Yeşaya 38
Yeşaya 38, Kral Hizkiya'nın ölümcül bir hastalığa yakalanması, Tanrı'ya dua etmesi ve bunun üzerine ömrüne on beş yıl daha eklenmesinin bildirilmesini anlatır. Bölümde ayrıca bu vaadin doğrulanması için gölgenin geri gitmesi bir belirti olarak verilir ve Hizkiya'nın iyileştikten sonra ölüm korkusu, sıkıntısı, şükranı ve yeniden yaşam bulmasına ilişkin düşüncelerini içeren yazısı aktarılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 O günlerde Hizkiya hastalanıp ölümün eşiğine geldi. Amoz oğlu peygamber Yeşaya ona gelip, “RAB şöyle diyor: Evin için düzenlemelerini yap, çünkü öleceksin, yaşamayacaksın” dedi.
2 Bunun üzerine Hizkiya yüzünü duvara çevirdi ve RAB'be dua etti.
3 Şöyle dedi: “Ne olur, ya RAB, senin önünde sadakatle ve bütün yüreğimle nasıl yürüdüğümü, gözünde iyi olanı nasıl yaptığımı anımsa.” Hizkiya acı acı ağladı.
4 O zaman RAB'bin sözü Yeşaya'ya geldi:
5 “Git, Hizkiya'ya de ki, ‘Atan Davut'un Tanrısı RAB şöyle diyor: “Duanı işittim, gözyaşlarını gördüm. Bak, ömrüne on beş yıl daha katacağım.
6 Seni de bu kenti de Asur kralının elinden kurtaracağım; bu kenti savunacağım.”
7 RAB'bin sana vereceği belirti şu olacak: RAB söylediği bu şeyi yapacak.
8 Bak, Ahaz'ın güneş saatinde güneşle inmiş olan gölgeyi on basamak geri döndüreceğim.”’” Böylece güneş, inmiş olduğu saat üzerinde on basamak geri döndü.
9 Yahuda Kralı Hizkiya'nın, hastalanıp hastalığından kurtulduğunda yazdığı yazı:
10 “Ömrümün ortasında dedim ki: ‘Ölüler diyarının kapılarından gideceğim, yıllarımın geri kalanından yoksun bırakıldım.’
11 Dedim ki: ‘Yaşayanlar diyarında artık Yah'ı, evet, Yah'ı görmeyeceğim. Dünyanın sakinleri arasında artık hiçbir insanı görmeyeceğim.’
12 Konutum sökülüp benden uzaklaştırıldı, bir çobanın çadırı gibi. Bir dokumacı gibi yaşamımı sardım; O beni tezgahtan kesecek. Gündüzden geceye kadar sonumu getiriyorsun.
13 Sabaha kadar bekledim. O, aslan gibi bütün kemiklerimi kırıyor. Gündüzden geceye kadar sonumu getiriyorsun.
14 Kırlangıç ya da turna gibi cıvıldadım. Güvercin gibi inledim. Gözlerim yukarı bakmaktan zayıf düştü. Ya Rab, dardayım; benim güvencem ol.”
15 Ne diyebilirim? Bana söyleyen de O'ydu, yapan da O oldu. İçimin acısı yüzünden bütün yıllarım boyunca dikkatle yürüyeceğim.
16 Ya Rab, insan bunlarla yaşar, ruhum da bunların tümünde yaşam bulur. Sen beni iyileştirir, yaşatırsın.
17 İşte, esenliğim için büyük acı çektim. Ama sen canımı sevgiyle yıkım çukurundan kurtardın, çünkü bütün günahlarımı sırtının arkasına attın.
18 Çünkü ölüler diyarı sana övgü sunamaz, ölüm seni kutlayamaz. Çukura inenler senin sadakatine umut bağlayamaz.
19 Yaşayan, evet yaşayan sana övgü sunar; bugün benim yaptığım gibi. Baba, çocuklarına senin sadakatini bildirir.
20 RAB beni kurtaracak. Bu yüzden yaşamımızın bütün günleri boyunca, RAB'bin evinde telli çalgılarla ezgilerimi söyleyeceğiz.
21 Yeşaya, “Bir incir lapası alsınlar, çıbanın üzerine lapa olarak koysunlar; o zaman iyileşir” demişti.
22 Hizkiya da, “RAB'bin evine çıkacağımın belirtisi nedir?” demişti.