Eyüp 16
Eyüp, arkadaşlarının sözlerini yararsız ve acısını artıran bir teselli olarak nitelendirir; kendisi onların yerinde olsaydı destekleyici konuşacağını söyler. Ardından çektiği yıkımı Tanrı'nın ve çevresindeki insanların üzerine gelen saldırılarıyla tasvir eder, buna rağmen suçsuz olduğunu savunur. Bölümün sonunda, göklerde kendisine tanıklık edecek bir savunucuya duyduğu özlemi ve ölümünün yaklaştığı düşüncesini dile getirir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bunun üzerine Eyüp karşılık verdi:
2 “Bunun gibi çok söz duydum. Hepiniz zavallı avutucusunuz!
3 Boş sözlerin sonu gelmeyecek mi? Sana böyle karşılık verdiren nedir?
4 Ben de sizin gibi konuşabilirdim. Canınız benim yerimde olsaydı, size karşı sözler dizer, başımı sallardım.
5 Ama ağzımla size güç verirdim; dudaklarımın avuntusu acınızı hafifletirdi.
6 “Konuşsam acım dinmiyor, sussam ne azalıyor?
7 Ama şimdi, ey Tanrı, beni gerçekten tükettin; çevremde olan herkesi ıssız bıraktın.
8 Beni buruşturup çökerttin; bu bana karşı tanıklık ediyor. Zayıflığım ayağa kalkıp bana karşı çıkıyor, yüzüme karşı tanıklık ediyor.
9 Öfkesinde beni parçaladı, beni kovaladı; bana diş gıcırdattı. Düşmanım gözlerini bana dikti.
10 İnsanlar ağızlarını bana karşı kocaman açıyor; aşağılayarak yanağıma vuruyorlar; hep birlikte bana karşı toplanıyorlar.
11 Tanrı beni tanrısızların eline teslim ediyor, kötülerin ellerine atıyor.
12 Rahattım, ama beni paramparça etti. Boynumdan yakalayıp beni darmadağın etti; beni kendine hedef yaptı.
13 Okçuları çevremi sarıyor. Böbreklerimi yarıyor, esirgemiyor; ödümü yere döküyor.
14 Üstüme gedik üstüne gedik açıyor; üzerime bir savaşçı gibi saldırıyor.
15 Tenimin üstüne çul diktim, gücümü toza gömdüm.
16 Yüzüm ağlamaktan kıpkırmızı, gözkapaklarımın üstüne koyu karanlık çöktü.
17 Oysa ellerimde zorbalık yok, duam da tertemiz.
18 “Ey yeryüzü, kanımı örtme; çığlığım dinlenecek bir yer bulmasın.
19 Şimdi bile bakın, tanığım göklerde; benim için tanıklık eden yücelerdedir.
20 Arkadaşlarım benimle alay ediyor; gözlerim Tanrı'ya yaş döküyor.
21 Keşke biri insanın davasını Tanrı'nın önünde, insanoğlunun davasını da komşusuyla olduğu gibi savunsa!
22 Çünkü birkaç yıl daha geçince, dönüşü olmayan yola gideceğim.