Petrus Suyun Üstünde
Petrus, İsa'ya bakarak suyun üstünde yürür. Korkunca batmaya başlar, ama İsa hemen elinden tutar.
Balıkçı Petrus ve Fırtına
Petrus, İsa'nın en yakın arkadaşlarından biriydi. Meslekten balıkçıydı, yani suyu, tekneleri ve gölü çok iyi tanırdı. Yıllardır bu gölde balık tutuyordu; rüzgârın nasıl estiğini, dalgaların ne zaman büyüdüğünü avucunun içi gibi bilirdi. Suyun üstünde teknesiyle nasıl duracağını, ağları nasıl atacağını çok iyi öğrenmişti. Petrus cesur ve hevesli biriydi; bir şeye inandığında hemen harekete geçerdi. Kimi zaman biraz aceleci olurdu, kimi zaman korkardı; ama İsa'yı çok sever ve ona güvenirdi. İşte bu yüzden o fırtınalı gecede uzakta bir şey görünce, yüreği hem heyecanla hem de merakla çarpmaya başladı. Bir gece Petrus ve arkadaşları küçük bir tekneyle gölün ortasındaydı. Hava birden bozdu, rüzgâr sertleşti ve dalgalar tekneyi bir aşağı bir yukarı sallamaya başladı.
Suyun Üstünde Biri
Tam o sırada uzakta bir şey gördüler. Biri suyun üstünde onlara doğru yürüyordu! Arkadaşları önce şaşırdı, biraz da korktu. Ama yaklaşan kişi tanıdık, sevecen bir sesle seslendi: “Korkmayın, benim, İsa.”
Petrus Suyun Üstünde Yürüyor
Petrus çok heyecanlandı. Kalbi hızlı hızlı çarpıyordu; hem biraz korkuyor hem de İsa'ya olan sevgisiyle doluydu. Başka hiç kimse tekneden çıkmaya cesaret edemedi, ama Petrus denemek istedi. “Efendim, eğer sensen, izin ver ben de suyun üstünde sana doğru geleyim,” dedi. İsa gülümsedi ve “Gel,” dedi. Petrus teknenin kenarından dikkatle ayağını uzattı. Ve inanılmaz bir şey oldu: ayağı suyun üstünde durdu! Petrus, gözlerini İsa'ya dikmiş şekilde, adım adım suyun üstünde yürümeye başladı.
Beni Tutan El
Ama sonra Petrus çevresine baktı. Kocaman dalgaları, uğuldayan rüzgârı gördü ve birden korkuya kapıldı. Gözlerini İsa'dan ayırınca ayakları suya batmaya başladı. “İmdat!” diye seslendi. İsa hiç beklemeden elini uzattı ve Petrus'u sımsıkı tuttu. Onu nazikçe kaldırdı ve birlikte tekneye bindiler. İsa tatlı bir sesle, “Gözlerini bende tut, korkma,” dedi. O anda rüzgâr diniverdi ve göl yeniden sakinleşti.
Petrus'un hikâyesi bize güzel bir şey öğretir. Hayatta bazen etrafımızdaki her şey dalgalar gibi bizi korkutabilir. Korktuğumuzda bocalamak çok normaldir. Ama tıpkı Petrus gibi, yardım istediğimizde İsa'nın elinin hemen orada olduğunu hatırlayabiliriz. Yalnız değiliz; bizi tutan bir el hep vardır.
Birlikte konuşalım
Petrus korkunca İsa hemen yardım etti. Sen korktuğunda kimden yardım istersin?