Yeşu 22
Yeşu, Şeria'nın doğusundaki Ruben, Gad ve Manaşşe'nin yarım oymağını görevlerini sadakatle tamamladıktan sonra miraslarına geri gönderir. Dönüş yolunda yaptıkları büyük sunak, batıdaki İsrailliler tarafından isyan belirtisi sanılır; ancak gönderilen heyete bunun kurban sunmak için değil, iki tarafın aynı RAB'be ait olduğunu gelecek kuşaklara tanıklık etmek için yapıldığı açıklanınca çatışma önlenir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bunun üzerine Yeşu, Rubenliler'i, Gadlılar'ı ve Manaşşe oymağının yarısını çağırdı.
2 Onlara şöyle dedi: “RAB'bin kulu Musa'nın size buyurduğu her şeyi yerine getirdiniz; size buyurduğum her konuda da sözümü dinlediniz.
3 Bunca gün, bugüne dek kardeşlerinizi bırakıp gitmediniz; Tanrınız RAB'bin buyruğunun gereğini yerine getirdiniz.
4 Şimdi Tanrınız RAB, onlara söylediği gibi kardeşlerinize huzur verdi. Öyleyse şimdi dönün, çadırlarınıza, RAB'bin kulu Musa'nın Şeria'nın ötesinde size verdiği mülkünüzün ülkesine gidin.
5 Yalnız, RAB'bin kulu Musa'nın size buyurduğu buyruğu ve yasayı yerine getirmeye çok dikkat edin: Tanrınız RAB'bi sevin, O'nun bütün yollarında yürüyün, buyruklarını tutun, O'na sımsıkı bağlı kalın, bütün yüreğinizle ve bütün canınızla O'na kulluk edin.”
6 Böylece Yeşu onları kutsadı, gönderdi; onlar da çadırlarına gittiler.
7 Musa, Manaşşe oymağının bir yarısına Başan'da miras vermişti; öbür yarısına ise Yeşu, Şeria'nın batısında kardeşleri arasında miras verdi. Yeşu onları çadırlarına gönderirken onları kutsadı.
8 Onlara şöyle dedi: “Çadırlarınıza büyük zenginlikle, çok sayıda hayvanla, gümüşle, altınla, tunçla, demirle ve pek çok giysiyle dönün. Düşmanlarınızdan alınan ganimeti kardeşlerinizle paylaşın.”
9 Ruben soyundan olanlar, Gad soyundan olanlar ve Manaşşe oymağının yarısı, Kenan ülkesindeki Şilo'dan, İsrail halkının yanından ayrılıp Gilat ülkesine, Musa aracılığıyla RAB'bin buyruğuna göre sahip oldukları mülklerinin ülkesine gitmek üzere döndüler.
10 Kenan ülkesindeki Şeria yöresine geldiklerinde Ruben soyundan olanlar, Gad soyundan olanlar ve Manaşşe oymağının yarısı orada, Şeria'nın yanında, görünüşü heybetli büyük bir sunak yaptılar.
11 İsrail halkı şöyle bir haber aldı: “İşte, Ruben soyundan olanlar, Gad soyundan olanlar ve Manaşşe oymağının yarısı, Kenan ülkesinin ön sınırında, Şeria yöresinde, İsrail halkına ait tarafta bir sunak yaptılar.”
12 İsrail halkı bunu duyunca, bütün İsrail topluluğu onlara karşı savaşmak için Şilo'da toplandı.
13 İsrail halkı, Ruben soyundan olanlara, Gad soyundan olanlara ve Manaşşe oymağının yarısına, Gilat ülkesine, Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas'ı gönderdi.
14 Onunla birlikte İsrail'in her oymağından birer boy beyi olmak üzere on önder vardı; bunların her biri, İsrail'in binlikleri arasında kendi ata evinin başıydı.
15 Bunlar Gilat ülkesine, Ruben soyundan olanların, Gad soyundan olanların ve Manaşşe oymağının yarısının yanına geldiler ve onlarla konuşup şöyle dediler:
16 “RAB'bin bütün topluluğu şöyle diyor: ‘İsrail'in Tanrısı'na karşı işlediğiniz bu hainlik nedir? Kendinize bir sunak yaparak bugün RAB'bi izlemekten dönüyor, bugün RAB'be başkaldırıyorsunuz.
17 Peor'un suçu bize az mı geldi? RAB'bin topluluğunun üzerine bir bela gelmiş olmasına rağmen, kendimizi o suçtan bugüne dek arındırabilmiş değiliz.
