Mezmurlar 38
Mezmur 38, ağır fiziksel ve ruhsal acılar içinde olan kişinin çektiği sıkıntıları, bunları kendi suçu ve günahıyla ilişkilendirerek Tanrı'nın önünde dile getirişini anlatır. Konuşmacı, dostlarının uzaklaştığını ve düşmanlarının kendisine karşı düzen kurduğunu belirtirken, yine de yardım ve kurtuluş için umudunu Tanrı'ya bağlar.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, öfkenle beni azarlama, ateşli gazabınla beni terbiye etme.
2 Çünkü okların bana saplandı, elin ağır biçimde üzerime bastı.
3 Gazabın yüzünden bedenimde sağlam yer kalmadı, günahım yüzünden kemiklerimde sağlık kalmadı.
4 Çünkü suçlarım başımı aştı, ağır bir yük gibi bana fazla ağır geldi.
5 Yaralarım iğrençleşti, iltihaplandı, akılsızlığım yüzünden.
6 Acı içindeyim, büsbütün iki büklüm oldum, bütün gün yaslı dolaşıyorum.
7 Çünkü belim yanmayla dolu, bedenimde sağlam yer kalmadı.
8 Bitkin düştüm, ezildim, yüreğimin sıkıntısından inledim.
9 Rab, bütün özlemim senin önünde, inleyişim senden gizli değil.
10 Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor, gözlerimin ışığı da beni bırakıp gitti.
11 Sevenlerimle dostlarım yaramdan uzak duruyor, akrabalarım uzaklarda bekliyor.
12 Canımı arayanlar tuzak kuruyor, bana kötülük isteyenler yıkıcı şeyler söylüyor, bütün gün hile düşünüyorlar.
13 Ama ben, sağır biri gibi işitmiyorum, ağzını açmayan dilsiz biri gibiyim.
14 Evet, işitmeyen biri gibi oldum, ağzında karşı çıkış bulunmayan biri gibi.
15 Çünkü umudum sende, ey RAB, sen cevap vereceksin, Rab Tanrım.
16 Çünkü dedim ki, “Ayağım kaydığında üzerimde sevinmesinler, bana karşı böbürlenmesinler.”
17 Çünkü düşmeye hazırım, acım sürekli önümde duruyor.
18 Çünkü suçumu itiraf edeceğim, günahım yüzünden kederleneceğim.
19 Ama düşmanlarım canlı ve güçlü, sebepsiz yere benden nefret edenler çok.
20 İyiliğe karşı kötülükle karşılık verenler, iyiliğin ardınca gittiğim için bana düşman kesiliyor.
21 Beni bırakma, ey RAB, Tanrım, benden uzak durma.
22 Yardıma koş, kurtuluşum olan Rab.