Nehemya 1
Nehemya, Yahuda'dan gelenlerden Yeruşalim'in ve sürgünden dönen halkın durumunu öğrenir; kentin surlarının yıkık, kapılarının yanmış olduğunu ve halkın büyük sıkıntı içinde bulunduğunu duyar. Bunun üzerine yas tutup oruçla dua eder, İsrail'in günahlarını itiraf eder ve Tanrı'dan halkını yeniden toplama vaadini anımsayarak kralın karşısında lütuf ve başarı ister.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Hakalya oğlu Nehemya'nın sözleri. Yirminci yılın Kislev ayında, ben Şuşan Kalesi'ndeyken,
2 kardeşlerimden Hanani, Yahuda'dan bazı adamlarla birlikte geldi. Ben de onlara, sürgünden kurtulup geride kalan Yahudiler'i ve Yeruşalim'i sordum.
3 Bana şöyle dediler: “Sürgünden sağ kalıp orada, eyalette kalanlar büyük sıkıntı ve aşağılanma içindeler. Yeruşalim'in surları da yıkılmış, kapıları ateşle yakılmış.”
4 Bu sözleri duyunca oturup ağladım. Günlerce yas tuttum; oruç tutup göklerin Tanrısı'nın önünde dua ettim.
5 Şöyle dedim: “Ne olur, ey göklerin Tanrısı RAB, seni sevip buyruklarına uyanlarla antlaşmasını ve vefalı sevgisini sürdüren büyük ve heybetli Tanrı,
6 kulunun şimdi senin önünde, gece gündüz, kulların İsrailoğulları için ettiği duaya kulağın açık, gözlerin de açık olsun. İsrailoğulları'nın sana karşı işlediğimiz günahları itiraf ediyorum. Evet, ben de babamın evi de günah işledik.
7 Sana karşı büsbütün bozulduk; kulun Musa'ya buyurduğun buyrukları, kuralları ve hükümleri yerine getirmedik.
8 “Ne olur, kulun Musa'ya buyurduğun şu sözü anımsa: ‘Sadakatsizlik ederseniz, sizi halkların arasına dağıtırım;
9 ama bana dönerseniz, buyruklarımı tutup uygularsanız, sürülmüş olanlarınız göklerin en uzak ucunda olsa bile, onları oradan toplayacak, adımı orada yaşatmak için seçtiğim yere getireceğim.’
10 “İşte bunlar, büyük gücünle ve kudretli elinle kurtardığın kulların ve halkındır.
11 Rab, ne olur, kulağın kulunun duasına ve adından korkmayı sevinç sayan kullarının duasına açık olsun. Kuluna bugün başarı ver, onu bu adamın gözünde merhamet buldur.” O sırada ben kralın sakisiydim.