirir ve buyruğunu çiğneyen Şimi'yi de öldürterek krallığını pekiştirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Davut'un ölümü yaklaşınca oğlu Süleyman'a şu buyruğu verdi:
2 “Ben bütün dünyanın gittiği yoldan gidiyorum. Güçlü ol ve erkekçe davran.
3 Tanrın RAB'bin buyruğunu yerine getir; O'nun yollarında yürü, Musa'nın Yasası'nda yazıldığı gibi O'nun kurallarını, buyruklarını, ilkelerini ve uyarılarını tut. O zaman yaptığın her işte, gittiğin her yerde başarılı olursun.
4 Böylece RAB benimle ilgili söylediği şu sözü yerine getirmiş olur: ‘Eğer çocukların yollarına dikkat eder, bütün yürekleriyle ve bütün canlarıyla önümde sadakatle yürürlerse, İsrail tahtında senden bir adam eksik olmayacak.’
5 “Seruya oğlu Yoav'ın bana ne yaptığını da biliyorsun; İsrail ordusunun iki komutanına, Ner oğlu Avner'e ve Yeter oğlu Amasa'ya ne yaptığını da biliyorsun. Onları öldürdü, barış zamanında savaş kanı döktü; böylece savaşın kanını belindeki kuşağa ve ayağındaki çarıklara bulaştırdı.
6 Bu yüzden bilgeliğine göre davran; onun ak saçları esenlik içinde ölüler diyarına inmesin.
7 Ama Gileatlı Barzillay'ın oğullarına iyilik göster; sofranda yemek yiyenler arasında olsunlar. Çünkü ben kardeşin Avşalom'dan kaçarken onlar bana böyle destek oldular.
8 “Bak, yanında Bahurim'den Benyaminli Gera oğlu Şimi var. Mahanaim'e gittiğim gün beni ağır bir lanetle lanetledi. Ama sonra beni karşılamak için Şeria'ya indi; ben de ona RAB'bin adıyla ant içip, ‘Seni kılıçla öldürmeyeceğim’ dedim.
9 Şimdi onu suçsuz sayma. Sen bilge bir adamsın; ona ne yapman gerektiğini bilirsin. Onun ak saçlarını kan içinde ölüler diyarına indir.”
10 Davut atalarına kavuştu ve Davut Kenti'ne gömüldü.
11 Davut İsrail üzerinde kırk yıl krallık etti; Hevron'da yedi yıl, Yeruşalim'de otuz üç yıl krallık etti.
12 Süleyman babası Davut'un tahtına oturdu ve krallığı iyice pekişti.
13 Sonra Haggit oğlu Adoniya, Süleyman'ın annesi Bat-Şeva'ya geldi. Bat-Şeva, “Barış için mi geldin?” dedi. O da, “Barış için” dedi.
14 Sonra, “Sana söyleyecek bir şeyim var” dedi. Bat-Şeva da, “Söyle” dedi.
15 Adoniya şöyle dedi: “Krallığın benim olduğunu, bütün İsrail'in de kral olayım diye bana baktığını biliyorsun. Ama krallık el değiştirdi ve kardeşimin oldu; çünkü bu ona RAB'den verilmişti.
16 Şimdi senden bir dileğim var. Beni geri çevirme.” Bat-Şeva ona, “Söyle” dedi.
17 Adoniya, “Lütfen Kral Süleyman'la konuş; seni geri çevirmez. Şunemli Avişag'ı bana eş olarak versin” dedi.
18 Bat-Şeva, “Peki” dedi, “senin için kralla konuşacağım.”
19 Böylece Bat-Şeva, Adoniya için Kral Süleyman'la konuşmaya gitti. Kral onu karşılamak için ayağa kalktı, önünde eğildi, sonra tahtına oturdu. Kralın annesi için bir taht kurulmasını buyurdu; o da kralın sağına oturdu.
20 Bat-Şeva, “Senden küçük bir dileğim var; beni geri çevirme” dedi. Kral ona, “Sor annem, seni geri çevirmem” dedi.
21 Bat-Şeva, “Şunemli Avişag, kardeşin Adoniya'ya eş olarak verilsin” dedi.
22 Kral Süleyman annesine şu karşılığı verdi: “Neden Şunemli Avişag'ı Adoniya için istiyorsun? Bari krallığı da onun için iste! Sonuçta o benim ağabeyim. Üstelik kâhin Aviyatar da, Seruya oğlu Yoav da onun yanında.”
23 Bunun üzerine Kral Süleyman RAB'bin adıyla ant içerek şöyle dedi: “Adoniya bu sözü kendi canına karşı söylemiş değilse, Tanrı bana aynısını, hatta daha ağırını yapsın.
24 Beni güçlendirip babam Davut'un tahtına oturtan ve söz verdiği gibi bana bir soy kuran yaşayan RAB adına, Adoniya bugün kesinlikle öldürülecek.”
