Mezmurlar 30
Mezmur 30, mezmur yazarının ölüm tehlikesi, hastalık ve derin sıkıntı içinden Tanrı'nın yardımıyla kurtuluşunu anlatan bir şükran ilahisidir. Metin, insanın güven ve esenlik içinde kendine yeterli hissetmesinin kırılganlığını vurgularken, yakarışın ardından gelen ilahi merhametin yas yerine sevince dönüştüğünü dile getirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Seni yücelteceğim, RAB, çünkü beni yukarı kaldırdın, düşmanlarımın benim için sevinmesine izin vermedin.
2 Tanrım RAB, sana seslendim, bana şifa verdin.
3 RAB, canımı ölüler diyarından çıkardın. Çukura inmemem için beni sağ tuttun.
4 RAB'be ezgi söyleyin, ey O'nun sadıkları. Kutsal adına şükredin.
5 Çünkü öfkesi bir anlıktır, lütfuysa ömür boyudur. Ağlayış gece boyunca konaklayabilir, ama sabahla birlikte sevinç gelir.
6 Bense bolluk içindeyken, “Asla sarsılmam” dedim.
7 Sen, ey RAB, bana lütfettiğinde dağımı güçlü kıldın; ama yüzünü gizleyince dehşete kapıldım.
8 Sana seslendim, ey RAB. RAB'be yalvardım:
9 “Yıkıma uğrarsam, çukura inersem, bundan ne kazancın olur? Toprak seni över mi? Senin sadakatini duyurur mu?”
10 “Duy, ey RAB, bana merhamet et. Ey RAB, yardımcım ol.”
11 Yasımı benim için dansa çevirdin. Çulumu çıkardın, beni sevinçle kuşattın.
12 Öyle ki içim sana ezgi söylesin, susmasın. Tanrım RAB, sonsuza dek sana şükredeceğim!