Haleluya Nedir?
Haleluya, İbranice bir övgü çağrısıdır: 'halelu' (övün) ve Tanrı'nın adının kısaltması olan 'Yah' sözcüklerinden oluşur; 'RAB'be övgüler sunun' demektir. Kutsal Kitap'ta yeri her şeyden önce Mezmurlar kitabıdır: birçok mezmur bu çağrıyla açılır ya da kapanır ve kitabın son beş mezmuru, her biri Haleluya ile çerçevelenen bir övgü doruğu oluşturur. Son mezmur bu çağrıyı bütün yaratılışa genişletir: 'Soluk alan her şey RAB'be övgüler sunsun.' Sözcük, tıpkı 'Amin' gibi, çevrilmeden dünya dillerine geçmiş ve toplulukların ortak övgü dili olmuştur. Yeni Antlaşma'da Grekçe biçimiyle ('Alleluia') yalnızca Vahiy kitabının on dokuzuncu bölümünde geçer: gökteki büyük kalabalık, Tanrı'nın adil yargısını ve Kuzu'nun düğününü dört kez 'Haleluya' ile kutlar. Bu son kullanım, sözcüğün yönünü özetler: Haleluya, kurtuluş öyküsünün bittiği yerde değil, tamamlandığı yerde söylenen sevinç ünlemidir.