Yuhanna 4
İsa, Samiriye'de bir kuyunun başında Samiriyeli bir kadınla konuşur; ona yaşayan sudan, Tanrı'ya ruhta ve gerçekte tapınmadan söz eder ve Mesih olduğunu açıklar. Kadının tanıklığı ve İsa'nın sözleri üzerine birçok Samiriyeli ona iman eder. Bölümün sonunda İsa Celile'de bir saray görevlisinin oğlunu uzaktan iyileştirir ve bu olay hem görevlisinin hem de ev halkının iman etmesine yol açar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Rab, Ferisilerin İsa'nın Yahya'dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini duyduklarını öğrenince,
2 (Aslında vaftiz eden İsa'nın kendisi değil, öğrencileriydi),
3 Yahudiye'den ayrılıp Celile'ye gitti.
4 Samiriye'den geçmesi gerekiyordu.
5 Böylece Samiriye'de, Yakup'un oğlu Yusuf'a verdiği toprak parçasına yakın, Sihar denen bir kente geldi.
6 Orada Yakup'un kuyusu vardı. Yolculuktan yorulan İsa, kuyunun başına oturdu. Vakit altıncı saat civarındaydı.
7 Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, “Bana su ver” dedi.
8 Çünkü öğrencileri yiyecek almak için kente gitmişlerdi.
9 Samiriyeli kadın ona, “Sen bir Yahudiyken nasıl benden, Samiriyeli bir kadından su istersin?” dedi. (Çünkü Yahudiler Samiriyelilerle ilişki kurmaz.)
10 İsa ona şu karşılığı verdi: “Tanrı'nın armağanını ve sana, ‘Bana su ver’ diyenin kim olduğunu bilseydin, sen ondan isterdin, o da sana yaşayan su verirdi.”
11 Kadın ona, “Efendim, su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin. Bu yaşayan suyu nereden bulacaksın?
12 Sen, bize bu kuyuyu veren, kendisi de, çocukları da, hayvanları da ondan içmiş olan atamız Yakup'tan daha mı büyüksün?” dedi.
13 İsa ona şöyle karşılık verdi: “Bu sudan içen herkes yine susayacak,
14 ama benim vereceğim sudan içen kişi sonsuza dek susamayacak. Benim ona vereceğim su, onda sonsuz yaşam için fışkıran bir su kaynağı olacak.”
15 Kadın ona, “Efendim, bana bu suyu ver; ne susayayım ne de su çekmek için buraya kadar geleyim” dedi.
16 İsa ona, “Git, kocanı çağır ve buraya gel” dedi.
17 Kadın, “Kocam yok” diye karşılık verdi. İsa ona, “‘Kocam yok’ demekle doğru söyledin;
18 çünkü beş kocan oldu, şimdi yanında olan adam da kocan değil. Bunu doğru söyledin” dedi.
19 Kadın ona, “Efendim, görüyorum ki sen bir peygambersin.
20 Atalarımız bu dağda tapındı; sizler, Yahudiler ise, insanların tapınması gereken yerin Yeruşalim olduğunu söylersiniz” dedi.
21 İsa ona, “Kadın, inan bana, öyle bir saat geliyor ki Baba'ya ne bu dağda ne de Yeruşalim'de tapınacaksınız.
22 Siz bilmediğinize tapınıyorsunuz; biz bildiğimize tapınıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudilerden gelir.
23 Ama öyle bir saat geliyor, hatta o saat şimdidir; gerçek tapınanlar Baba'ya ruhta ve gerçekte tapınacak. Çünkü Baba, kendisine böyle tapınanları arıyor.
24 Tanrı ruhtur, ona tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdır” dedi.
25 Kadın ona, “Mesih'in geleceğini biliyorum. Ona Mesih denir. O gelince bize her şeyi bildirecek” dedi.
26 İsa ona, “Seninle konuşan ben, O'yum” dedi.
