İbraniler 6
Bölüm, temel öğretilerde kalmak yerine olgunluğa ilerlemeyi öğütlerken, gerçeği tanıyıp sonra bundan uzaklaşmanın ciddiyetini güçlü uyarılarla vurgular. Ardından okuyucuların gösterdiği sevgi ve hizmetin Tanrı tarafından unutulmadığını belirterek onları sabır ve gayretle umutlarına sarılmaya çağırır. Son kısımda ise Tanrı'nın İbrahim'e verdiği değişmez vaat ve yemin temelinde, İsa'nın önden girdiği kutsal yerde güvenilir bir umut sağlandığı anlatılır.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bu nedenle Mesih'le ilgili ilk öğretinin başlangıç konularını geride bırakıp olgunluğa doğru ilerleyelim. Ölü işlerden tövbenin ve Tanrı'ya imanın temelini yeniden atmayalım,
2 vaftizler öğretisinin, el koymanın, ölülerin dirilişinin ve sonsuz yargının da temelini yeniden atmayalım.
3 Tanrı izin verirse, bunu yapacağız.
4 Çünkü bir kez aydınlatılmış, göksel armağanın tadına bakmış, Kutsal Ruh'a ortak kılınmış,
5 Tanrı'nın iyi sözünün ve gelecek çağın güçlerinin tadına varmış,
6 sonra da yoldan sapmış kişileri yeniden tövbeye döndürmek imkânsızdır; çünkü onlar Tanrı'nın Oğlu'nu kendi hesaplarına yeniden çarmıha geriyor, O'nu herkesin önünde utanca sürüklüyorlar.
7 Çünkü üzerine sık sık yağan yağmuru içen ve kendisi için işlendiği kişilere yararlı bir ürün veren toprak, Tanrı'dan bereket alır;
8 ama diken ve çalı yetiştirirse reddedilir ve lanetlenmeye yakındır; sonu yakılmaktır.
9 Ama sevgili kardeşlerim, böyle konuşsak da sizin için daha iyi şeylerden, kurtuluşla birlikte gelen şeylerden eminiz.
10 Çünkü Tanrı adaletsiz değildir; yaptığınız işi ve O'nun adına gösterdiğiniz sevgi emeğini unutmaz. Kutsallara hizmet ettiniz ve hâlâ hizmet ediyorsunuz.
11 Her birinizin, umudun doluluğuna kavuşmak için sonuna dek aynı gayreti göstermesini diliyoruz,
12 tembelleşmemesini, tersine iman ve sabırla vaatlere kavuşanları örnek almasını istiyoruz.
13 Tanrı İbrahim'e vaatte bulunduğunda, kendisinden daha büyük biri üzerine yemin edemeyeceği için, kendi üzerine yemin etti;
14 şöyle diyerek: “Seni gerçekten bereketleyeceğim, seni çoğalttıkça çoğaltacağım.”
15 Böylece o, sabırla bekleyerek vaade kavuştu.
16 İnsanlar gerçekten de kendilerinden daha büyük biri üzerine yemin ederler ve her anlaşmazlıklarında yemin, doğrulama için son sözdür.
17 Bunun gibi Tanrı da vaadin mirasçılarına kendi tasarısının değişmezliğini daha açık biçimde göstermek isteyerek, yeminle araya girdi;
18 öyle ki, Tanrı'nın yalan söylemesinin imkânsız olduğu bu iki değişmez şey aracılığıyla, önümüze konan umuda sımsıkı sarılmak için sığınmış olan bizler güçlü bir cesaret bulalım.
19 Bu umut, canımız için hem güvenilir hem sarsılmaz bir çapa gibidir; perdenin arkasındaki yere girer;
20 İsa da bizim için oraya öncü olarak girmiş, Melkisedek düzenine göre sonsuza dek başkâhin olmuştur.