Hâkimler 11
Yiftah, kardeşleri tarafından dışlanıp Tov ülkesine gittikten sonra, Ammonlular'a karşı savaşta İsrail'e önderlik etmesi için geri çağrılır. Ammon kralıyla toprak anlaşmazlığı üzerine haberleşir, ardından Rab'bin Ruhu'nun yönlendirmesiyle savaşa girip büyük bir zafer kazanır. Ancak zaferden önce adadığı adak yüzünden, kendisini karşılayan tek çocuğu olan kızıyla ilgili trajik bir sonuçla yüzleşir; bu olay daha sonra İsrail'de anılan bir geleneğe dönüşür.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Gilatlı Yiftah yiğit bir savaşçıydı. Bir fahişenin oğluydu; Yiftah'ın babası Gilat'tı.
2 Gilat'ın karısı da ona oğullar doğurdu. Karısının oğulları büyüyünce Yiftah'ı kovup ona, “Babamızın evinde miras payın olmayacak, çünkü sen başka bir kadının oğlusun” dediler.
3 Bunun üzerine Yiftah kardeşlerinden kaçıp Tov ülkesinde yaşadı. Orada işe yaramaz adamlar Yiftah'ın çevresinde toplandı ve onunla birlikte dolaşmaya başladılar.
4 Bir süre sonra Ammonlular İsrail'e karşı savaşa girdiler.
5 Ammonlular İsrail'e karşı savaş açınca Gilat'ın ileri gelenleri Yiftah'ı Tov ülkesinden getirmek için gittiler.
6 Yiftah'a, “Gel, başımız ol da Ammonlular'la savaşalım” dediler.
7 Yiftah Gilat'ın ileri gelenlerine, “Benden nefret edip beni babamın evinden kovan siz değil miydiniz? Şimdi sıkıntıya düşünce niçin bana geldiniz?” dedi.
8 Gilat'ın ileri gelenleri Yiftah'a, “Bu yüzden şimdi sana yeniden geldik. Bizimle gel, Ammonlular'la savaş, Gilat'ta yaşayan hepimizin başı sen ol” dediler.
9 Yiftah Gilat'ın ileri gelenlerine, “Eğer beni Ammonlular'la savaşmak için geri götürür ve RAB onları önümde teslim ederse, gerçekten başınız ben mi olacağım?” dedi.
10 Gilat'ın ileri gelenleri Yiftah'a, “RAB aramızda tanık olsun; sözünün gereğini mutlaka yapacağız” dediler.
11 Böylece Yiftah Gilat'ın ileri gelenleriyle birlikte gitti. Halk onu baş ve önder yaptı. Yiftah da bütün sözlerini Mispa'da RAB'bin önünde söyledi.
12 Yiftah, Ammonlular'ın kralına ulaklar gönderip, “Benimle ne alıp veremediğin var da ülkeme karşı savaşmaya geldin?” dedi.
13 Ammonlular'ın kralı, Yiftah'ın ulaklarına şöyle karşılık verdi: “Çünkü İsrail Mısır'dan çıkarken Arnon'dan Yabbok'a ve Şeria'ya kadar benim toprağımı aldı. Şimdi o toprakları barış içinde geri ver.”
14 Yiftah Ammonlular'ın kralına yeniden ulaklar gönderdi.
15 Ona şöyle dedi: “Yiftah diyor ki: İsrail ne Moav'ın toprağını ne de Ammonlular'ın toprağını aldı.
16 Ama Mısır'dan çıktıklarında, İsrail çölde Kızıldeniz'e kadar ilerledi ve Kadeş'e geldi.
17 Sonra İsrail Edom kralına, ‘Ne olur, ülkenizden geçmeme izin verin’ diye ulaklar gönderdi, ama Edom kralı onları dinlemedi. Aynı şekilde Moav kralına da haber gönderdi, ama o da razı olmadı. Bunun üzerine İsrail Kadeş'te kaldı.
18 Sonra çölde ilerlediler, Edom ve Moav topraklarının çevresinden dolaşıp Moav ülkesinin doğu yanına geldiler. Arnon'un öbür yanında ordugah kurdular; ama Moav sınırına girmediler, çünkü Arnon Moav'ın sınırıydı.
