Markos 10
Markos 10'da İsa, boşanma konusunda yaratılıştaki birliği vurgulayarak öğretir; çocukları kabul edip Tanrı'nın Egemenliği'ne çocuk gibi yaklaşmanın önemini gösterir. Ayrıca zengin adamla konuşmasında mal varlığının engel oluşturabileceğini belirtir, öğrencilerine yaklaşan acılarını ve dirilişini bildirir, gerçek büyüklüğün hizmet etmek olduğunu açıklar ve Bartimay'ı iyileştirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 İsa oradan kalkıp Yahudiye bölgesine ve Şeria'nın ötesine geçti. Çevresinde yine kalabalıklar toplandı. O da her zamanki gibi onlara yine öğretiyordu.
2 Ferisiler onu sınamak amacıyla yanına geldiler ve “Bir erkeğin karısını boşaması yasaya uygun mudur?” diye sordular.
3 O da, “Musa size ne buyurdu?” diye karşılık verdi.
4 Onlar, “Musa, erkeğin bir boşanma belgesi yazarak karısını boşamasına izin verdi” dediler.
5 İsa onlara şöyle dedi: “Yüreğinizin katılığı yüzünden size bu buyruğu yazdı.
6 Oysa Tanrı, yaratılışın başlangıcında onları erkek ve dişi olarak yarattı.
7 Bu nedenle erkek, babasını ve annesini bırakıp karısına bağlanacak;
8 ikisi tek beden olacak. Böylece artık iki değil, tek bedendirler.
9 Öyleyse Tanrı'nın birleştirdiğini insan ayırmasın.”
10 Evdeyken öğrencileri aynı konuyu ona yeniden sordular.
11 İsa onlara şöyle dedi: “Kim karısını boşayıp başkasıyla evlenirse, karısına karşı zina etmiş olur.
12 Kadın da kocasını boşayıp başkasıyla evlenirse zina etmiş olur.”
13 İsa'ya, onlara dokunsun diye küçük çocuklar getiriyorlardı; öğrencilerse getirenleri azarladılar.
14 İsa bunu görünce kızdı ve onlara şöyle dedi: “Bırakın, küçük çocuklar bana gelsin; onlara engel olmayın! Çünkü Tanrı'nın Egemenliği böylelerinindir.
15 Size doğrusunu söyleyeyim: Tanrı'nın Egemenliği'ni küçük bir çocuk gibi kabul etmeyen, ona asla giremez.”
16 Sonra çocukları kucağına aldı, ellerini üzerlerine koyup onları kutsadı.
17 İsa yola çıkarken biri koşarak geldi, önünde diz çöktü ve “İyi Öğretmen, sonsuz yaşamı miras almak için ne yapmalıyım?” diye sordu.
18 İsa ona, “Bana neden iyi diyorsun?” dedi. “İyi olan tek biri var, o da Tanrı'dır.
19 Buyrukları biliyorsun: ‘Adam öldürmeyeceksin’, ‘Zina etmeyeceksin’, ‘Çalmayacaksın’, ‘Yalancı tanıklık etmeyeceksin’, ‘Kimsenin hakkını yemeyeceksin’, ‘Babana ve annene saygı göstereceksin.’”
20 Adam, “Öğretmenim, bunların hepsine gençliğimden beri uydum” dedi.
21 İsa ona baktı, onu sevdi ve şöyle dedi: “Bir eksiğin var. Git, neyin varsa sat, yoksullara ver; gökte hazinen olacak. Sonra gel, çarmıhı yüklenip beni izle.”
22 Bu söz üzerine adamın yüzü asıldı ve kederle oradan uzaklaştı; çünkü malı mülkü çoktu.
23 İsa çevresine bakındı ve öğrencilerine, “Zenginlerin Tanrı'nın Egemenliği'ne girmesi ne kadar zor!” dedi.
24 Öğrenciler onun sözlerine şaşırdılar. İsa yine söz alıp şöyle dedi: “Çocuklar, zenginliğe güvenenlerin Tanrı'nın Egemenliği'ne girmesi ne zor!
25 Devenin iğne deliğinden geçmesi, zenginin Tanrı'nın Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır.”
26 Onlar büsbütün şaşırdılar; ona, “Öyleyse kim kurtulabilir?” dediler.
27 İsa onlara bakarak, “İnsanlar için bu imkânsız, ama Tanrı için değil; çünkü Tanrı için her şey mümkündür” dedi.
