Yeşaya 6
Yeşaya, Kral Uzziya'nın öldüğü yıl Rab'bi görkemli tahtında görür; serafların sesleriyle sarsılan tapınakta kendi kirliliğini fark eder ve sunağın koruyla simgesel olarak arındırılır. Ardından Tanrı'nın çağrısına gönüllü olarak karşılık verir ve halka, anlayışsızlıklarının yargıyla sonuçlanacağını bildiren bir mesaj iletmekle görevlendirilir. Bölüm, ülkenin yıkım ve sürgün yaşayacağını, ancak geride kutsal bir kök ya da tohum kalacağını belirterek sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Kral Uzziya'nın öldüğü yıl, yüce ve yüksek bir tahtta oturan Rab'bi gördüm; kaftanının etekleri tapınağı dolduruyordu.
2 Üstünde seraflar duruyordu. Her birinin altı kanadı vardı. İkisiyle yüzünü örtüyor, ikisiyle ayaklarını örtüyor, ikisiyle uçuyordu.
3 Biri ötekine seslenip şöyle diyordu: “Orduların RAB'bi kutsaldır, kutsaldır, kutsaldır! Bütün yeryüzü onun yüceliğiyle dolu!”
4 Seslenenin gür sesiyle kapı eşiklerinin temelleri sarsıldı ve tapınak dumanla doldu.
5 O zaman dedim ki: “Vay halime! Mahvoldum! Çünkü ben dudakları kirli bir adamım, dudakları kirli bir halkın ortasında yaşıyorum; çünkü gözlerim Kral'ı, Orduların RAB'bini gördü!”
6 Bunun üzerine seraflardan biri bana uçup geldi. Elinde, sunaktan maşayla aldığı kor bir kömür vardı.
7 Onu ağzıma dokundurup şöyle dedi: “Bak, bu dudaklarına değdi; suçun giderildi, günahın bağışlandı.”
8 Sonra Rab'bin sesini duydum. Şöyle diyordu: “Kimi göndereyim? Bizim için kim gidecek?” Ben de, “İşte ben, beni gönder!” dedim.
9 O da dedi ki: “Git, bu halka şunu söyle: ‘Duyun, ama anlamayın; görün, ama kavramayın.’”
10 Bu halkın yüreğini nasırlaştır, kulaklarını ağırlaştır, gözlerini kapa; yoksa gözleriyle görür, kulaklarıyla işitir, yüreğiyle anlar, geri döner ve iyileşir.”
11 Ben de, “Rab, ne zamana kadar?” dedim. O da şöyle cevap verdi: “Kentler ıssız kalıp içinde yaşayan olmayıncaya dek, evler insansız kalıncaya dek, ülke tümüyle viraneye dönünceye dek;
12 RAB insanları çok uzaklara götürecek ve ülkenin ortasında terk edilmiş yerler çoğalacak.
13 İçinde onda bir kalsa bile, o da yeniden yok edilecek. Ama kesildiklerinde kütüğü kalan sakız ağacı ve meşe gibi, onun kütüğü de kutsal tohum olacaktır.”