25 Bunun üzerine Kral Süleyman, Yehoyada oğlu Benaya'yı gönderdi. Benaya onun üzerine saldırıp onu öldürdü.
26 Kral, kâhin Aviyatar'a da şöyle dedi: “Anatot'taki kendi tarlalarına git; çünkü ölümü hak ettin. Ama bu kez seni öldürmeyeceğim. Çünkü babam Davut'un önünde Egemen RAB'bin Antlaşma Sandığı'nı sen taşıdın ve babamın çektiği her sıkıntıda sen de sıkıntı çektin.”
27 Böylece Süleyman, Şilo'da Eli soyuyla ilgili söylemiş olduğu RAB sözünü yerine getirmek için Aviyatar'ı RAB'be kâhinlik etmekten çıkardı.
28 Bu haber Yoav'a ulaştı. Çünkü Yoav, Avşalom'un ardından gitmemiş olsa da Adoniya'nın ardından gitmişti. Bunun üzerine Yoav, RAB'bin Çadırı'na kaçtı ve sunağın boynuzlarına tutundu.
29 Kral Süleyman'a, “Yoav RAB'bin Çadırı'na kaçtı; bak, sunağın yanında” diye haber verildi. Bunun üzerine Süleyman, Yehoyada oğlu Benaya'yı, “Git, onu vur” diyerek gönderdi.
30 Benaya RAB'bin Çadırı'na gelip ona, “Kral şöyle diyor: ‘Dışarı çık!’” dedi. Yoav ise, “Hayır, burada öleceğim” dedi. Bunun üzerine Benaya krala geri dönüp, “Yoav böyle dedi, bana böyle karşılık verdi” diye haber verdi.
31 Kral ona, “Dediği gibi yap; onu vurup göm. Böylece Yoav'ın sebepsiz yere döktüğü kanı benden ve babamın soyundan uzaklaştırmış olursun.
32 RAB onun kanını kendi başına döndürecek. Çünkü babam Davut'un haberi olmadan kendisinden daha doğru ve daha iyi iki adama saldırdı, onları kılıçla öldürdü: İsrail ordusunun komutanı Ner oğlu Avner'i ve Yahuda ordusunun komutanı Yeter oğlu Amasa'yı.
33 Onların kanı sonsuza dek Yoav'ın başına ve soyunun başına dönsün. Ama Davut'a, soyuna, evine ve tahtına RAB'den sonsuza dek esenlik olsun.”
34 Bunun üzerine Yehoyada oğlu Benaya gidip Yoav'a saldırdı ve onu öldürdü. Yoav kırdaki evine gömüldü.
35 Kral, ordunun başına onun yerine Yehoyada oğlu Benaya'yı getirdi; kâhin Aviyatar'ın yerine de Kâhin Sadok'u getirdi.
36 Sonra kral Şimi'yi çağırttı ve ona, “Kendine Yeruşalim'de bir ev yap ve orada otur. Oradan hiçbir yere çıkma.
37 Çünkü çıktığın gün ve Kidron Vadisi'ni geçtiğin gün şunu kesin olarak bil ki mutlaka öleceksin. Kendi kanın kendi başına olacak” dedi.
38 Şimi krala, “Bu söz iyidir. Efendim kral nasıl dediyse kulun öyle yapacak” dedi. Böylece Şimi uzun süre Yeruşalim'de oturdu.
39 Ama üç yılın sonunda Şimi'nin iki kölesi GAT Kralı Maaka oğlu Akiş'e kaçtı. Şimi'ye, “Bak, kölelerin Gat'ta” diye haber verildi.
40 Bunun üzerine Şimi kalktı, eşeğini hazırladı ve kölelerini aramak için Gat'ta Akiş'in yanına gitti. Gidip kölelerini Gat'tan geri getirdi.
41 Şimi'nin Yeruşalim'den Gat'a gidip geri döndüğü Süleyman'a bildirildi.
42 Kral Şimi'yi çağırttı ve ona şöyle dedi: “Seni RAB'bin adıyla ant içirip uyarmadım mı? ‘Çıktığın gün, nereye gidersen git, şunu kesin olarak bil ki mutlaka öleceksin’ demedim mi? Sen de bana, ‘Duyduğum söz iyidir’ demiştin.
43 Öyleyse neden RAB'be ettiğin andı ve sana verdiğim buyruğu tutmadın?”
44 Kral Şimi'ye ayrıca şöyle dedi: “Babam Davut'a yaptığın bütün kötülükleri, yüreğinin de bildiğini sen biliyorsun. Bu yüzden RAB senin kötülüğünü kendi başına döndürecek.
45 Ama Kral Süleyman kutsanacak ve Davut'un tahtı RAB'bin önünde sonsuza dek duracak.”
46 Bunun üzerine kral, Yehoyada oğlu Benaya'ya buyurdu. Benaya gidip Şimi'ye saldırdı ve onu öldürdü. Böylece krallık Süleyman'ın elinde pekişti.