Mısır'dan Çıkış 4
Mısır'dan Çıkış 4. bölümde Musa, halkın ve Firavun'un kendisine inanmayacağı ve iyi konuşamadığı yönündeki kaygılarını dile getirir; bunun üzerine Tanrı ona çeşitli belirtiler verir ve kardeşi Harun'u sözcü olarak görevlendirir. Musa ailesiyle Mısır'a dönmek üzere yola çıkar, yolda sünnetle ilgili kritik bir olay yaşanır ve ardından Musa ile Harun İsraillilerin önderleri önünde belirtileri gösterince halk, Tanrı'nın kendileriyle ilgilendiğine inanır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Musa şöyle karşılık verdi: “Ama bak, bana inanmayacaklar, sesimi dinlemeyecekler. Çünkü, ‘RAB sana görünmedi’ diyecekler.”
2 RAB ona, “Elindeki nedir?” dedi. Musa, “Bir asa” dedi.
3 RAB, “Onu yere at” dedi. Musa onu yere attı; asa yılan oldu. Musa da ondan kaçtı.
4 RAB Musa'ya, “Elini uzat, onu kuyruğundan tut” dedi. Musa elini uzatıp onu tuttu, yılan elinde yeniden asa oldu.
5 “Böylece atalarının Tanrısı RAB'bin, İbrahim'in Tanrısı'nın, İshak'ın Tanrısı'nın, Yakup'un Tanrısı'nın sana göründüğüne inanacaklar.”
6 RAB ona bir daha, “Şimdi elini koynuna sok” dedi. Musa elini koynuna soktu. Elini çıkarınca, eli cüzzamlıydı; kar gibi bembeyaz olmuştu.
7 RAB, “Elini yine koynuna sok” dedi. Musa elini yine koynuna soktu. Elini koynundan çıkarınca, öteki eti gibi yeniden eski haline dönmüştü.
8 “Eğer sana inanmaz, ilk belirtinin verdiği mesaja kulak vermezlerse, son belirtinin verdiği mesaja inanırlar.”
9 “Ama bu iki belirtiye de inanmaz, sesini de dinlemezlerse, ırmaktan biraz su alıp kuru toprağın üzerine dökeceksin. Irmaktan aldığın su kuru toprağın üzerinde kana dönüşecek.”
10 Musa RAB'be, “Ah Rab, ben iyi konuşan biri değilim. Ne eskiden öyleydim ne de kulunla konuşmaya başladığından beri. Çünkü konuşmam ağır, dilim tutuk” dedi.
11 RAB ona, “İnsanın ağzını kim yaptı? İnsanı kim dilsiz, kim sağır, kim gören, kim kör eder? Ben değil miyim, RAB?” dedi.
12 “Şimdi git. Ben senin ağzınla olacağım, ne söylemen gerektiğini sana öğreteceğim.”
13 Musa, “Ah Rab, lütfen başkasını gönder” dedi.
14 Bunun üzerine RAB'bin Musa'ya öfkesi alevlendi. RAB, “Ya kardeşin Levili Harun? Biliyorum, o iyi konuşur. Bak, seni karşılamaya geliyor. Seni görünce yürekten sevinecek.” dedi.
15 “Sen ona söyleyeceklerini söyle, sözleri ağzına koy. Ben senin ağzınla da onun ağzıyla da olacağım; ne yapmanız gerektiğini size öğreteceğim.”
16 “Halka senin yerine o konuşacak. O senin için ağız gibi olacak, sen de onun için Tanrı gibi olacaksın.”
17 “Bu asayı eline al. Belirtileri onunla yapacaksın.”
18 Musa gidip kayınbabası Yetro'nun yanına döndü ve ona, “Lütfen bırak gideyim. Mısır'daki kardeşlerimin yanına döneyim de hâlâ yaşayıp yaşamadıklarını göreyim” dedi. Yetro Musa'ya, “Esenlikle git” dedi.
19 RAB Midyan'da Musa'ya, “Git, Mısır'a dön. Çünkü canını almak isteyenlerin hepsi öldü” dedi.
20 Musa karısını ve oğullarını alıp eşeğe bindirdi, Mısır topraklarına döndü. Tanrı'nın asasını da eline aldı.
21 RAB Musa'ya, “Mısır'a döndüğünde, eline verdiğim bütün harikaları Firavun'un önünde yapmaya dikkat et. Ama ben onun yüreğini katılaştıracağım; bu yüzden halkı salıvermeyecek.” dedi.
22 “Firavun'a şöyle diyeceksin: ‘RAB şöyle diyor: İsrail benim oğlumdur, ilk doğanımdır.
23 Sana, oğlumu salıver de bana kulluk etsin, dedim. Ama sen onu salıvermeyi reddettin. İşte ben de senin oğlunu, ilk doğanını öldüreceğim.’”
24 Yolda, konak yerinde, RAB Musa'nın karşısına çıktı ve onu öldürmek istedi.
25 Bunun üzerine Sippora keskin bir taş aldı, oğlunun sünnet derisini kesti ve onu Musa'nın ayaklarına attı. Sonra, “Gerçekten sen benim için kanlı bir damatsın” dedi.
26 Böylece RAB onu rahat bıraktı. Sippora o zaman sünnetten dolayı, “Kanlı damat” dedi.
27 RAB Harun'a, “Çöle git, Musa'yı karşıla” dedi. Harun gitti, Tanrı'nın dağında onunla karşılaştı ve onu öptü.
28 Musa, RAB'bin kendisini göndermek için söylediği bütün sözleri ve yapmasını buyurduğu bütün belirtileri Harun'a anlattı.
29 Musa'yla Harun gidip İsrailoğulları'nın bütün ihtiyarlarını topladılar.
30 Harun, RAB'bin Musa'ya söylediği bütün sözleri iletti ve halkın gözü önünde belirtileri yaptı.
31 Halk inandı. RAB'bin İsrailoğulları'yla ilgilendiğini, sıkıntılarını gördüğünü duyunca başlarını eğip tapındılar.