Mezmurlar 74
Bu mezmur, kutsal yerin düşmanlar tarafından yıkıma uğratılması ve halkın ağır bir terk edilmişlik duygusu yaşaması üzerine Tanrı'ya yöneltilen bir yakarıştır. Metin, tapınaktaki yıkımı ve ülkedeki dinsel yaşamın kesintiye uğramasını anlatırken, Tanrı'nın geçmişteki kudreti ve yaratıcı egemenliği hatırlatılarak halkını, antlaşmasını ve ezilenleri yeniden gözetmesi istenir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin? Öfken neden otlağının koyunlarına karşı tüter durur?
2 Eskiden satın aldığın topluluğunu anımsa; mirasının oymağı olsun diye kurtardığın halkı anımsa; içinde yaşadığın Siyon Dağı'nı anımsa.
3 Adımlarını bu sonsuz yıkıntılara çevir; düşmanın kutsal yerde yaptığı bütün kötülüklere bak.
4 Düşmanların toplanma yerinin ortasında kükredi; kendi sancaklarını belirti diye diktiler.
5 Baltalarını kaldırıp ağaçlıkta yol açan adamlara benzediler.
6 Şimdi oradaki bütün oymaları baltalarla, çekiçlerle parçalıyorlar.
7 Kutsal yerini ateşe verip yerle bir ettiler; adının konutunu kirletip yere yıktılar.
8 İçlerinden, “Hepsini büsbütün ezelim” dediler. Ülkedeki Tanrı'ya tapınılan bütün yerleri ateşe verdiler.
9 Artık hiçbir belirti görmüyoruz. Peygamber kalmadı; aramızda bunun daha ne kadar süreceğini bilen de yok.
10 Ey Tanrı, düşman daha ne zamana dek aşağılayacak? Düşman adını sonsuza dek küfretmeye devam mı edecek?
11 Elini, sağ elini neden geri çekiyorsun? Onu bağrından çıkar da onları yok et.
12 Oysa Tanrı öteden beri kralımdır; yeryüzünün ortasında kurtuluş işler.
13 Gücünle denizi yardın; sulardaki deniz canavarlarının başlarını kırdın.
14 Livyatan'ın başlarını parça parça ettin; onu insanlara ve çöl yaratıklarına yiyecek verdin.
15 Pınarları ve dereleri sen fışkırttın; coşkun ırmakları sen kuruttun.
16 Gündüz senindir, gece de senindir; ışığı ve güneşi sen hazırladın.
17 Yeryüzünün bütün sınırlarını sen belirledin; yazı da kışı da sen yaptın.
18 Şunu anımsa, ya RAB: düşman seninle alay etti; akılsız bir halk adına küfretti.
19 Güvercininin canını yabanıl hayvanlara verme; yoksullarının yaşamını sonsuza dek unutma.
20 Antlaşmanı gözet, çünkü yeryüzünün karanlık yerleri zorbalık yuvalarıyla dolu.
21 Ezilen utanç içinde geri dönmesin; yoksul da muhtaç da adını övsün.
22 Kalk, ey Tanrı, kendi davanı savun; akılsızın gün boyu seni nasıl aşağıladığını anımsa.
23 Hasımlarının sesini unutma; sana karşı ayaklananların durmadan yükselen kargaşasını unutma.