19 İsrail, Amorlular'ın kralı Heşbon kralı Sihon'a ulaklar gönderip, ‘Ne olur, ülkenizden geçip yerimize gidelim’ dedi.
20 Ama Sihon, İsrail'e güvenmediği için onun sınırından geçmesine izin vermedi. Bütün halkını toplayıp Yahats'ta ordugah kurdu ve İsrail'le savaştı.
21 İsrail'in Tanrısı RAB, Sihon'u ve bütün halkını İsrail'in eline teslim etti; İsrail de onları bozguna uğrattı. Böylece İsrail o ülkede yaşayan Amorlular'ın bütün toprağını ele geçirdi.
22 Amorlular'ın bütün bölgesine, Arnon'dan Yabbok'a, çölden Şeria'ya kadar sahip oldular.
23 Şimdi İsrail'in Tanrısı RAB, Amorlular'ı halkı İsrail'in önünden sürüp çıkarmışken, sen mi onların toprağını mülk edineceksin?
24 Sen kendi ilahın Kemoş'un sana mülk olarak verdiklerini mülk edinmiyor musun? Biz de Tanrımız RAB'bin önümüzden sürdüğü herkese ait toprağı mülk ediniriz.
25 Şimdi sen Moav kralı Sippor oğlu Balak'tan daha mı iyisin? O, İsrail'le hiç çekişti mi? Onlara karşı hiç savaştı mı?
26 İsrail Heşbon'da ve ona bağlı kasabalarda, Aroer'de ve ona bağlı kasabalarda, Arnon boyunca bütün kentlerde üç yüz yıl yaşadı. Neden o süre içinde bunları geri almadınız?
27 Ben sana karşı günah işlemedim; ama sen bana karşı savaş açarak bana kötülük ediyorsun. Yargıç olan RAB bugün İsrailliler'le Ammonlular arasında yargılasın.”
28 Ama Ammonlular'ın kralı, Yiftah'ın kendisine gönderdiği sözleri dinlemedi.
29 RAB'bin Ruhu Yiftah'ın üzerine geldi. O da Gilat'tan ve Manaşşe'den geçti, Gilat Mispa'sından geçti; Gilat Mispa'sından da Ammonlular'a doğru ilerledi.
30 Yiftah RAB'be bir adak adayıp şöyle dedi: “Eğer Ammonlular'ı gerçekten elime teslim edersen,
31 Ammonlular'ın yanından esenlik içinde döndüğümde, beni karşılamak için evimin kapısından her ne çıkarsa RAB'bin olacak; onu yakmalık sunu olarak sunacağım.”
32 Böylece Yiftah Ammonlular'la savaşmak üzere onların üzerine yürüdü; RAB de onları onun eline teslim etti.
33 Aroer'den Minnit'e kadar, yirmi kent boyunca ve Abel-Keramim'e kadar onları büyük bir bozguna uğrattı. Böylece Ammonlular İsrailliler'in önünde boyun eğdirildi.
34 Yiftah Mispa'daki evine geldiğinde, işte kızı tefler ve danslarla onu karşılamaya çıktı. Onun tek çocuğu oydu; ondan başka ne oğlu ne de kızı vardı.
35 Yiftah onu görünce giysilerini yırtıp, “Eyvah, kızım! Beni yıktın, beni derin kedere boğdun. Çünkü RAB'be ağzımdan söz çıktı ve artık geri dönemem” dedi.
36 Kızı ona, “Babacığım, RAB'be ağzından söz çıktıysa, RAB düşmanların Ammonlular'dan öcünü senin için aldığına göre, ağzından çıkana göre bana yap” dedi.
37 Sonra babasına, “Yalnız benim için şunu yap: Bana iki ay izin ver. Arkadaşlarımla birlikte dağlara çıkıp bakireliğime ağlayayım” dedi.
38 Babası, “Git” dedi ve onu iki aylığına gönderdi. O da arkadaşlarıyla birlikte gidip dağlarda bakireliğine ağladı.
39 İki ayın sonunda babasına döndü; babası da adadığı adağı onun üzerinde yerine getirdi. Kız erkek yüzü görmemişti. Sonra İsrail'de şu gelenek oluştu:
40 İsrailli kızlar her yıl Gilatlı Yiftah'ın kızını anmak için yılda dört gün giderlerdi.