18 Siz de bugün RAB'bi izlemekten dönüyorsunuz. Bugün RAB'be başkaldırırsanız, yarın O bütün İsrail topluluğuna öfkelenecek.
19 Ama mülkünüzün ülkesi kirliyse, RAB'bin Buluşma Çadırı'nın bulunduğu RAB'bin mülkü olan ülkeye geçin ve aramızda mülk edinin. Yalnız, Tanrımız RAB'bin sunağından başka bir sunak yaparak RAB'be de bize de başkaldırmayın.
20 Zerah oğlu Akan, ayrılmış olan şey konusunda hainlik etmedi mi? Bunun üzerine bütün İsrail topluluğunun üzerine öfke gelmedi mi? O adam suçunun içinde tek başına yok olup gitmedi.’”
21 Bunun üzerine Ruben soyundan olanlar, Gad soyundan olanlar ve Manaşşe oymağının yarısı karşılık verip İsrail'in binliklerinin başlarına şöyle dediler:
22 “Güçlü Olan, Tanrı, RAB! Güçlü Olan, Tanrı, RAB! O bilir, İsrail de bilsin: Eğer bu iş başkaldırıysa ya da RAB'be karşı hainlikse, bugün bizi esirgeme.
23 Eğer RAB'bi izlemekten dönmek için kendimize bir sunak yaptıysak, onun üzerinde yakmalık sunu, tahıl sunusu ya da esenlik sunuları sunmak için yaptıysak, hesabını RAB kendisi sorsun.
24 Hayır, bunu kaygıdan dolayı ve şu düşünceyle yaptık: ‘Gelecekte sizin çocuklarınız bizim çocuklarımıza, “Sizin İsrail'in Tanrısı RAB'le ne ilişkiniz var?” diyebilir.
25 Çünkü RAB, ey Rubenliler ve Gadlılar, Şeria'yı bizimle sizin aranıza sınır koydu. RAB'de payınız yok.’ Böylece sizin çocuklarınız bizim çocuklarımızın RAB'den korkmasına engel olabilir.
26 Bunun için dedik ki, ‘Haydi kendimize bir sunak yapalım; ama bu, yakmalık sunu ya da kurban sunmak için olmasın.
27 Tersine, bu sunak bizimle sizin aranızda ve bizden sonraki kuşaklar arasında tanık olsun; öyle ki, yakmalık sunularımızla, kurbanlarımızla ve esenlik sunularımızla RAB'bin önünde O'na kulluk edebilelim. Böylece sizin çocuklarınız gelecekte bizim çocuklarımıza, “RAB'de payınız yok” demesin.’
28 Bu yüzden dedik ki, ‘Gelecekte bize ya da bizden sonraki kuşaklara böyle derlerse, biz de şöyle diyeceğiz: “Bakın, atalarımızın yaptığı RAB'bin sunağının örneği burada. Bu, yakmalık sunu ya da kurban için değil, sizinle bizim aramızda bir tanık olsun diye yapıldı.”’
29 RAB'be başkaldırmak, bugün RAB'bi izlemekten dönmek, Tanrımız RAB'bin Buluşma Çadırı'nın önündeki sunağından başka, yakmalık sunu, tahıl sunusu ya da kurban için bir sunak yapmak bizden uzak olsun!”
30 Kâhin Pinehas'la topluluğun önderleri, yani onunla birlikte bulunan İsrail binliklerinin başları, Ruben soyundan olanların, Gad soyundan olanların ve Manaşşe soyundan olanların söylediklerini duyunca bunu uygun buldular.
31 Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas, Ruben soyundan olanlara, Gad soyundan olanlara ve Manaşşe soyundan olanlara şöyle dedi: “Bugün biliyoruz ki RAB aramızdadır. Çünkü siz RAB'be karşı bu hainliği işlemediniz. Böylece İsrail halkını RAB'bin elinden kurtarmış oldunuz.”
32 Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas ve önderler, Ruben soyundan olanların ve Gad soyundan olanların yanından, Gilat ülkesinden ayrılıp Kenan ülkesine, İsrail halkının yanına döndüler ve durumu onlara bildirdiler.
33 Bu durum İsrail halkını hoşnut etti. İsrail halkı Tanrı'yı kutsadı ve Ruben soyundan olanlarla Gad soyundan olanların yaşadığı ülkeyi yok etmek için onlara karşı savaşmaktan artık söz etmedi.
34 Ruben soyundan olanlar ve Gad soyundan olanlar sunağa şu adı verdiler: “Aramızda tanık: RAB Tanrı'dır.”