Eyüp 32
Eyüp 32. bölümde, Eyüp ile üç arkadaşının tartışması tıkandıktan sonra genç Elihu konuşmaya başlar. Elihu, Eyüp'ün kendini Tanrı'dan daha haklı göstermesine ve arkadaşlarının onu ikna edemeden suçlu ilan etmesine öfkelenir; yaşça küçük olduğu için sustuğunu, ancak artık taraf tutmadan kendi anlayışını dile getireceğini söyler.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Böylece bu üç adam, Eyüp kendi gözünde doğru olduğu için ona yanıt vermeyi bıraktılar.
2 O zaman Ram soyundan, Buzlu Barakel oğlu Elihu'nun Eyüp'e karşı öfkesi alevlendi. Öfkesi alevlendi, çünkü Eyüp Tanrı'dan çok kendini haklı çıkarıyordu.
3 Üç arkadaşına karşı da öfkesi alevlendi, çünkü bir yanıt bulamamış, yine de Eyüp'ü suçlu çıkarmışlardı.
4 Elihu, kendisinden yaşça büyük oldukları için Eyüp'e konuşmak üzere beklemişti.
5 Elihu, bu üç adamın ağzında yanıt kalmadığını görünce öfkesi alevlendi.
6 Buzlu Barakel oğlu Elihu karşılık verip dedi ki, “Ben gencim, sizse çok yaşlısınız. Bu yüzden çekindim, görüşümü size açıklamaya cesaret edemedim.
7 Kendi kendime dedim ki, ‘Günler konuşmalı, uzun yıllar bilgeliği öğretmeli.’
8 Ama insanda bir ruh vardır, Her Şeye Gücü Yeten'in soluğu ona anlayış verir.
9 Bilge olanlar yalnız büyükler değildir, adil olanı anlayanlar da yalnız yaşlılar değildir.
10 Bu yüzden dedim ki, ‘Beni dinleyin; ben de görüşümü açıklayayım.’
11 “İşte, sözlerinizi bekledim, söyleyecek bir şey ararken düşüncelerinizi dinledim.
12 Size dikkatle kulak verdim. Ama bakın, aranızda Eyüp'ü ikna eden, sözlerine yanıt veren olmadı.
13 Sakın, ‘Bilgeliği biz bulduk; onu insan değil, Tanrı çürütebilir’ demeyin.
14 Çünkü o sözlerini bana yöneltmedi; ben de ona sizin sözlerinizle yanıt vermeyeceğim.
15 “Şaşkına döndüler, artık yanıt vermiyorlar; söyleyecek sözleri kalmadı.
16 Konuşmuyorlar diye, durup artık yanıt vermiyorlar diye beklemeli miyim?
17 Ben de payıma düşen yanıtı vereceğim, ben de görüşümü açıklayacağım.
18 Çünkü içim sözlerle dolu; içimdeki ruh beni zorluyor.
19 İşte, içim havalandırılmamış şarap gibi; yeni tulumlar gibi patlamaya hazır.
20 Konuşayım da rahatlayayım; dudaklarımı açıp yanıt vereyim.
21 Kimseden yana olmayayım, hiç kimseye de övgü dolu unvanlar vermeyeyim.
22 Çünkü övgü dolu unvanlar vermeyi bilmem; yoksa Yaratıcım beni hemen alıp götürürdü.”