2. Samuel 19
2. Samuel 19'da Davut, Avşalom'un ölümü için yas tutarken Yoav onu halkın karşısına çıkıp askerlerini cesaretlendirmeye zorlar; ardından İsrail ve Yahuda arasında kralın geri dönüşü konusunda görüşmeler yaşanır ve Davut Yeruşalim'e dönmek üzere Şeria'yı geçer. Dönüş yolunda Şimi bağışlanma ister, Mefivoşet Ziva'nın kendisini aldattığını söyler, Barzillay ise kralın davetini kibarca geri çevirip Kimham'ı onunla gönderir. Bölüm, kralın geri dönüşü sırasında Yahuda ile İsrail adamları arasında temsil ve yakınlık konusunda çıkan tartışmayla sona erer.
Okumaya devam et
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
1 Yoav'a, “İşte, kral Avşalom için ağlayıp yas tutuyor” diye haber verildi.
2 O günkü zafer bütün halk için yasa dönüştü. Çünkü halk o gün, “Kral oğlu için üzülüyor” dendiğini duydu.
3 O gün halk, savaşta kaçtıkları için utanan insanların gizlice çekildiği gibi, kente gizlice girdi.
4 Kral yüzünü örttü ve yüksek sesle, “Oğlum Avşalom! Avşalom, oğlum, oğlum!” diye haykırdı.
5 Yoav eve, kralın yanına gelip şöyle dedi: “Bugün senin canını, oğullarının canını, kızlarının canını, karılarının canını, cariyelerinin canını kurtaran bütün kullarının yüzünü utandırdın.
6 Senden nefret edenleri seviyor, seni sevenlerden nefret ediyorsun. Bugün gösterdin ki, senin gözünde önderlerin de kulların da bir değeri yok. Çünkü bugün anlıyorum ki Avşalom sağ olsaydı da bugün hepimiz ölseydik, bu senin hoşuna giderdi.
7 Şimdi kalk, dışarı çık ve kullarına yüreklerini rahatlatacak sözler söyle. Çünkü RAB adına ant içiyorum, eğer dışarı çıkmazsan bu gece yanında tek bir kişi bile kalmayacak. Bu da gençliğinden bugüne başına gelen bütün felaketlerden daha kötü olacak.”
8 Bunun üzerine kral kalktı, kapıda oturdu. Bütün halka, “İşte, kral kapıda oturuyor” diye haber verdiler. Böylece bütün halk kralın önüne geldi. İsrail ise herkes kendi çadırına kaçmıştı.
9 İsrail'in bütün oymaklarında herkes birbiriyle çekişip şöyle diyordu: “Kral bizi düşmanlarımızın elinden kurtardı, Filistlilerin elinden o çıkardı. Ama şimdi Avşalom yüzünden ülkeden kaçtı.
10 Başımıza meshettiğimiz Avşalom savaşta öldü. O halde kralı geri getirmek için neden tek söz etmiyorsunuz?”
11 Kral Davut, kâhinler Sadok'la Aviyatar'a şunu gönderdi: “Yahuda'nın ihtiyarlarına deyin ki, ‘Bütün İsrail'in sözü krala ulaşıp onu sarayına geri çağırırken, siz neden kralı evine geri getirmekte en son kalanlar oluyorsunuz?’
12 ‘Siz benim kardeşlerimsiniz, benim kemiğim ve etimsiniz. O halde kralı geri getirmekte neden en son siz oluyorsunuz?’
13 Amasa'ya da deyin ki, ‘Sen benim kemiğim ve etim değil misin? Eğer bundan böyle Yoav'ın yerine sürekli önümde ordunun komutanı olmazsan, Tanrı bana daha da ağırını yapsın.’”
14 Böylece Yahudalıların hepsinin yüreğini tek bir adamınki gibi kendine çekti. Onlar da krala, “Sen de bütün kulların da geri dönün” diye haber gönderdiler.
15 Bunun üzerine kral geri döndü ve Şeria'ya geldi. Yahuda halkı kralı karşılamak ve onu Şeria'dan geçirmek için Gilgal'a geldi.
16 Bahurim'den Benyaminli Gera oğlu Şimi de acele edip Yahudalılarla birlikte Kral Davut'u karşılamaya indi.
17 Onunla birlikte Benyamin'den bin kişi vardı. Saul'un evinden kul Siva da on beş oğlu ve yirmi kulu ile birlikteydi. Kralın önünde Şeria'yı geçtiler.
18 Kralın ev halkını karşıya geçirmek ve kralın uygun göreceği şeyi yapmak için bir sal karşıya geçti. Gera oğlu Şimi, kral Şeria'yı geçer geçmez onun önünde yere kapandı.
19 Krala şöyle dedi: “Efendim, suçu bana sayma. Efendim kral Yeruşalim'den çıktığı gün kulunun sapkınca yaptığını anımsama; kral bunu yüreğine koymasın.
