Ağıtlar 5
Bölüm, halkın yıkım sonrası yaşadığı mülksüzleşmeyi, yoksulluğu, aşağılanmayı ve toplumsal düzenin çöküşünü toplu bir yakarış diliyle anlatır. Geçmiş kuşakların günahlarının yükünü taşıdıklarını söyleyen topluluk, Siyon'un ıssızlığını ve kendi tükenmişliğini dile getirirken Tanrı'dan yeniden kendilerine yönelmesini ve eski günleri yenilemesini ister.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Anımsa, RAB, başımıza gelenleri; bak, utancımızı gör.
2 Mirasımız yabancılara geçti, evlerimiz el oğullarına kaldı.
3 Öksüz kaldık, babasızız; annelerimiz dul kadınlar gibi oldu.
4 Suyumuzu parayla içiyoruz, odunumuzu satın alıyoruz.
5 Kovalayanlar boynumuza çöktü; yorulduk, dinlenemiyoruz.
6 Ekmekle doyalım diye Mısırlılara da Asurlulara da el açtık.
7 Atalarımız günah işledi, artık yoklar; onların suçlarının yükünü biz taşıyoruz.
8 Köleler bize egemen oldu; bizi onların elinden kurtaran kimse yok.
9 Canımız pahasına ekmeğimizi getiriyoruz, çünkü kırların kılıcı yüzünden.
10 Açlığın kavurucu sıcağından dolayı derimiz fırın gibi karardı.
11 Siyon'da kadınlara, Yahuda kentlerinde genç kızlara tecavüz ettiler.
12 Önderler ellerinden asıldı; ihtiyarların yüzüne saygı gösterilmedi.
13 Genç adamlar değirmen çekti, çocuklar odun yükü altında sendeledi.
14 İhtiyarlar kent kapısından çekildi, gençler müziği bıraktı.
15 Yüreğimizin sevinci bitti, dansımız yasa döndü.
16 Başımızdan taç düştü. Vay halimize, çünkü günah işledik.
17 Bu yüzden yüreğimiz bitkin, bu yüzden gözlerimiz karardı.
18 Çünkü Siyon Dağı ıssız kaldı, üzerinde tilkiler dolaşıyor.
19 Ama sen, ya RAB, sonsuza dek kalırsın; tahtın kuşaktan kuşağa sürer.
20 Bizi neden sonsuza dek unutuyorsun, neden bizi bu kadar uzun süre terk ediyorsun?
21 Bizi kendine döndür, ya RAB, biz de dönelim; günlerimizi eskisi gibi yenile.
22 Ama sen bizi tümüyle reddettin; bize karşı çok öfkelisin.