Günün Ayeti — 18 Ekim 2026: Galatyalılar 2:20
20 Mesih'le birlikte çarmıha gerildim; artık yaşayan ben değilim, Mesih bende yaşıyor. Şimdi bedende yaşadığım yaşamı, beni seven ve kendini benim için feda eden Tanrı'nın Oğlu'na imanla yaşıyorum.
Kadıköy Kilise Çevirisi (KK)
Bazı günler hayatı omuzlarımızda taşıyormuşuz gibi gelir; her şeyi kendi gücümüzle ayakta tutmamız gerekiyormuş gibi. Bu ayet, insanın merkezine sessizce başka bir gerçek yerleştirir: yaşam yalnızca kendi direncimizle sürmez. Sevildiğini bilen kişi, yüklerini kimliğinin temeli yapmak zorunda kalmaz.…
İçimizdeki Yeni Merkez
Bazı günler hayatı omuzlarımızda taşıyormuşuz gibi gelir; her şeyi kendi gücümüzle ayakta tutmamız gerekiyormuş gibi. Bu ayet, insanın merkezine sessizce başka bir gerçek yerleştirir: yaşam yalnızca kendi direncimizle sürmez. Sevildiğini bilen kişi, yüklerini kimliğinin temeli yapmak zorunda kalmaz.
Belki bu, sıradan bir öğle arasında bile fark edilebilir. Yetişmeyen işler, cevap bekleyen mesajlar, içten içe büyüyen yetersizlik hissi... O anda derin bir nefes alıp günü tek başına taşımadığını hatırlamak, kalbin yönünü değiştirir. İman bazen büyük sözlerden çok, günün ortasında bu yeni merkeze yeniden dönmektir.