Mezmurlar 52
Bu mezmur, kötülüğüyle övünen ve yalanla yıkım üreten kişinin Tanrı tarafından sonunda yıkıma uğratılacağını anlatır. Doğrular, zenginliğe ve kötülüğe güvenenin sonunu ibretle izlerken, mezmurun konuşanı Tanrı'nın kalıcı sevgisine güvenen, O'na şükredip umut bağlayan kişi olarak karşıt bir konumda durur.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Ey güçlü adam, neden kötülüğünle övünüyorsun? Tanrı'nın vefalı sevgisi durmadan sürer.
2 Dilin yıkım tasarlıyor; keskin bir ustura gibi, hileyle iş görüyor.
3 İyiden çok kötülüğü, doğruyu söylemekten çok yalanı seviyorsun. Sela.
4 Ey hilekâr dil, yutup bitiren bütün sözleri seviyorsun.
5 Ama Tanrı da seni sonsuza dek yıkacak. Seni kapıp götürecek, çadırından söküp alacak, seni yaşayanlar diyarından kökünden söküp atacak. Sela.
6 Doğrular bunu görüp korkacak, ona gülüp şöyle diyecek:
7 “İşte, gücünü Tanrı'da aramayan adam buydu; zenginliğinin bolluğuna güvendi, kötülüğünde güç buldu.”
8 Ama ben Tanrı'nın evinde yeşil bir zeytin ağacı gibiyim. Tanrı'nın vefalı sevgisine sonsuza dek güvenirim.
9 Sana sonsuza dek şükredeceğim, çünkü bunu sen yaptın. Adına umut bağlayacağım, çünkü adın iyidir; sadık kullarının önünde.