Mezmurlar 35
Mezmur 35'te anlatıcı, kendisine sebepsiz yere tuzak kuran, iftira atan ve düşmanlık eden kişilere karşı Tanrı'dan savunma, adalet ve kurtuluş ister. Bir zamanlar bu insanlar için yas tutup dua ettiğini belirtirken, onların kendi sıkıntısından sevinç duyduğunu söyler. Bölüm, kötülük yapanların utanca uğraması ve anlatıcının Tanrı'nın doğruluğunu topluluk önünde övgüyle duyurması dileğiyle sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 RAB, benimle çekişenlerle sen çekiş; benimle savaşanlara sen savaş aç.
2 Kalkanı ve siperi kuşan, yardımıma kalk.
3 Mızrağını çek, peşimden gelenlerin yolunu kes. Canıma, “Ben senin kurtuluşunum” de.
4 Canımı arayanlar utansın, aşağı düşsün. Yıkımımı tasarlayanlar geri püskürtülsün, şaşkına dönsün.
5 Rüzgâr önündeki saman çöpü gibi olsunlar, RAB'bin meleği onları sürsün.
6 Yolları karanlık ve kaygan olsun, RAB'bin meleği onları kovalasın.
7 Çünkü sebepsiz yere benim için çukura ağlarını gizlediler. Sebepsiz yere canım için çukur kazdılar.
8 Farkına varmadan yıkım üstüne gelsin. Gizlediği ağ kendisini yakalasın. O yıkımın içine düşsün.
9 Canım RAB'de sevinç bulacak, O'nun kurtuluşuyla coşacak.
10 Bütün kemiklerim diyecek ki, “RAB, senin gibisi kim var? Yoksulu kendisinden güçlü olandan, yoksulu ve muhtacı onu soyan kişiden kurtaran sensin.”
11 Haksız tanıklar ortaya çıkıyor. Bilmediğim şeyler hakkında beni sorguya çekiyorlar.
12 İyiliğime kötülükle karşılık veriyorlar, canımı yas içinde bırakıyorlar.
13 Ama onlar hastayken ben çul kuşanırdım. Oruçla kendimi alçaltırdım. Duam bağrıma geri dönerdi.
14 Sanki dostummuş, kardeşimmiş gibi davranırdım. Annesine yas tutan biri gibi eğilir, keder içinde dolaşırdım.
15 Ama ben sendelediğimde sevindiler, toplandılar. Saldırganlar bana karşı toplandı, ben fark etmeden. Beni didik didik ettiler, durmadılar.
16 Şenliklerdeki bayağı alaycılar gibi bana diş gıcırdattılar.
17 Ya Rab, daha ne kadar bakıp duracaksın? Canımı onların yıkımından, biricik yaşamımı aslanlardan kurtar.
18 Büyük toplulukta sana şükredeceğim. Kalabalık halk arasında sana övgüler sunacağım.
19 Haksız yere düşmanım olanlar üzerime sevinmesin. Sebepsiz yere benden nefret edenler göz kırpmasın.
20 Çünkü esenlikten söz etmiyorlar; ülkede sessizce yaşayanlara karşı hileli sözler tasarlıyorlar.
21 Bana karşı ağızlarını kocaman açtılar. “Oh! Oh! Gözümüz gördü!” dediler.
22 Sen gördün, ya RAB; susma. Ya Rab, benden uzak durma.
23 Uyan, kalk, davamı savun, Tanrım! Davamı üstlen, Rabbim!
24 Doğruluğuna göre beni haklı çıkar, ya RAB Tanrım. Üzerime sevinmesinler.
25 İçlerinden, “Oh, tam da istediğimiz oldu!” demesinler. “Onu yuttuk!” demesinler.
26 Felaketime sevinenlerin hepsi birlikte utansın, şaşkına dönsün. Bana karşı büyüklük taslayanlar utançla ve aşağılanmayla giyinsin.
27 Haklı çıkmamı isteyenler sevinç çığlıkları atsın, sevinsin. Durmadan, “Kulunun esenliğinden hoşnut olan RAB yüceltilsin!” desinler.
28 Dilim bütün gün senin doğruluğunu ve övgünü dile getirecek.