Mezmurlar 79
Bu bölümde, yabancı ulusların Yeruşalim'i yıkıma uğratması, tapınağı kirletmesi ve halkın büyük bir aşağılanma ile felakete sürüklenmesi anlatılır. Topluluk, uğradığı yıkım ve suçlarının yükü altında Tanrı'dan merhamet, bağışlanma, kurtuluş ve kendilerine saldıran uluslara karşı adalet talep eder. Sonunda halk, yardım gördüğünde Tanrı'ya kuşaklar boyunca şükredip övgü sunacağını bildirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ey Tanrı, uluslar senin mirasına girdi. Kutsal tapınağını kirlettiler, Yeruşalim'i yığın yığın yıkıntıya çevirdiler.
2 Kullarının cesetlerini göğün kuşlarına yem ettiler, kutsallarının etini yeryüzünün hayvanlarına verdiler.
3 Kanlarını Yeruşalim'in çevresine su gibi döktüler. Onları gömecek kimse kalmadı.
4 Komşularımızın gözünde utanç olduk, çevremizdekilerin alayına ve aşağılamasına uğradık.
5 Ne zamana dek, RAB? Sonsuza dek mi öfkeli kalacaksın? Kıskançlığın ateş gibi mi yanacak?
6 Gazabını seni tanımayan ulusların üzerine dök, adını çağırmayan krallıkların üzerine;
7 Çünkü Yakup'u yuttular, yurdunu yıkıma uğrattılar.
8 Atalarımızın suçlarını bize karşı tutma. Şefkatli merhametin tez erişsin bize, çünkü büyük sıkıntı içindeyiz.
9 Ey kurtuluşumuzun Tanrısı, adının yüceliği uğruna yardım et bize. Adın uğruna bizi kurtar, günahlarımızı bağışla.
10 Uluslar neden, “Onların Tanrısı nerede?” desin? Kullarının dökülen kanının öcünün döküldüğü, gözlerimizin önünde uluslar arasında bilinsin.
11 Tutsağın iniltisi önüne gelsin. Gücünün büyüklüğüyle ölüme mahkûm edilenleri koru.
12 Ya Rab, komşularımızın sana yönelttikleri aşağılamayı yedi kat bağırlarına geri ver.
13 O zaman biz, senin halkın, otlağının koyunları, sonsuza dek sana şükredeceğiz. Seni kuşaktan kuşağa öveceğiz.