20 Çünkü kulun günah işlediğini biliyor. Bu yüzden işte, bugün efendim kralı karşılamak için Yusuf soyundan ilk gelen ben oldum.”
21 Seruya oğlu Avişay buna karşılık, “Şimi bunun için öldürülmesin mi? Çünkü o, RAB'bin meshettiği kişiye lanet etti” dedi.
22 Davut şöyle dedi: “Seruya oğulları, sizinle ne işim var? Neden bugün bana karşı duranlar siz oluyorsunuz? Bugün İsrail'de bir adam mı öldürülecek? Ben bugün İsrail üzerinde kral olduğumu bilmiyor muyum?”
23 Sonra kral Şimi'ye, “Ölmeyeceksin” dedi. Kral ona ant içti.
24 Saul oğlu Mefiboşet kralı karşılamaya indi. Kralın ayrıldığı günden esenlik içinde geri döndüğü güne kadar ne ayaklarına bakım yapmış, ne sakalını düzeltmiş, ne de giysilerini yıkamıştı.
25 Kralı karşılamak için Yeruşalim'e gelince, kral ona, “Mefivoşet, neden benimle gelmedin?” dedi.
26 O da şöyle yanıt verdi: “Efendim kral, kulum beni aldattı. Çünkü kulun, ‘Eşeğimi semerleyeyim de ona binip kralla gideyim’ demişti. Çünkü kulun topaldır.
27 Üstelik kulun hakkında efendim krala iftira etti. Ama efendim kral Tanrı'nın bir meleği gibidir. Gözünde iyi olan neyse onu yap.
28 Çünkü babamın bütün evi efendim kralın önünde ölümden başka bir şey hak etmiyordu. Buna rağmen kulunu kendi sofrasında yiyenlerin arasına koydun. O halde benim krala bir kez daha yakarmaya ne hakkım var?”
29 Kral ona, “Sorunlarını daha niçin anlatıp duruyorsun? Kararımı verdim: Toprakları seninle Ziva paylaşacaksınız” dedi.
30 Mefivoşet krala, “Efendim kral kendi evine esenlik içinde döndüğüne göre, isterse hepsini alsın” dedi.
31 Giladlı Barzillay Rogelim'den indi. Kralı Şeria'dan geçirmek için onunla birlikte Şeria'yı geçti.
32 Barzillay çok yaşlıydı; seksen yaşındaydı. Kral Mahanayim'deyken onun geçimini o sağlamıştı, çünkü çok varlıklı bir adamdı.
33 Kral Barzillay'a, “Benimle birlikte karşıya geç, seni Yeruşalim'de yanımda ben geçindiririm” dedi.
34 Ama Barzillay krala, “Ömrümün daha kaç günü kaldı ki kralla birlikte Yeruşalim'e çıkayım?
35 Bugün seksen yaşındayım. İyiyle kötüyü ayırt edebilir miyim? Bu kulun yediğinin içtiğinin tadını alabilir mi? Artık kadınlı erkekli şarkıcıların sesini duyabilir miyim? Bu durumda kulun efendim krala niçin yük olsun?
36 Bu kulun kralla birlikte yalnızca Şeria'nın ötesine kadar geçecek. Kral bana neden böyle bir karşılık versin?
37 Lütfen kulunun geri dönmesine izin ver; kendi kentimde, anamla babamın mezarının yanında öleyim. Ama işte kulun Kimham; bırak o efendim kralla birlikte geçsin. Gözünde iyi olan neyse ona yap.”
38 Kral, “Kimham benimle birlikte geçecek. Gözünde iyi olan neyse ona yapacağım. Benden ne istersen senin için yaparım” diye karşılık verdi.
39 Bütün halk Şeria'yı geçti, kral da geçti. Sonra kral Barzillay'ı öptü ve onu kutsadı; o da kendi yerine döndü.
40 Böylece kral Gilgal'a geçti, Kimham da onunla geçti. Yahuda halkının hepsi ve ayrıca İsrail halkının yarısı kralı karşıya geçirdi.
41 Derken İsrailli adamların hepsi krala gelip, “Kardeşlerimiz Yahudalılar seni neden kaçırdı da kralı, ev halkını ve Davut'un bütün adamlarını Şeria'dan geçirdi?” dedi.
42 Yahudalı adamların hepsi İsrailli adamlara, “Çünkü kral bize yakın akrabadır. Bu işe neden öfkeleniyorsunuz? Kralın hesabına hiç bir şey mi yedik? Yoksa bize bir armağan mı verdi?” diye karşılık verdi.
43 İsrailli adamlar Yahudalı adamlara şöyle karşılık verdi: “Kral üzerinde on payımız var; Davut üzerinde de sizden daha çok hakkımız var. O halde bizi neden küçümsediniz? Kralımızı geri getirme işinde önce bizim sözümüzün alınması gerekmez miydi?” Ama Yahudalı adamların sözleri, İsrailli adamların sözlerinden daha sertti.