27 Tam o sırada öğrencileri geldi. İsa'nın bir kadınla konuşmasına şaştılar; ama kimse, “Ne istiyorsun?” ya da, “Onunla neden konuşuyorsun?” demedi.
28 Kadın, testisini bırakıp kente gitti ve halka şöyle dedi:
29 “Gelin, yaptığım her şeyi bana söyleyen bir adamı görün. Acaba bu, Mesih olabilir mi?”
30 Halk kentten çıkıp ona doğru geldi.
31 Bu arada öğrenciler ona, “Rabbî, bir şeyler ye” diye ısrar ettiler.
32 Ama İsa onlara, “Benim, sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var” dedi.
33 Bunun üzerine öğrenciler birbirlerine, “Acaba biri ona yiyecek mi getirdi?” dediler.
34 İsa onlara, “Benim yiyeceğim, beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve onun işini tamamlamaktır.
35 Sizler, ‘Hasada daha dört ay var’ demiyor musunuz? Bakın, size söylüyorum, gözlerinizi kaldırıp tarlalara bakın; onlar şimdiden hasat için ağarmış durumda.
36 Biçen kişi ücretini alır ve sonsuz yaşam için ürün toplar; öyle ki eken de biçen de birlikte sevinsin.
37 Çünkü burada, ‘Biri eker, başkası biçer’ sözü doğru çıkar.
38 Sizi, emek vermediğiniz bir şeyi biçmeniz için gönderdim. Başkaları emek verdi, siz de onların emeğine girdiniz” dedi.
39 O kentten birçok Samiriyeli, “Yaptığım her şeyi bana söyledi” diye tanıklık eden kadının sözü üzerine ona iman etti.
40 Samiriyeliler İsa'nın yanına geldiklerinde, kendileriyle kalması için ona yalvardılar. İsa da orada iki gün kaldı.
41 Onun sözü üzerine daha birçok kişi iman etti.
42 Kadına, “Artık senin sözün yüzünden değil, kendimiz işittiğimiz için iman ediyoruz. Çünkü onun gerçekten dünyanın Kurtarıcısı olan Mesih olduğunu biliyoruz” dediler.
43 İki günün ardından İsa oradan ayrılıp Celile'ye gitti.
44 Çünkü İsa'nın kendisi de bir peygamberin kendi memleketinde saygı görmediğine tanıklık etmişti.
45 Celile'ye geldiğinde Celileliler onu kabul ettiler; çünkü onlar da bayrama gitmiş ve onun Yeruşalim'de bayram sırasında yaptığı her şeyi görmüşlerdi.
46 İsa yine, suyu şaraba çevirdiği Celile'nin Kana kentine geldi. Kefernahum'da oğlu hasta olan bir saray görevlisi vardı.
47 Bu adam, İsa'nın Yahudiye'den çıkıp Celile'ye geldiğini duyunca ona gitti; gelip oğlunu iyileştirmesi için yalvardı, çünkü oğlu ölmek üzereydi.
48 İsa ona, “Belirtiler ve harikalar görmedikçe siz asla iman etmezsiniz” dedi.
49 Saray görevlisi ona, “Efendim, çocuğum ölmeden gel” dedi.
50 İsa ona, “Git, oğlun yaşıyor” dedi. Adam, İsa'nın kendisine söylediği söze iman etti ve yoluna gitti.
51 Adam daha aşağı inerken hizmetkârları onu karşılayıp, “Çocuğun yaşıyor!” diye haber verdiler.
52 Bunun üzerine adam, oğlunun ne zaman iyileşmeye başladığını onlara sordu. Onlar da, “Dün yedinci saatte ateşi düştü” dediler.
53 Böylece baba, bunun İsa'nın kendisine, “Oğlun yaşıyor” dediği saatin tam o saati olduğunu anladı. Kendisi de bütün ev halkı da iman etti.
54 İsa'nın Yahudiye'den çıkıp Celile'ye geldikten sonra yaptığı ikinci belirti de bu oldu.