Yeşaya 63
Bölüm, Edom’dan gelen ve düşman uluslar üzerinde yargısını tek başına uygulayan kişinin betimlenmesiyle açılır; bu sahnede öfke, öç ve kurtuluş temaları iç içe verilir. Ardından RAB’bin İsrail’e geçmişte gösterdiği sevgi, merhamet ve kurtarış anılır; fakat halkın başkaldırısı nedeniyle ilişkinin bozulduğu, bu yüzden de Tanrı’ya yeniden bakması ve halkını anımsaması için yakarıldığı anlatılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Edom'dan gelen kim bu, Bozra'dan boyalı giysilerle gelen? Giysileri görkemli olan, gücünün büyüklüğüyle yürüyen kim? “Doğrulukla konuşan, kurtarmaya gücü yeten benim.”
2 Neden giysin kızıl, neden elbiselerin üzüm teknesinde çiğneyeninki gibi?
3 “Üzüm sıkacağını tek başıma çiğnedim; halklardan yanımda kimse yoktu. Öfkemle onları çiğnedim, gazabımla ayaklar altına aldım. Can kanları giysilerime sıçradı, bütün elbiselerimi lekeledim.
4 Çünkü yüreğimde öç alma günü vardı, kurtardıklarımın yılı gelmişti.
5 Baktım, yardım edecek kimse yoktu; destek olacak kimsenin olmamasına şaştım. Bu yüzden bana kurtuluşu kendi kolum sağladı, bana destek olan gazabım oldu.
6 Öfkemle halkları çiğnedim, gazabımla onları sarhoş ettim, can kanlarını yere akıttım.”
7 RAB'bin vefalı sevgilerini, RAB'bin övgüye değer işlerini anacağım; RAB'bin bize yaptığı her şeye göre, İsrail halkına gösterdiği büyük iyiliğe göre, onlara merhametine göre, vefalı sevgilerinin çokluğuna göre anacağım.
8 Çünkü, “Onlar gerçekten halkım, yalana sapmayacak çocuklar” dedi; böylece onların Kurtarıcısı oldu.
9 Onların her sıkıntısında o da sıkıntı çekti, huzurunun meleği onları kurtardı. Sevgisi ve acımasıyla onları kurtardı, eski günlerin hepsinde onları kaldırdı, onları taşıdı.
10 Ama onlar başkaldırdı, onun Kutsal Ruhu'nu incittiler. Bu yüzden onlara düşman oldu, kendisi onlara karşı savaştı.
11 Sonra eski günleri, Musa'yı ve halkını anımsadı: Sürüsünün çobanlarıyla birlikte onları denizden çıkaran nerede? Kutsal Ruhu'nu aralarına koyan nerede?
12 Görkemli kolunu Musa'nın sağında yürüten, kendisine sonsuz bir ad yapmak için suları önlerinde yaran nerede?
13 Onları derin suların içinden geçirip, çölde koşan at gibi tökezletmeden yürüten nerede?
14 Vadiye inen sürü gibi, RAB'bin Ruhu onlara rahat verdi. Böylece halkına yol gösterdin, kendine görkemli bir ad yapmak için.
15 Göklerden bak da gör, kutsallığının ve yüceliğinin konutundan bak. Gayretin nerede, güçlü işlerin nerede? Yüreğinin özlemi ve merhametin benden esirgeniyor.
16 Çünkü sen Babamızsın. İbrahim bizi tanımasa da, İsrail bizi kabul etmese de, sen, ey RAB, Babamızsın. Ezelden beri adın Kurtarıcımız'dır.
17 Ey RAB, neden bizi yollarından saptırıyorsun, neden yüreğimizi senden korkuya karşı katılaştırıyorsun? Kullarının hatırı için, mirasının oymakları uğruna geri dön.
18 Kutsal halkın oraya kısa bir süre sahip oldu; düşmanlarımız senin kutsal yerini çiğnedi.
19 Sanki hiç yönetmediğin kimseler gibi olduk, sanki senin adınla çağrılmamış olanlar gibi.