Mezmurlar 95
Mezmur 95, topluluğu Tanrı'yı yaratıcı ve halkını güden egemen Rab olarak sevinç, şükran ve tapınmayla yüceltmeye çağırır. Bölümün ikinci kısmı ise çölde yaşanan başkaldırı örneğini anımsatarak, Tanrı'nın sesine karşı yüreği katılaştırmanın onun yollarından sapmaya ve huzurundan mahrum kalmaya yol açtığını vurgular.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Haydi, RAB'be ezgi söyleyelim; kurtuluşumuzun kayasına sevinçle haykıralım!
2 Şükranla onun huzuruna çıkalım; ilahilerle ona sevinçle seslenelim!
3 Çünkü RAB büyük Tanrı'dır, bütün ilahların üstünde büyük Kral'dır.
4 Yeryüzünün derinlikleri onun elindedir; dağların dorukları da onundur.
5 Deniz onundur, çünkü onu o yaptı; kuru toprağı onun elleri biçimlendirdi.
6 Haydi, tapınalım, yere kapanalım; bizi yaratan RAB'bin önünde diz çökelim.
7 Çünkü o bizim Tanrımızdır. Biz onun otlağının halkıyız, onun elinin altındaki koyunlarız. Keşke bugün onun sesini işitseniz!
8 Çölde, Meriva'da olduğu gibi, Massa gününde olduğu gibi yüreğinizi katılaştırmayın.
9 Atalarınız orada beni sınadı, beni denedi ve yaptıklarımı gördü.
10 Kırk yıl boyunca o kuşak yüzünden keder duydum ve dedim ki, “Yüreği durmadan sapan bir halktır bu; yollarımı tanımadılar.”
11 Bu yüzden öfkemde ant içtim: “Dinlenme yerime girmeyecekler.”