28 Petrus, “İşte, biz her şeyi bırakıp senin ardından geldik” diye söze başladı.
29 İsa şöyle dedi: “Size doğrusunu söyleyeyim: Benim uğruma ve Müjde uğruna evini, erkek kardeşlerini, kız kardeşlerini, babasını, annesini, karısını, çocuklarını ya da tarlalarını bırakmış hiç kimse yoktur ki,
30 şimdi, bu çağda zulümlerle birlikte yüz kat fazla eve, erkek kardeşe, kız kardeşe, anneye, çocuğa ve tarlaya, gelecek çağda da sonsuz yaşama kavuşmasın.
31 Ama birinci olan birçok kişi sonuncu, sonuncu olanlar da birinci olacak.”
32 Yeruşalim'e çıkan yoldaydılar. İsa önlerinden yürüyordu. Onlar şaşkınlık içindeydi; arkadan gelenlerse korkuyordu. İsa, Onikiler'i yine yanına aldı ve başına gelecekleri onlara anlatmaya başladı:
33 “İşte Yeruşalim'e çıkıyoruz. İnsanoğlu, başkâhinlerle din bilginlerinin eline teslim edilecek. Onu ölüme mahkûm edecek ve uluslara teslim edecekler.
34 Onunla alay edecek, üzerine tükürecek, onu kamçılayacak ve öldürecekler. O da üçüncü gün dirilecek.”
35 Zebedi'nin oğulları Yakup'la Yuhanna yanına gelip, “Öğretmenimiz, dileyeceğimiz her şeyi bizim için yapmanı istiyoruz” dediler.
36 İsa onlara, “Sizin için ne yapmamı istiyorsunuz?” dedi.
37 Onlar, “Yüceliğinde birimiz sağında, birimiz solunda oturalım; bunu bize lütfet” dediler.
38 İsa onlara, “Siz ne dilediğinizi bilmiyorsunuz” dedi. “Benim içtiğim kâseden içebilir, benim vaftiz olduğum vaftizle vaftiz olabilir misiniz?”
39 Onlar, “Yapabiliriz” dediler. İsa onlara şöyle dedi: “Benim içtiğim kâseden gerçekten içeceksiniz ve benim vaftiz olduğum vaftizle vaftiz olacaksınız;
40 ama sağımda ya da solumda oturmayı vermek benim elimde değil; orası kimler için hazırlandıysa onlarındır.”
41 Öbür on öğrenci bunu duyunca Yakup'la Yuhanna'ya kızmaya başladılar.
42 İsa onları yanına çağırıp şöyle dedi: “Bilirsiniz, ulusların yöneticileri sayılanlar onlara egemen kesilir, büyükleri de üzerlerinde yetki sürer.
43 Ama aranızda böyle olmayacak. Aranızda büyük olmak isteyen, hizmetkârınız olsun.
44 İçinizden birinci olmak isteyen de herkesin kölesi olsun.
45 Çünkü İnsanoğlu da hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçok kişi için fidye olarak vermeye geldi.”
46 Eriha'ya geldiler. İsa öğrencileriyle ve büyük bir kalabalıkla Eriha'dan çıkarken, kör bir dilenci olan Timay oğlu Bartimay yol kenarında oturuyordu.
47 Nasıralı İsa olduğunu duyunca, “Ey Davut Oğlu İsa, bana merhamet et!” diye bağırmaya başladı.
48 Birçokları susması için onu azarladı; ama o, “Ey Davut Oğlu, bana merhamet et!” diye daha da çok bağırdı.
49 İsa durdu, “Onu çağırın” dedi. Kör adamı, “İçini ferah tut, kalk! Seni çağırıyor!” diyerek çağırdılar.
50 Adam abasını üstünden atıp yerinden fırladı ve İsa'nın yanına geldi.
51 İsa, “Senin için ne yapmamı istiyorsun?” diye sordu. Kör adam, “Rabbuni, yeniden görebileyim” dedi.
52 İsa ona, “Git, imanın seni iyileştirdi” dedi. Adam o anda yeniden görmeye başladı ve yolda İsa'nın ardından gitti.