Mezmurlar 102
Mezmur 102, ağır sıkıntı, yalnızlık ve bedensel tükeniş içindeki kişinin Tanrı'ya acil yardım için yakarışını anlatır. Bölüm, bireysel feryattan Siyon'un yeniden kurulacağına, ezilenlerin dualarının duyulacağına ve Tanrı'nın egemenliğinin kuşaklar boyunca değişmeden süreceğine yönelik güvene geçer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Duamı işit, RAB! Feryadım sana ulaşsın.
2 Sıkıntıya düştüğüm gün yüzünü benden gizleme. Kulağını bana çevir; sana seslendiğim gün bana çabuk cevap ver.
3 Çünkü günlerim duman gibi tükeniyor; kemiklerim kor gibi yanıyor.
4 Yüreğim çimen gibi kırıldı, kurudu; ekmeğimi yemeyi bile unutuyorum.
5 İnleyişimin sesi yüzünden kemiklerim derime yapıştı.
6 Çöldeki bir pelikan gibiyim; viranelerdeki bir baykuş oldum.
7 Uykusuz yatıyorum; çatıda tek başına kalan bir serçe gibi oldum.
8 Düşmanlarım gün boyu beni aşağılıyor; bana öfkeyle saldıranlar adımı lanet diye kullanıyor.
9 Çünkü külü ekmek gibi yedim, içeceğimi gözyaşlarımla karıştırdım.
10 Öfken ve gazabın yüzünden, beni kaldırıp bir yana attın.
11 Günlerim uzayan bir gölge gibi; çimen gibi kurudum.
12 Ama sen, RAB, sonsuza dek kalırsın; ünün kuşaktan kuşağa sürer.
13 Kalkacak, Siyon'a merhamet edeceksin; çünkü ona acımanın vakti geldi, evet, belirlenen zaman geldi.
14 Çünkü kulların onun taşlarını seviyor, tozuna bile acıyor.
15 Uluslar RAB'bin adından, yeryüzünün bütün kralları da yüceliğinden korkacak.
16 Çünkü RAB Siyon'u yeniden kurdu; yüceliğiyle göründü.
17 Yoksulların duasına karşılık verdi, onların duasını küçümsemedi.
18 Bu, gelecek kuşak için yazılacak; öyle ki yaratılacak bir halk Yah'ı övsün.
19 Çünkü kutsal yerinin yücesinden aşağı baktı; RAB göklerden yeryüzünü gördü.
20 Tutsağın iniltisini duymak, ölüme mahkûm edilenleri özgür bırakmak için.
21 Böylece Siyon'da RAB'bin adı, Yeruşalim'de övgüsü duyurulsun;
22 halklar bir araya geldiğinde, krallıklar RAB'be kulluk etmek için toplandığında.
23 Yol ortasında gücümü zayıflattı, günlerimi kısalttı.
24 Şöyle dedim: “Ey Tanrım, günlerimin yarısındayken beni alma. Senin yılların bütün kuşaklar boyunca sürer.
25 Eskiden yeryüzünün temellerini sen attın; gökler de ellerinin eseridir.
26 Onlar yok olacak, ama sen kalacaksın. Hepsi bir giysi gibi eskiyecek. Onları bir kaftan gibi değiştireceksin, onlar da değişecek.
27 Ama sen hep aynısın; yılların sona ermeyecek.
28 Kullarının çocukları varlığını sürdürecek, soyları senin önünde sağlam duracak.”