1. Tarihler 21

1. Tarihler 21, Davut'un İsrail halkını saydırma girişimini, bunun Tanrı'nın hoşnutsuzluğunu çekmesini ve ülkeye ağır bir salgın gelmesini anlatır. Davut suçunu kabul edip halk için bağışlanma diler; sonunda Yevuslu Ornan'ın harman yerini bedelini ödeyerek alır, orada bir sunak kurar ve salgın bu olayın ardından durur.

Okumaya devam et

Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)

1 Şeytan İsrail'e karşı ayağa kalktı ve Davut'u İsrail halkını saymaya kışkırttı.

2 Davut Yoav'a ve halkın önderlerine, “Gidin, Beer-Şeva'dan Dan'a kadar İsrail'i sayın; sonra gelip bana bildirin ki sayılarını bileyim” dedi.

3 Yoav, “RAB halkını şimdikinin yüz katı çoğaltsın! Ama ey efendim kral, onların hepsi efendimin kulları değil mi? Efendim bunu neden istiyor? İsrail'i neden suç altına sokuyor?” dedi.

4 Yine de kralın sözü Yoav'a üstün geldi. Bunun üzerine Yoav ayrıldı, bütün İsrail'i dolaştı, sonra Yeruşalim'e geldi.

5 Yoav halkın sayımının toplamını Davut'a verdi. Kılıç kuşanan İsraillilerin toplamı bir milyon yüz bin, Yahudalılarınsa dört yüz yetmiş bindi.

6 Ama Levi ile Benyamin'i onların arasına katmadı; çünkü kralın buyruğu Yoav'a iğrenç gelmişti.

7 Tanrı bu yapılan işten hoşnut kalmadı; bu yüzden İsrail'i vurdu.

8 Davut Tanrı'ya, “Bunu yapmakla büyük günah işledim. Ama şimdi, lütfen kulunun suçunu bağışla; çünkü çok akılsızca davrandım” dedi.

9 RAB, Davut'un görücüsü Gad'a şöyle dedi:

10 “Git, Davut'a şöyle de: ‘RAB diyor ki: Sana üç şey sunuyorum. Bunlardan birini seç de sana onu yapayım.’”

11 Böylece Gad Davut'a gelip ona, “RAB şöyle diyor: ‘Seçimini yap:

12 Ya üç yıl kıtlık olsun, ya düşmanlarının önünde üç ay boyunca yok olup düşmanlarının kılıcı sana yetişsin, ya da ülkede RAB'bin kılıcı, yani üç gün süren salgın olsun ve RAB'bin meleği İsrail'in bütün sınırları içinde yok etsin.’ Şimdi beni gönderene ne cevap götüreceğimi iyi düşün” dedi.

13 Davut Gad'a, “Büyük sıkıntı içindeyim. Ne olur, RAB'bin eline düşeyim; çünkü O'nun merhameti çok büyüktür. İnsan eline düşmeyeyim” dedi.

14 Böylece RAB İsrail'in üzerine bir salgın gönderdi ve İsrail'den yetmiş bin kişi öldü.

15 Tanrı onu yok etmek için Yeruşalim'e bir melek gönderdi. Melek yok etmek üzereyken RAB baktı ve bu felaketi durdurmaya karar verip yok eden meleğe, “Yeter! Şimdi elini çek” dedi. RAB'bin meleği Yevuslu Ornan'ın harman yerinin yanında duruyordu.

16 Davut gözlerini kaldırıp RAB'bin meleğini yerle gök arasında durmuş gördü. Elinde çekilmiş bir kılıç vardı; kılıç Yeruşalim'in üzerine uzatılmıştı. Bunun üzerine Davut'la çul kuşanmış ihtiyarlar yüzüstü yere kapandı.

17 Davut Tanrı'ya, “Halkın sayılmasını buyuran ben değil miydim? Günah işleyen, büyük kötülük yapan benim. Ama bu koyunlar ne yaptı? Ne olur, ey RAB Tanrım, elin bana ve baba evime karşı olsun; halkına karşı olmasın da salgına uğramasınlar” dedi.

18 Sonra RAB'bin meleği, Gad'a Davut'a söylemesini buyurdu: Davut gidip Yevuslu Ornan'ın harman yerinde RAB'be bir sunak kursun.

19 Davut, Gad'ın RAB'bin adıyla söylediği söz üzerine oraya çıktı.

20 Ornan arkasına dönüp meleği gördü. Yanındaki dört oğluysa gizlendi. Ornan o sırada buğday dövüyordu.

21 Davut Ornan'a yaklaşınca Ornan baktı, Davut'u gördü, harman yerinden çıktı ve yüzünü yere koyup Davut'un önünde eğildi.

22 Davut Ornan'a, “Bu harman yerinin yerini bana ver ki burada RAB'be bir sunak yapayım. Halkın üzerinden salgın kalksın diye onu bana tam bedeliyle sat” dedi.

23 Ornan Davut'a, “Kendin için al, efendim kral gözüne iyi geleni yapsın. İşte yakmalık sunu için sığırları, odun için döven araçları, tahıl sunusu için de buğdayı veriyorum. Hepsini veriyorum” dedi.

24 Ama Kral Davut Ornan'a, “Hayır, onu mutlaka tam bedeliyle satın alacağım. Çünkü seninkini RAB için alamam; karşılıksız olanı yakmalık sunu olarak sunmam” dedi.

25 Böylece Davut o yer için Ornan'a tartıyla altı yüz şekel altın verdi.

26 Davut orada RAB'be bir sunak yaptı; yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundu. RAB'be yakardı; RAB de yakmalık sunu sunağının üzerine gökten ateş göndererek ona cevap verdi.

27 RAB meleğe buyurdu; melek de kılıcını yeniden kınına soktu.

28 O sırada Davut, RAB'bin Yevuslu Ornan'ın harman yerinde kendisine cevap verdiğini görünce orada kurban sundu.

29 Çünkü Musa'nın çölde yaptığı RAB'bin Buluşma Çadırı ile yakmalık sunu sunağı o sırada Givon'daki tapınma yerindeydi.

30 Ama Davut, RAB'bin meleğinin kılıcından korktuğu için Tanrı'ya danışmak üzere onun önüne gidemedi.