Ağıtlar 1
Bölüm, Yeruşalim'in yıkımdan sonra ıssız, kimsesiz ve aşağılanmış durumunu yas diliyle anlatır; halk sürgüne gitmiş, kutsal ve kamusal yaşam çökmüş, kent eski görkemini yitirmiştir. Anlatıda bu felaket, halkın suçlarıyla ilişkilendirilir; yine de çekilen acının büyüklüğü, açlık, ölüm, düşman baskısı ve avunmasızlık vurgulanarak dile getirilir.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Bir zamanlar insan dolu olan kent nasıl da yapayalnız oturuyor! Uluslar arasında büyük olan kadın dul gibi oldu! Eyaletler arasında prenses olan haraç öder oldu!
2 Gece boyunca acı acı ağlıyor, yanaklarında gözyaşları var; bütün âşıkları arasında onu avutacak kimse yok. Bütün dostları ona hainlik etti; düşmanı oldular.
3 Yahuda sıkıntı yüzünden, ağır kulluk yüzünden sürgüne gitti; uluslar arasında yaşıyor, rahat bulamıyor. Bütün kovucuları onu darlıklar içinde yakaladı.
4 Siyon'un yolları yas tutuyor, çünkü bayram toplantısına gelen yok; bütün kapıları ıssız kaldı, kâhinleri iç çekiyor. Genç kızları keder içinde, kendisi de acı dolu.
5 Hasımları baş oldu, düşmanları bolluğa kavuştu; çünkü RAB, suçlarının çokluğu yüzünden onu acıya uğrattı. Küçük çocukları hasmın önünde sürgüne gitti.
6 Siyon kızından bütün görkemi çekildi; önderleri otlak bulamayan geyikler gibi oldu, kovalayanın önünde güçsüzce gidiyorlar.
7 Yeruşalim sıkıntı ve perişanlık günlerinde, eski günlerden beri sahip olduğu bütün güzel şeyleri anımsıyor. Halkı hasmın eline düştüğünde yardım eden kimse yoktu; hasımlar onu gördü, yıkımıyla alay etti.
8 Yeruşalim ağır günah işledi; bu yüzden kirli bir şey gibi oldu. Ona saygı gösterenlerin hepsi onu hor görüyor, çünkü çıplaklığını gördüler. Evet, kendisi de iç çekiyor, geri dönüyor.
9 Pisliği eteklerindeydi; sonunun ne olacağını düşünmedi. Bu yüzden şaşılacak biçimde alçaldı; onu avutacak kimse yok. Ey RAB, sıkıntıma bak, çünkü düşman kendini büyüttü.
10 Hasım elini onun bütün değerli şeylerinin üzerine uzattı; çünkü senin, topluluğuna girmemelerini buyurduğun ulusların kutsal yerine girdiğini gördü.
11 Bütün halkı iç çekiyor, ekmek arıyor; canlarını tazelemek için değerli şeylerini yiyeceğe verdiler. Ey RAB, bak ve gör, çünkü düşkün oldum.
12 Yanımdan geçen hepiniz için bu önemsiz mi? Bakın da görün, bana yüklenen keder gibi bir keder var mı? RAB kızgın öfkesinin gününde beni buna uğrattı.
13 Yüksekten kemiklerimin içine ateş saldı, o da içimde üstün geldi. Ayaklarıma ağ gerdi, beni geri çevirdi. Beni yıkıma uğrattı; bütün gün baygın bıraktı.
14 Suçlarımın boyunduruğu onun eliyle bağlandı; birbirine örüldü, boynuma yüklendi. Gücümü tüketti; Rab beni, karşı koyamayacağım kişilerin eline teslim etti.
15 Rab, içimdeki bütün yiğitlerimi hiçe saydı; genç adamlarımı ezmek için bana karşı bayram toplantısı çağırdı. Rab, Yahuda'nın bakire kızını üzüm sıkma çukurunda çiğner gibi çiğnedi.
16 Bunlar için ağlıyorum; gözüm, evet gözüm yaş döküyor. Çünkü canımı ferahlatacak avutan benden uzak. Çocuklarım perişan oldu, çünkü düşman üstün geldi.
17 Siyon ellerini uzatıyor; onu avutacak kimse yok. RAB Yakup için buyurdu ki, çevresindekiler ona hasım olsun. Yeruşalim onların arasında kirli bir şey oldu.
18 RAB doğrudur; çünkü buyruğuna karşı geldim. Ey bütün halklar, lütfen dinleyin ve kederimi görün. Genç kızlarım ve genç adamlarım sürgüne gitti.
19 Âşıklarımı çağırdım ama beni aldattılar. Kâhinlerim ve ihtiyarlarım kentte can verdi, çünkü canlarını tazelemek için kendilerine yiyecek arıyorlardı.
20 Ey RAB, bak; çünkü sıkıntı içindeyim, içim kaynıyor. Yüreğim içimde altüst oldu, çünkü büsbütün başkaldırdım. Dışarıda kılıç can alıyor, içerideyse ölüm var.
21 İç çektiğimi duydular; beni avutacak kimse yok. Bütün düşmanlarım başıma geleni duydu; senin bunu yapmana sevindiler. İlan ettiğin günü getireceksin, onlar da benim gibi olacak.
22 Bütün kötülükleri önüne gelsin; bütün suçlarım yüzünden bana yaptığın gibi onlara da yap. Çünkü iç çekişlerim çok, yüreğim bitkin.